Stempels en plaatjes
Op donderdag 20 november 2008 geschreven door Lia
Over schoolstraffen hebben we het hier al uitgebreid gehad.
Laten we nu eens de andere, positieve kant belichten: de beloningen.
Voor als je alle sommen goed had in je rekenschrift, of een dictee foutloos had gemaakt.
Van krullen tot misschien wel een snoepje uit de pot, hoe ging dat bij jou op school?
En alleen als je een 10 had, of ook als je “maar” een 6 had, waar je dan toch je stinkende best voor had gedaan?
30 reacties op “Stempels en plaatjes”
Laat een reactie achter
In elke klas was dit weer anders.
Een jaar was het zo: eerst 3 stempels en dan mocht je een plakplaatje uit kiezen,maar je moest minimaal een 7 hebben.
Een ander jaar was het bijna eender maar die meester was strenger,je cijfers moesten gelijk blijven of hoger zijn,dus als je een 10 had gisteren en vandaag een 9 kreeg je geen stempel/plaatje.Dit was vooral in ons reken en taal schrift,niet voor overhoringen en repetities.
Een stempel betekende aardig goed gedaan; een plaatje erg goed gedaan en twee stempels waard. Vaak waren de plaatjes uit een tuincatalogus gehaald, dus tulpjes en andere bloembollen sierden de tafels van vermenigvuldiging en het schone schrift in je taalboekjes. Volgens mij hadden we nog geen stickers. Recentelijk heb ik stickers op de kleding van de beloonde kinderen ontwaard, die zijn er ’s avonds dus al weer af en blijven niet permanent in je schoolwerk…
OOk op mijn lagere school mocht je na 3 stempels een klein stickertje uitkiezen. De afbeeldingen op deze stickertjes waren hetzelfde als van de grotere kartonnen kaartjes die je mocht uitkiezen als je jarig was.
Op mijn allereerste lagere school deelde de juf alleen maar krullen en vlaggen uit als je je sommen of dictee goed had gemaakt. Wat was ik jaloers op een meisje die op iedere bladzijde van haar schriftje wel een krul of vlag had staan.
Als we thuis schooltje speelden, probeerden we de krul en de vlag van de juf na te doen, zowel op ons schoolbord als in een schriftje.
Vaag, heel vaag staat me bij dat de meester een doosje had waar plaatjes inzaten. Het kan ook al in de vierde klas geweest zijn, in dat geval was het geen meester maar een juf.
Hoe die leerkracht aan die plaatjes kwam? Ik denk dat ze gewoon uit tijdschriften geknipt werden, maar het kan ook anders geweest zijn. Inderdaad was er ook iets met stempels maar het zit in een heel ver hoekje verborgen in mijn geheugen. Hm, ik word oud!
Ik herinner me van de lagere school ook kleurige plakplaatjes in mijn schrift. Wanneer ik zo’n plaatje kreeg? Waarschijnlijk na een aantal foutloos gemaakte opdrachtjes of zoiets.
Ik weet niet meer precies wat nou het verschil maakte wanneer je een stempel of stickertje kreeg. Wel weet ik nog dat in de 3e klas (groep 5 nu) die juf prachtige stickertjes had met kaboutertjes erop. Vraag me nu wel af of ze die nu zelf kocht of van school waren? Wellicht kan Bertus of Sue Ellen hier antwoord op geven want hoe doen jullie dat nu?
P.S. Bovenstaand plaatje heb ik gescanned van mijn dochters werk in groep 3, ook nu werken ze er dus nog mee
1e klas–
Hardop Aa Oe Eu rrrr ssss tttt zeggen en dan doodleuk van de juf te horen te krijgen dat je je mond moet houden omdat je het te goed doet.
Schoonschrift: als je het heel mooi deed mocht je met een rode pen schrijven. Er waren er bij (meisjes veelal), die constant met de rode pen mochten schrijven.
Omnivoor dus niet. Om een of andere reden begon mijn blauwe pen al vrij vroeg te vlekken of was deze leeg. Dan werd ik naar de hoodfmeester gestuurd alsof ik een misdaad had begaan. Met pijn en moeite kreeg ik een nieuwe (uiteraard BLAUWE) pen.
In mijn rapport staat (ik heb het nog steeds over de eerste klas) ”Omnivoor kan mooier schrijven”.
Als ik dat nu lees denk ik: ”Mens, JIJ bent de lerares, JIJ moet het me leren!!”
Wij hadden o.a. stempels van de Fabeltjeskrant (begin jaren zeventig). Als je vijf stempels had verzameld dan kreeg je een plaatje en als je vijf plaatjes had mocht je een les met een rode pen schrijven. En vijf keer met de rode pen geschreven? Dan kwam de groene pen aan de beurt. Wat zal dat een administratie zijn geweest voor meester of juf. Ik was gelukkig een goede leerling en heb regelmatig met rood of groen geschreven.
In de 4e klas hadden we regelmatig topografieproefwerken. Als je bij de plaatsen die werden aangewezen op de kaart nog iets bijzonders wist te verzinnen dan kreeg je extra plusjes. Vier plussen en je kreeg er een volledig punt bij. Meestal had ik een 10 op de topoproefwerken en aangezien ik meestal wel wat wetenswaardigheden over plaatsen wist, kreeg ik dan een 10+.
Goh, wat een verwende kinderen allemaal. Wij kregen pas bij een 9 of 10 een stempel, en bij 10 stempels een plaatje. Wel een mooi plaatje dan, van heer Bommel en Tom Poes. Die zaten (kan ik me heel vaag herinneren) op een soort A4 doordrukvellen in een cellofaantje. En ze waren niet zelfklevend maar werden met wat gluton in je schrift geplakt.
Die krullen komen ook bekent voor.
Als we jarig waren mochten we met een rode pen schrijven.De meester in de 4de klas schreef er een leuke reactie bij als het goed was,maar ook als het niet goed was,deze komt me nog regelmatig bovendrijven in me hoofd “BRANDHOUT” in grote,dikke,rode letters met 2 strepen er onder,jullie kunnen zelf wel invullen wat voor cijfer ik had die dag.
@guppie: wij hadden precies hetzelfde systeem!
Valt wel mee, denk ik, die administratie. Gewoon tellen in het schrift, vanaf de laatste keer dat er met een “vreemde” kleur geschreven was. Volgens mij ging je als leerling zelf om die pen vragen; de leerlingen telden wel.
Ik kan me nog herinneren dat er op een bepaald moment nogal wat gedoe ontstond over anders-kleurige inkt, zoals bijvoorbeeld roze. Vooral de meisjes in de klas waren verzot op geurpennen en pennen met inkt in een bijzondere kleur. Dat mocht dus niet. Alles moest in blauw. Zelfs zwart was niet toegestaan.
Pas op de middelbare school deden ze daar niet moeilijk over. Mits je schrijfwerk leesbaar was. Ik heb een tijdlang geëxperimenteerd met donkerbruin en donkerblauw (in een vulpen). Net als dat ouderwetse kaftpapier vond ik dat geweldig. Zag je schrijfwerk er meteen uit als de aantekeningen van da Vinci.
Ik schrijf nog graag met een vulpen, gevuld met donkerblauwe inkt. Al moet ik zeggen dat ik steeds weer een paar dagen nodig heb om m’n handschrift op orde te krijgen. Ik kan het best netjes, maar door veelvuldig gebruik van het toetsenbord is het er niet beter op geworden.
Krullen bij een goed gemaakt proefwerk, ja dat weet ik nog. Ik had vroeger een onderwijzer die behalve complimenten maken ook het tegenovergestelde deed; als een leerling een werkje niet goed had gemaakt zei die onderwijzer doodleuk dat het nog een belediging voor de WC was! Erg motiverend!
Jaaaa, leuke herinneringen heb ik hier aan zeg!
Blauwe stempels met eronder vermeld: Goed zo, of eh…uitmuntend (wist totaal niet wat dat betekende, taal voor de lagere school?) of eh….prima!
Plaatjes en stempeltjes hadden wij vroeger op school natuurlijk. Mijn zoon kreeg ze ook nog hoor.
Ik heb vanalles meegemaakt, krullen, stempels en plaatjes. Ze waren voor mij een bijna onbereikbaar streven. Ik herinner mij nog een “trauma” uit klas 4 dat ik naast iemand zat die machtig mooi kon schrijven en ik dus totaal niet maar ik wilde eens extra mijn best doen en ook een stempel verdienen. Hij was al lang klaar en ik zat nog te ploeteren. Resultaat? ik een 6,5 en hij een 9 met stempel natuurlijk. Mijn reactie naar de toemalige juf dat ik dit niet meer doe, een beetje oplettende juf had natuurlijk kunnen zien dat mijn handschrift totaal anders was als voorgaande keren maar ik herinner mij dit als een keerpunt voor alle juffen en meesters erna nooit meer hebben kunnen veranderen. Mijn handschrift is nog beroerd en zelfs de overtrek en schrijfles van een heel ander traumaverwekkende juf in klas 6 heeft het nooit meer kunnen goedmaken. Ik ben desondanks een gelukkig en tevrede mens
Ik was goed op school én ik zat op zondagsschool, dus kreeg ik veel plaatjes en stempels. Die laatste mochten we soms inkleuren. En van plaatjes was ik helemaal gek op glitterplaatjes.
Wat hou ik toch van deze site!
Het is voor mij al heeeeeeeel lang geleden…
Vaag herinner ik me iets over stempels, krullen en, wat we nu “stickers” zouden noemen, toen waren het “plakplaatjes”. Die moesten dan nog wel natgemaakt worden, net als postzegels. Het hing van de meester of de juf af wat je kreeg en wanneer.
@Lia, je mocht bij ons toch met rood schrijven als je een bepaald aantal krullen had?
Of verzin ik dit ter plekke??
Jouw geheugen is iets jonger dan die van mij…
Ik kan me niet veel stempels herinneren wel met kerstmis en 5-12 dan mocht je die in kleuren. En af en toe een krul bij mijn huiswerk, daar was ik dan trots op.
@Ellen58, ja, volgens mij wel, en ik herinner me ook groene pennen, vond ik nog leuker.
Dat van die pennen was ik overigens vergeten, net als die getekende vlaggen.
En ik dacht na 10 stempels een plaatje. Hadden al die verschillende stempels niet ook een nummer(lekker makkelijk), of verzin ik dit ter plekke?
Jammer dat ik niets meer heb aan schriftjes van de lagere school, kan het niet meer checken.
Ik was zo’n kind dat veel stempels en veel plaatjes had, altijd leerde en dat ook nog leuk vond.
Maar was het nou echt zo, dat kinderen als ze lagere cijfers haalden dus ook nooit een plaatje kregen? Of werd elk kind gewaardeerd om wat hij kon, en kreeg iedereen op z’n tijd een beloning?
Wat een leuke stukjes hierboven!
Toen ik nog op de lagere school zat kreeg je voor net, mooi en goed werk een stempel. Soms werd er een plaatje bij geplakt. Bij eenbepaald aantal plaatjes mocht je inderdaad met gekleurde pen (rood/groen) schrijven. Op mijn school was een meester die deelde stuivers uit voor goede resultaten. Helaas heb ik nooit bij hem in de klas gezeten.
Als ik vroeger mijn volle schriften mee naar huis kreeg sloopte ik alle plaatjes er weer uit. Voor hergebruik! Ik speelde altijd al schooltje. Ergens heb ik nog een doosje met afgeweekte plaatjes. Die doe je toch niet weg.
En nu? Tegenwoordig koopt school pakken stickers tegelijk in. Ze worden per periode verdeeld. Ik plak toch wel heel geregeld een leuke sticker. Bijvoorbeeld als het een lastige les is en de kinderen (groep 4) toch ontzettend hun best hebben gedaan dan worden ze beloond met een sticker. En hun best doen ze! Ik schrijf wel eens een wolkje bij de sticker en dan zegt zo’n leuk plaatje (bijv. Pino, Ernie, een koe, een vlinder, sint of een autootje..) iets tgen het kind. Zo van “wat was het moeilijk he” of “super gewerkt” of “jij kan nóg mooier schrijven!”. Het motiveert de kinderen enorm. Het leuke is dat ze vaak antwoord geven onder het plaatje en zo ontstaat er een grappig verhaaltje onder de les. Gekleurde gelpennen om mee te schrijven beloof ik ook wel eens. En ook dat werkt. En natuurlijk mag dan iedereen met zo’n mooie pen uit de schatkist van de juf. Of voor bijzondere opdrachten zoals een brief aan Sint, gedichtje dan mag je ook met een mooie pen schrijven. En krullen geef ik altijd! Er is toch altijd wel iets goed! Teken er ook poppetjes van, vandaag Sinterklaasjes en Pietjes getekend.
. Ik houd zelf administratie bij met blauw/rood geeft in één oogopslag duidelijkheid hoe het met de vorderingen van de kinderen staat.
Het aantal fouten wordt niet meer vermeld onder het werk maar juist het aantal goede
Leuk om te zien dat de kinderen zo genieten van beloningen. Want hun best doen ze toch eigenlijk allemaal!
Ja ik plak ook nog stickertjes.
Ze mogen ze zelf uitzoeken van mij.
En ik beloon inzet en niet alleen de kwaliteit ( ik kon zelf niet echt mooi schrijven en kreeg nooit een sticker …. minitrauma ! )
We krijgen ze per tienduizend of zo aangeleverd van “de Stulp” de bekendste uitgeverij van stickertjes.
Ook de verjaardagskaarten en zo komen daarvandaan.
Kijk maar eens op : http://www.destulp.nl/catalogus/Beloningsstickers
Hier zie je de stickers van nu.
@Lia, ik weet het echt verder niet meer, t zit inmiddels ver weg in de grijze massa….
Schriften uit die tijd heb ik niet, wel een rapport….dus ik kan het ook niet nakijken…
Wij kregen wel een stempeltje met tekst goed of zelfs uitmuntend!, maar dat gaf niet automatisch na een tijd een plaatje. Plaatjes kreeg je wel van de meesters en juffen als je met je verjaardag traktatie voor de meesters/juffen rond mocht gaan. ( bonbons en sigaretten ) Dat waren wel vaak stichtelijke plaatjes (ik zat op een christelijke school) alhoewel er wel een paar juffen poesie-plaatjes hadden waaruit je mocht kiezen.
Ja, ik heb heel wat Fabeltjeskrantstempels verzameld. Zo rond de kerst werden het kerststempels. Uiteraard ook de nodige plaatjes ‘gescoord’ maar die kan ik me niet echt voor de geest halen.
Stempels en stickers, dan herinner ik me. Na hoeveel stempels je een sticker kreeg? Ik dacht na 10 stempels (pas?), maar het is ook wel heel lang geleden
. Een krul deed het ook altijd leuk.
Ik geloof dat het bij ons 10 krullen = stickertje was en 10 stickertjes = plaatje. Die plaatjes, dat was pas gewild! Die kreeg je trouwens ook als je ging trakteren en alle leerkrachten langs mocht gaan met je halve kool met daarop prikkers met worst en kaas en een stukje komkommer.
Ik weet nog wel dat we ( weet niet in welke klas want we zijn tig keren verhuisd en kwamen steeds op een andere school terecht ) stempeltjes kregen en krullen. Geen extra plaatjes. De stempeltjes waren van Walt Disney,
Donald, Mickey, Bambi, en nog wat van die figuren, maar het is me allemaal niet bij gebleven. Alleen voor taal had ik stempeltjes en krullen. Voor rekenen had ik een dikke rode streep door mijn werk, maar niemand had in de gaten dat ik last had van discalculie. Daar kwamen ze niet op, in de jaren 50. Je deed je best niet, je was slordig, maar ik had een hersenafwijking, vanaf de geboorte. Ook vaak gepest op school, door de kinderen die je belachelijk probeerden te maken, en dat deden ze ook want ik was zo een angsthaas dat ik maar toegaf, omdat ik bang was anders op mijn huid gezeten te worden. Ik vind het eigenlijk een beetje een raar systeem, want kinderen die niet mee kunnen , al doen ze nog zo hun best, krijgen géén stempel of krul. Alleen wel een cijfer, bvb 6+ of een dikke 3 in je rekenschrift.Mijn zus was slecht in taal, en die kon aardig rekenen, dus we hebben wel eens geruild van huiswerk, maar ja, dan komen ze er toch ook weer achter.
@Ellen58 en @Lia
Dat kleurenpen-systeem hadden wij ook op school! Had je mooi gschreven, dan mocht je na drie stempels met een rode pen schrijven, en na 3 x rode pen kwam dan de groene pen. En een plakplaatje, maar daar wil ik afwezen. Ik had geloof ongeveer net zo’n rottig handschrift als Thon, als ik het zo lees (linkshandig) en het is ook nooit wat geworden. Ik heb ook nooit ook maar één stempel bereikt. En dan van die meisjes die zo;n modelhandschrift hadden. AAARGHH!
stempels stickers krullen vlaggen ik ken ze allemaal vond het altijd wel leuk staan in een schrift. Ik zal ze vast niet voor netjes schrijven gekregen hebben want daar was ik niet zo heel erg goed in.