Tussen de middag
Op vrijdag 7 november 2008 geschreven door Eric Erres
Mijn ouderlijk huis stond het dichts bij onze lagere school. Vanuit het raam had ik zicht op speelplein, voordeur en voetbalplein! Dat had voordelen maar bij schoolziekte lastig door grote sociale controle.
Zonder reistijd had ik de hele eetpauze tot mijn beschikking. Kwaliteitstijd. Alleen met moeder. Na een goede maaltijd, spelen op mijn kamer: fantasieën over ridders, zeerovers, soldaten, piloten, etc. En als de bel ging, was ik nog ruim op tijd. Wat een verwennerij. Ook in de andere pauzes ging ik wel eens naar huis -weet niet of ik dat de toezichthoudende docent liet weten- om iets te halen of een grote boodschap te brengen.
In tijden dat iets hot was (voetbal, overlopie, knikkeren) had ik nauwelijks tijd voor een boterham: zodra de eerste de arena betrad, dan had ik mijn jas ook al aan, want nogmaals: ik zag het gebeuren.
Ben niet positief over mijn schooltijd behalve dan mijn studententijd en de opleiding die ik heb gevolgd voor het vak dat ik nu uitoefen. Maar het Tussen de middag, van de lagere school was prettig met goede herinneringen. Mijn jongens blijven wel eens over maar in zo’n mate dat dat zij dit stukje over dertig jaar ook wel kunnen onderschrijven.
33 reacties op “Tussen de middag”
Laat een reactie achter
Op de lagere school tussen de middag naar huis, dat was voor mij vaste prik. Warm eten want mijn vader was ook thuis. Hij had bijzondere werktijden, van zes tot negen uur ’s ochtends en dan ’s middags van één tot zes uur. Als ik thuiskwam stond het eten al op tafel en kon ik aanschuiven. Mijn moeder kwam dan bij me zitten. Vader lag dan al even ‘uit te buiken’ want hij had al gegeten. Hij ging dan rond kwart voor één weer naar zijn werk en ik vertrok later weer richting school.
Mijn tweede lagere school lag wat verder van mijn ouderlijk huis, dus moest ik nog een eind lopen, maar de middagpauze duurde langer, dus dat viel dan weer mee.
Maar ja de weg van huis naar school en andersom was elke keer weer een soort van ontdekkingstocht, dus moest ik nog wel eens een sprintje trekken. Gelukkig ging dat toen nog behoorlijk.
’s Winters was het het ergst want dan moest je steeds de kou in, verschrikkelijk.
Tussen de middag thuis komen was heerlijk.
Ik hoefde niet zo ver te lopen of te fietsen, even een grasveld over en ik was weer thuis.
Mijn moeder had de tafel al gedekt, theepot op het theelichtje en soms wat éxtra’s op tafel.
Vooral op donderdag was het spannend wat voor extra’s er bij ons bordje lag.
Dan was ze naar de markt geweest en nam ze harde broodjes mee en een lekkere butterscotch of pindareep(waren we dol op).
Dat was ook meestal het moment dat we nieuwe soken , kniekousen of ondergoed kregen(markt).
Natuurlijk kregen we die dingen ook wel op andere tijdstippen, maar dit is me toch het meeste bijgebleven, omdat het zo leuk en knus was denk ik.
Ik moet het mijn ouders nageven,ze verstonden de kunst om van iets eenvoudigs iets heel speciaals te maken, en dat is wat ik mijn kinderen ook probeer mee te geven.
Lopend en al spelend met klasgenootjes van school naar huis. Thuis was de tafel al gedekt voor de warme maaltijd, wanneer deze op was dan nog even spelen en dan weer lopend en spelend met klasgenootjes (die je ophaalde) naar school.
Maandag wasdag, dan aten we voor het gemak van mijn moeder altijd bruinen bonen met stroop en een gehaktbal èn op maandag om 12 uur altijd de sirene. Weet niet zo goed of die sirene iedere maandag afging of net als tegenwoordig de eerste maandag van de maand.
Soms vergat ik op woensdag dat we ’s middags vrij waren en stond ik om 13 uur startklaar om naar school te gaan.
En ja als iets ‘hot’ was eerder naar school gaan, bijvoorbeeld om te ’springtouwen’, rolschaatsen, elastieken of knikkeren.
Was een gezellige tijd tussen de middag, een rustpunt. Heb mijn kinderen ook altijd zo’n rustpunt gegeven.
Ennuh, overblijven bestond vroeger toch niet (jaren 60-70)?
@Joke61: “Soms vergat ik op woensdag dat we ’s middags vrij waren en stond ik om 13 uur startklaar om naar school te gaan.”
Op woensdag moest je toch altijd tot 12.30u naar school? Laatste uur handvaardigheid en dan ’s middags vrij. Was dat bij jou anders?
@Grompie:
) Zou dat dan toch de woensdag zijn geweest?
Oei Grompie ik weet niet meer of we op woensdag tot 12.30 uur naar school moesten.
In ieder geval wilde ik op woensdagmiddag soms weer naar school, hoelaat dat dan was weet ik niet.
Wij hadden een laatste uur van een ochtend handwerken bij een juf van een 1e of 2e klas, de jongens mochten handarbeiden bij de meester of juf van onze klas (wat een discriminatie
@Joke61: gek genoeg heb ik ook moeten handwerken, alleen niet op de lagere school. In het eerste jaar van de LEAO had ik het vak textiele werkvormen. In één woord verschrikkelijk. Dat was gewoon klassikaal handwerken. Al dat gemier met naald en draad…
@Joke61: Joke
Wij hadden ook knutselen voor jongens en handwerken voor meisjes. Weet niet of dat op woensdag was.
Overblijven deed ik vanaf de dag dat ik naar de lagere school ging, de Oosterparkschool op het ’s Gravesandeplein in Amsterdam en inderdaad het bestond in 1968 niet in de hoedanigheid die wij nu vaak kennen maar er was een stichting die je kwam halen en dan werd je gebracht naar de Amstelmavo op de Mauritskade naast de Amstelbrouwerij en daar werd gezongen en gebeden en je werd met mes en vork geleerd om je boterhammetje met chocoladehagelslag te snijden en netjes en rustig op te eten. Daarna ging je rustig een tekening maken of een puzzel leggen. Bij deze wil ik die mensen heel hartelijk bedanken voor hun geduld en inzet met kinderen zoals ik uit een eenoudergezin, waarvan de moeder drie banen moest onderhouden om het pension te kunnen betalen. Zelf ben ik ook overblijfjuf geweest ten tijde van mijn laatste dochters basisschool periode zodat ik de dienst kon doorgeven, een heerlijke tijd en ja als het kan moet je beslist die kwaliteitminuutjes met je kind(eren) doorbrengen. Maar ja in deze tijd van veel eenoudergezinnen zal dat voor sommige werkende ouders even moeilijk zijn als toen voor mijn moeder. Kent iemand de naam van die stichting?
Wij woonden vlak bij de school, dus als we om 12 uur s’ middags naar huis mochten en de warme maaltijd achter de rug hadden, konden we nog lekker even spelen. Om 13.30 moesten we ons weer melden. Wij gingen trouwens op de woensdagmiddag wel naar school maar hadden op zaterdagmorgen vrij.
Eén keer had ik me vergist en was in het ochtendspeelkwartier naar huis gehold. Het was in de knikkertijd en voor ons huis was een knikkerpotje. Daar ging ik lekker even knikkeren. Mijn vader, die kassier was van de boerenleenbank, zag mij vanuit zijn kantoor. Hij opende het raam en vroeg of ik niet naar school hoefde. Toen pas merkte ik dat het wel buitengewoon stil was op straat.
Van mijn vader moest ik teruggaan naar de klas maar dat durfde ik niet. Ik heb in de schoolgang staan wachten tot de school om 12 uur uitging. Ik heb er verder niets over gehoord. Kennelijk was ik een kind dat niet gemist werd.
Overblijven deed ik niet en volgens mij bestond dat ook helemaal niet toen want de meeste moeders waren ook thuis in die tijd nog hoor!
Ik moest 10 minuten fietsen van huis naar school, woonde net buiten de stad en ik ging gewoon tussen de middag naar huis voor een boterhammetje, warm gegeten hebben wij nog nooit tussen de middag…heb het een paar jaar geleden nog geprobeerd met mijn eigen kids i.v.m de avond4daagse, nou, doen we nooit meer want dat lig dan zwaar op de maag tussen de middag zeg als je het niet gewend bent!!
Als het echt slecht weer was werden mijn broer en ik gewoon even met de auto weggebracht en ook weer opgehaald, vaak kwam moeders voor niets want dan had je weer afgesproken met een vriendinnetje om te spelen, werd wel weer tegen 17:00 uur door mams daar weer vandaan geplukt!
Vader deed dat nooit omdat we een eigen bedrijf hadden dus die had daar geen tijd voor joh!
Wat wel leuk was dat hij altijd mee at tussen de middag! In de knikkertijd ging mijn broer altijd alweer veel eerder terug naar school omdat ie moest knikkeren en anders te weinig tijd daarvoor zou hebben en na schooltijd ging hij gewoon weer verder ermee door….die knikkerzak die hebben zijn kinderen nu weer en heb het laatst weer eens bekeken, mijn broertje, zo’n fanatieke knikkeraar heeft het toch maar mooi bij elkaar geraapt voor zijn kinderen, wie zal het zeggen? Hij is nu bijna 2 1/2 jaar geleden overleden en dat samen fietsen en eten tussen de middag vergeet je natuurlijk nooit meer, was altijd gezellig!
Een paar jaar geleden een reünie van mijn 6e klas georganiseerd, n.a.daarvan kreeg ik van een klasgenoot een gestencild info boekje van de school. Alles gekopieerd, en voilà daar staan ook de schooltijden van mijn school in:
klas 1 en 2: 8.45-10.45 uur, woensdag 11 uur
klas 3 t/m 6: 8.45-12.00 uur, woensdag 12.15 uur.
klas 1 t/m 6 13.30 -15.45 uur.
En ja, dat handwerken/handarbeiden was dus op de woensdag om 11 uur, de kleintjes naar huis en de juf van klas 1 en 2 aan het fröbelen met ons meisjes.
In mijn tijd van ‘tussen de middag naar huis gaan’ bleef er maar één kind over (sleutelkind of zoiets). Lekker naar huis lopen (woonde vlakbij), uitgebreid eten en daarna weer naar het schoolplein en nog even spelen. Zou het voor geen goud gemist willen hebben.
Ik heb geen idee of er in mijn tijd overblijven bestond. Niet al te ver van school dus tussen de middag gewoon naar huis. De meeste kinderen van de klas moesten dezelfde kant op dus het duurde altijd wel even eer je thuis was. Moest je alsnog je boterham naar binnen gooien om op tijd weer mee terug te lopen. Inderdaad elkaar ophalen staat me nog bij. Ze moesten meestal op mij wachten was en ben niet zo snelle eter (kwek te veel denk ik) en ook nu is mijn warme eten meestal niet warm meer
Mijn moeder werkte ook dus als zij het niet haalde was er altijd wel iemand die ons opving. Maar meestal ging mijn moeder pas werken als mijn vader thuis was zodat er altijd een van de twee aanwezig was. Leuke jeugd gehad heb er nog heel mooie herinneringen aan
Ik ging lekker naar huis.
Op maandag was mijn moeder weg en at ik altijd bij mijn tante vlakbij : altijd gebakken eieren, vers wit brood met roomboter en roomkaas met karnemelk. Heerlijk.
@Bertus: We zullen op de JS dag even een meetlintje en een weegschaal meenemen Bertus
Tja wij hadden toch ook wel vaak dingen tussen de middag waar ‘room’ voor stond. Allemaal vette dingen. Het is wel te zien. Hahahaha
Ook wij aten warm tussen de middag omdat mijn vader dan ook naar huis kwam om te eten. Wel treuzelde ik vaak omdat voorbij een speelgoedzaak moest en de etalage dan zo mooi versierd was dat ik ogen tekort kwam. Mijn grote zus werd er dan op uitgestuurd om mij te zoeken.
Overblijven werd bij ons op school wel gedaan maar dat was alleen voor kinderen die in het nabije dorp woonden en waar (nog) geen lagere school was. Het was maar een handjevol kinderen kan ik me herinneren.
Tussen de middag op de lagere school at ik thuis altijd brood in de keuken met de radio erbij waar ik samen met mijn moeder luisterde naar Rademaar.
Ik heb “tussen de middag” altijd een rare uitdrukking gevonden. Waar tussen dan? Tussen de ochtend en de middag? Volgens mij eindigt de ochtend om 12 uur en begint dan de middag. Maar in de spreektaal duurt tussen de middag een uur. Is het in dat uur nu ochtend of middag?
M’n lagere school was 10 minuten lopen van huis. Ik werd wel 5 tot 10 minuten eerder naar school gestuurd, omdat de ervaring had geleerd dat er onderweg altijd interessante dingen gebeurde als vrachtauto’s, die een deel van de vracht verloren, ruzie van schoolkinderen of auto’s met reclame en een geluids-installatie. Ik kwam dus tussen de middag thuis om boterhammetjes en melk te drinken.
Tussen de lagere school en LTS moest ik naar een zgn. 7e klas, aan het andere eind van Den Haag. Daar kon ik tussen de middag bij de vrouw van een vriend/collega van m’n vader terecht, die een paar 100 meter van de school af woonde. Ik bracht belegd brood van huis mee, maar daar kreeg ik karnemelk. Die volle fris-zure smaak ben ik later nooit meer tegen gekomen.
Op latere scholen werd er in de kantine gelunched. Ik nam dan wel brood van huis mee, dat was vrij normaal in die tijd. Het drinken haalden we bij de kantine-beheerder. Op de vliegtuigbouw UTS kreeg ik de bijnaam James, omdat ik als enige om een bord en bestek vroeg voor m’n brood en het bestek ook daadwerkelijk gebruikte.
Tussen de middag, bij ons was dat van 12.00 tot 13.30.
Vaste prik was met een kleine omweg even langs opa en oma om een snoepje te scoren.
Dan gauw naar huis, warm eten, met de radio aan, nieuws en actualiteiten en later ook Raden Maar en na het eten nog even spelen.
Meestal ging je dan toch weer te laat op pad terug naar school, zodat je rennen moest, met je volle maag.
Op de LEAO waar ik hierboven al over schreef kon ik gelukkig tussen de middag ook naar een oom en tante die daar dichtbij woonden. Daar at ik dan mijn brood op met een glas melk erbij.
Mijn moeder werkte, dus het was aan de kinderen om de tafel te dekken en af te ruimen. Nee, gezellig was dat allerminst.
Ik heb toen gezworen later, wanneer ik zelf moeder zou zijn, altijd voor een gezellige lunch te zorgen.
Mijn zoon heeft dat zeer gewaardeerd, al wilde hij weer zo snel mogelijk naar het schoolplein.
Als boerenkinderen gingen we tussen de middag naar huis, want dan was er de warme maaltijd en om half een het nieuws met het weerbericht, het belangrijkste gedeelte van dat nieuws. (Boeren keken altijd naar de lucht.) Wij moesten dan muisstil zijn.
Ik woonde ook dicht genoeg bij school om tussen de middag naar huis te gaan. Soms vond ik het weleens jammer, want het was toch wel een hoop gedoe. Mijn vader werkte in de continue, dus aten we ook vaak warm dan. Maar dingen die je niet hebt lijken altijd leuk. Waarschijnlijk wilden de overblijvers met hun kleffe kaas boterhammetjes wel graag thuis eten.
Wij woonden ook ver van school, net als vriendjes, er was afgesproken dat wij 2x per week bij die vriendjes aten en zij 2 keer bij ons dat ging een of 2 jaar goed en daarna waren we oud genoeg om over te blijven of zelf naar huis te gaan. Verder weet ik er niet veel meer van.
Ik woonde 1600 meter van school(gemeten op google earth).
Er waren een paar kinderen die verder woonde(2 km).Er bleef op onze school nooit iemand over ,we hadden niet eens een overblijf lokaal.
We hadden van 11.45 to 1.15 vrij dus veel tijd,maar in de knikkertijd waren we extra vroeg terug op school,al was dat soms alleen maar om een knikkerpotje te hebben want zo veel putjes waren er niet.
Dit was zo gewoon vroeger, dat ik er geen duidelijke herinneringen aan heb. Wat ik me wel kan herinneren was, dat ik altijd bang was om te laat weer op school te komen.
Dit is met recht jeugdsentiment. Met zoveel gezinnen waarin de ouders allebei werken, moeten kinderen tegenwoordig vaak op school overblijven tussen de middag.
We gingen eigenlijk altijd naar huis om te eten, maar ’s winters bleef je soms over. In het begin van het lagere schooltijdperk was de weg er naartoe nog niet verhard en was het soms ploeteren om goed over te komen.
Dat overblijven op school gebeurde in het lokaal van de “bovenmeester”. Bij regen konden we daarna in de gang spelen.
net als grompie kon ik tussen de middag(voortgezet onderwijs)bij mijn oma eten.altijd soep met botervlinders.
Ja, heerlijk om tussen de middag thuis te gaan eten. Ik was altijd samen met mijn een jaar jongere zusje. Wat wel vervelend was; was je net thuis kon je nog ’snel’ even naar de bakker voor brood of om een andere boodschap. Dan had je niet veel tijd meer over! Je had natuurlijk ook vriendinnen die je nog op ging halen of die jouw ophaalden. De tijd tussen de middag werd in ieder geval goed besteed!!
Ik woonde 3 minuten van school, dus had een lange middagpauze. Wat ik dan deed heb ik hier al eens beschreven…:
http://jeugdsentimenten.net/2003/12/07/raden-maar/
@Jeugd: jij ook al?
http://jeugdsentimenten.net/20.....izenradio/
Heerlijk was dat, tussen de middag naar huis om een boterham te eten. Mama maakte iets lekkers als er geen broodbeleg meer was, zoals zelfgemaakte chocopasta of gebakken boterhammen met kaas. Tijdens het eten lekker luisteren naar “tussen twaalf en twee” met om 1 uur “raden maar” met Kees Schilperoord.
Als het woord na weken niet geraden was, kon je een briefkaart insturen met het antwoord en kans maken op F 999, 99 gulden. Dat was heel veel geld toen!