Kinderparfum
Op vrijdag 14 november 2008 geschreven door Carolein
In mijn lagere-schooltijd die zich afspeelde in het begin van de jaren zeventig was het een feest als je werd uitgenodigd op een verjaarspartijtje. Vaak ging dit met een zelfgemaakte uitnodiging of gewoon doordat er tegen je werd verteld: je mag op mijn feestje komen woensdagmiddag!
Dan moest er natuurlijk ook een klein cadeautje gekocht worden. Wij hadden het niet erg breed en mocht het dus niet veel kosten niet meer dan fl. 2,50, daar koop je nu niets meer voor!
We hadden een heel leuk winkeltje bij ons in de buurt, het verkocht van alles en nog wat! Hier gingen wij altijd heen als er een cadeautje gekocht moest worden.
Voor jongens was dit vaak een verfdoos, maar voor meisjes was dit een kartonnen doosje met deksel waarop een lief tafereeltje in poezieplaatjesstijl. In dit doosje zat een stukje zeep met hierop weer zo’n schattig plaatje en daarnaast een flesje kinderparfum.
Ik herinner het mij nog zo goed omdat ik het zelf zo prachtig vond. Het rook ook heel apart, ik kan de geur niet omschrijven. Dit is mij altijd bijgebleven en ik zou het graag nog eens zien en ruiken natuurlijk! Maar helaas ben ik het nooit meer tegen gekomen.
Herinneren jullie dit? En wat kochten jullie als kadootje voor een verjaarspartijtje?
14 reacties op “Kinderparfum”
Laat een reactie achter
...
Ik heb geen idee meer wat voor cadeautjes wij elkaar gaven, meestal niet van die grote zaken, in die tijd had niemand het erg breed.
Maar die kinderparfum herken ik maar al te goed, ik placht die flesjes stiekem leeg te drinken, elke keer een klein beetje, dat vond ik lekker. (teken van prematuur alcoholisme? )Als mijn moeder zag dat ik aan een flesje lurkte werd ze boos en dan had je kans dat het werd afgpakt.
Ik weet wel dat als ik een cadeautje gaf , dat we er altijd echte bloemetjes opplakten. Een paar viooltjes, of wat er ook maar in de tuin in bloei stond er bloeide altijd wel wat. Zo niet , dan ging er een takje hulst of conifeer op met wat takjes besjes.
Ja, die doosjes met kinderparfum en een zeepje in een fraai doosje herinner ik me nog goed.
Nooit weggegeven maar wel gekregen.
Heel zuinig was ik met het geurtje en het zeepje, beide moesten bewaard blijven in het originele doosje. Het zeepje gebruikte ik voorzichtig als ik in het lavet zat te badderen. Weet nog dat ooit een zeepje door het warme water bijna onder je handen verdween, werd zo zacht en dan probeerde ik toch weer de vorm van het zeepje d’r in te kneden. Vaak waren de zeepjes in de vorm van poesjes en andere dieren.
Die geurtjes waren echt erg! Een soort rozenwater, ruik ‘t nu nog
??: Heb ‘t nooit geproefd, maar kan me voorstellen dat je d’r wat van wilt lurken.
Weet niet meer zo goed wat ik gaf voor de verjaardag van vriendinnetjes.
Het enige dat ik nog weet is dat een vriendinnetje (we waren beide 6/7 jaar) mij mondeling uitnodigde voor haar verjaardagspartijtje. Mijn moeder kocht voor haar een klein roze plastic kinderstoeltje met daarin een popje. Een aantal dagen stond dit kadootje oningepakt in de vensterbank van de keuken. En ik vond ‘t zo’n mooi popje in dat kinderstoeltje.
Op een gegeven moment vertelde dat meisje dat ik toch niet op haar partijtje mocht komen. Dat vertelde ik teleurgesteld aan mijn moeder, en tot mijn verbazing mocht ìk toen dat popje in het kinderstoeltje hebben. Wat was ik blij, ondanks dat een partijtje aan mijn neus voorbij ging.
(dit verhaaltje klinkt bijna als het verhaaltje van Wiesje Wollepop van de Nutricia boekjes
)
Ik herinner mij helemaal niets van kinderzeepjes of parfums, maar ik gaf wel met verjaardagen stiften met kleurboek enzo en voor de rest zou ik het echt niet meer weten.
Eerste gastlog hier, Carolein? Mooi persoonlijk verslag. Van harte en welkom!
Ik werd nooit uitgenodigd maar kan mij vooral de vierkleurenballpoint herinneren, en een fotostandaard, voor de Sint surprise die niet duurder dan 5 gulden mocht zijn.
@Coosje: prematuur alcoholisme
Voor mij geen feest van herkenning! Ik dacht notabene dat dit iets van deze tijd was…
Ik denk dat ik meestal een boek als cadeautje gaf, varierend van de Dolle Tweeling, tot de Vijf, Claudia boeken…e.d.
Overigens welkom met je 1ste log, dat er nog maar velen zullen volgen!
Kijk eens aan; een nieuwe gastlogger, welkom in ons midden en dat er nog vele logs zullen volgen.
Tja, zeepjes en parfum, meer een meisjesding en voor meisje ben ik afgekeurd (gelukkig!) Ik kan me nauwelijks herinneren wat ik voor cadeautjes gaf de zeldzame keren dat ik naar een kinderfeestje ging, meestal kocht mijn moeder iets, een speelgoed autootje of zoiets.
Waren dat van die dikbuikige flesjes in de vorm van een varkentje of hondje met daarin een geelachtige vloeistof? Zo ja, dan heb ik ze als kind ook wel gehad. Ik vond ze altijd vies ruiken en ik geloof niet dat ik me er ooit mee heb “besprenkeld”.
Ik kan me trouwens helemaal niet meer herinneren wat we vroeger kregen op de verjaarsfeestjes. Volgens mij altijd een reep chocolade of een zak snoepjes. Mijn lagere schooltijd was vlak na de oorlog en veel zal er niet te koop zijn geweest. Als de ouders het geld er al voor hadden.
Zulke zeepjes en parfumflesjes kan ik me niet herinneren, misschien iets van “na mijn tijd”?
??:
Een rijksdaalder zal inderdaad zo’n beetje het bedrag geweest zijn, dat ik in mijn handen gedrukt kreeg om een cadeautje voor een jarig vriendinnetje te kopen.
Ik kocht altijd zelf het cadeautje, trouwens verjaardagspartijtjes hield je in die tijd pas vanaf ongeveer je 10e verjaardag.
Kleuterpartijtjes zoals nu had je niet.
We hadden echt wel de leeftijd dat je het ook zelf organiseren kon, met slingers maken en ophangen, uitnodigingen maken, alles erop en eraan.
Wat ik kocht voor die 2,50?
Ik denk papieren aankleedpoppetjes, poppensokjes, een portemonneetje, poëziealbumplaatjes, een schetsboek, pocketboekjes, een beker, een leuke pen, een prulletje voor op je kamer, dat werk.
En alle cadeautjes werden met enthousiasme ontvangen, kom daar nu maar eens om: minstens 12 feestvierdertjes met evenzoveel cadeautjes, die de jarige vol verwachting uitpakt en negen van de tien keer verveeld terzijde legt: “Heb ik al….”
@Lia:
Je bent maar iets ouder dan ik, maar ik heb toch partijtjes gehad vanaf mijn vierde jaar.
Nou ja, partijtje, zingen rondom de taart met kaarsjes, kaarsjes uitblazen en een paar spelletjes doen (zakdoekje leggen ofzo), maar ik denk dat ‘t na 2 uurtjes weer voorbij was.
En dan vooral geen zakje met snoep of een klein speelgoedje mee naar huis voor de genodigden.
O ja herken het meteen, was toen al gek op luchies en nu nog steeds, alleen mijn man houdt er niet van , dus dan maar niet helaas, groetjes beppie
Meestal iets van knutsel-of tekenspul. Voor een rijksdaalder, niet meer.
Ja de zoete geur van parfum en zeepje komen gelijk boven.., maar of ik het als kado’tje kreeg op mijn verjaardag weet ik niet meer.
Wel weet ik dat ik steevast ieder jaar een reep kreeg met 10 dubbeltjes erop geplakt van mijn buurmeisje.
Carolein, welkom! En ik herinner me de zoete geur van fles en zeep, wel af en toe gekregen op de lagere school en ook nog in de brugklas. Herinner me ook ‘karnemelkzeep’ met een melkmeisje en juk met emmers op het plaatje. (Zeker een zusje van Zeeuws Meisje margarine, hehe.) De parfum was nooit echt lekker. In de VS hebben ze wel echte babyparfum, “Babysoft” en dat is de voorganger van de Amerikaanse, zoetige, bloemige parfums voor volwassenen. Ruiken mij te veel naar luchtverversingspray.
Vaak boeken gegeven en gekregen, pocketuitgaves zoals Pitty en haar kostschoolavonturen en ook Billy Bradley, een soort wilde Pitty. Die had vriendjes!
O, wat is dit weer leuk! Ik herinner me het nog heel goed. Nooit weggegeven en nooit gekregen, maar altijd zwijmelend gekeken naar vriendinnetjes die het wel hadden. Mijn ouders hadden dus nog minder geld dan de jouwe. Ik gaf hele kleine kadootjes, die ik dan soms terug kreeg als gewonnen prijs bij koekhappen. Daar heb ik toen wel vreselijk om moeten huilen trouwens……
Maar het rook inderdaad vreemd lekker!