Spionnetje
Op zondag 26 oktober 2008 geschreven door Joke61
Mijn oud- oom en tante uit de Rijp bewoonden destijds een bovenwoning aan een voor dat dorp zijnde drukke doorgaande straat. Om het wel en wee van de straat in de gaten te kunnen houden hadden zij aan de buitenzijde van het raam een spionnetje geplaatst.
Ik weet niet of deze oom en tante vaak via het spionnetje aan het ’spieden’ waren, maar wanneer ìk bij hen op bezoek was had ik die neiging wel. Verlegenheid en het gek vinden om uitgebreid via een spiegel de straat te begluren weerhielden mij daarvan (vanuit mijn ooghoeken probeerde ik natuurlijk wel via dat spionnetje een blik in de straat te werpen)
Heb jij weleens via een spionnetje een straat bespied?
Categorie(ën:) In en om het huis, Nostalgische voorwerpen |
|
Plaats op NUjij |
Laat een reactie achter »
24 reacties op “Spionnetje”
Laat een reactie achter
...
Was dat spiegeltje er niet voor om te zien wie er aan de voordeur belde?
Dan aan het touw langs de trapleuning trekken en hopla beneden ging de deur open en de bezoeker kwam over het versleten traptapijt, dat met dwarse stangen op zijn plaats werd gehouden en dat zwaar naar stof rook, naar boven gerend: stamp stamp stamp.
”Goedemorgen: de fondsenman”.
Ik ken het spionnetje ook als een soort kijkglaasje in de deur, werkte als een vergrootglas zodat je kon zien wie er aan de voordeur stond. Bovenstaand spionnetjes associeer ik altijd met oudjes die achter de geraniums zitten
Een spionnetje in ons gehucht zou niet zo praktisch zijn geweest. Als je achter aan een laan woonde, zoals wij tot 1970, kwamen er misschien 6 keer per jaar mensen langs, hehe.
Ik heb ze wel eens gezien,maar nooit bij iemand in huis geweest die zo een ding had.
In Amsterdam hing er aan bijna elk raam in de volksbuurten wel één. Wat het werkelijke doel was van die dingen weet ik niet, maar je zag er altijd ouderen, die voor het raam zaten, in kijken. IK denk dat het handig was omdat je dan niet je raam hoefde open te doen om te kijken op straat.
In de Spaarndammerstraat was zelfs een hele luxe te zien, want die kon van binnenuit versteld worden. Het had wel wat vond ik. Tegenwoordig zou dat niet meer kunnen omdat mensen het bezwaarlijk vinden, maar het was goed voor de sociale controle, dat wel.
Aah big brother! Ik associeer die spionnetjes met op leeftijd zijnde hospita’s die de hele dag niets beters te doen hebben dan de straat in de gaten te houden, dat beeld past misschien het best bij de jaren ‘50 van de vorige eeuw. De moderne variant heb ik bij mij een paar straten verder waargenomen; een huis waar aan de gevel twee camera’s bevestigd zijn en ik vraag me af waarom; zoiets zegt toch genoeg dat je iets kostbaars te beveiligen hebt en lijkt me voor eventuele inbrekers juist een aanwijzing dat daar iets te halen valt.
@Omnivoor:
Zou best zo kunnen zijn dat dat spionnetje er hing om te kunnen zien wie bij de voordeur stond. Mijn oom en tante woonden tenslotte in een bovenwoning. Heb nooit zo uitgebreid gekeken of ik de voordeur kon zien.
En nu zie ik opeens de lange trap voor me mèt dat touw. Geen versleten traptapijt maar een mooie loper met koperen traproedes.
Jaaaaa, voor mij heel bekend zeg!
Een oom van mij woonde ooit op een bovenwoning, mijn broer en ik waren toen nog klein maar ik weet het nog heel goed! Als we op vistie daar waren, om de beurt kijken of er al iemand voor de voor de voordeur stond, heel interessant toen daarboven!!!! Leuk onderwerp trouwens en hoe kom je hierop zeg!
@Frank Faber: datzelfde geldt voor al die deurmatten met WELCOME erop, ook een uitnodiging om in te breken en zal ik ook nooit kopen nee
@Judith, ja, haha en dan ook nog vragen aan de heren inbrekers of ze trek in koffie hebben!
Het spionnetje zag/zie je volgens mij veel in oude stadswijken met bovenwoningen.
Als kind leek zo’n ding me geweldig, ongezien lekker koekeloeren.
Exact zo’n spionnetje hing er ook bij mijn opa en oma in een oude wijk in Den Haag, en diende volgens mij idd om te zien wie er aanbelde.
Handig als je huis dreigt in te storten door een paar onhandige metro jongens…
Ik ken het spionnetje wel van oude straten,maar heb er zelf nooit doorgekeken.
@Jeugd: Ach gut Jeugd, wat erg voor je zeg! Nou, als je een auto hebt kijk je gewoon in je autospiegel aan de buitenkant, heeft hetzelfde effect hoor! Misschien wandeld er nog wat leuks achter je langs?????
Denk dat het spionnetje inderdaad meer in de volkswijken voorkwamen. Ook ik ken hem voornamelijk ivb oudere mensen. Nog nooit in gekeken wel naar gekeken.
Mijn opa woonde in de Messchertstraat in Rotterdam. Zat altijd voor 1 bepaald raam en daar zaten 2 spionnetjes, 1 voor rechts en 1 voor links. Hij keek de hele dag naar buiten en zat onderwijl te pruimen.
volgens mij had half Den Haag zo’n spionnetje,
maarja ik kom dan ook gewoon uit een haagse volksbuurt…
en ja ik heb er dus vaak in gekeken,
omdat overal waar je kwam hadden ze er 1…
en waar ze voor diende,
niet alleen om naar de voordeur te kijken,
maar ook om te kijken wat er in de straat gebeurde….,
kijken of er wat actie was, vooral s-winters want zomers hingen de mensen gewoon uit het raam, want ja…
vroeger leefde de mensen toch veel meer buiten dan tegenwoordig, en ja…..was wel zo gezellig..
Spionnetjes ken ik wel maar heb er nooit in kunnen en hoeven kijken. Wel handig, die dingen!
Mijn oom en tante in DenHaag waar ik elke zomer ging logeren (vakantie was een luxe die wij pas later hadden) hadden zo’n spionetje. Daarmee kon je de halve straat (Frederikstraat) overzien, prachtig!!
Bij mijn Opa en Oma in Amsterdam keken wij altijd graag in de spion naar beneden en natuurlijk wie er aan de deur stond. Ik wilde dan graag opendoen want dat mechanisme waar dat mee gebeurde was zeer interessant. Het bestond uit stangen en beugels en je moest aan een hendel duwen(met houten handvat) en dan ging beneden de deur open en je kon hem ook weer dicht doen. Sport was natuurlijk om het niet te snel te doen.
Ach, spiedende ouderen? Mijn jongste zus heeft er indertijd zelf een opgehangen in haar studentenflatje op de verdieping. Alleen maar om te kijken wie er aan de deur stond. Een oude vrachtwagenspiegel of zo, als ik me goed herinner.
Mijn opa en oma woonden aan de Suezkade in Den Haag,zij woonden op 1hoog, en hadden buiten de twee statige ramen van de voorkamer een spionnetje, en voor de ramen ieder een comfortabele lederen fauteuil.
Ik keek altijd gewoon naar buiten, en in die tijd ontging het nut van een spionnetje me kompleet.
En ja hoor! Gisteren waren we aan het uitwaaien in Egmond aan Zee en wat zag ik daar? Een spionnetje bij een bovenwoning….gek dat je daar nou ineens op gaat letten! Hoe kan dat nou toch he?
