Gaskachel
Op zaterdag 22 november 2008 geschreven door Joke61
Halverwege de jaren zestig werd onze kolenkachel wegens verhuizing naar een nieuwbouwwoning verruild voor een gaskachel. Wat een gemak. Geen gedoe meer met het tijdig bestellen van kolen, deze met een kit naar de kachel sjouwen, asla schoonmaken en bijtijds de kachel opstoken, maar gewoon doormiddel van het omdraaien of indrukken van een knop warmte in de woonkamer.
Ja, in de woonkamer, daar stond een gaskachel. In de keuken hing heel soms een gasgevelkacheltje en ook een badkamer werd eventueel verwarmd met zo’n kacheltje of met een straalkacheltje. En slaapkamers waren in mijn tijd onverwarmd, met hevige kou werd een kruik in je bed gelegd.
Mijn ouders hebben nog steeds een gaskachel in de woonkamer, deze geeft een heerlijke warmte die misschien te vergelijken is met de warmte die een kolenkachel gaf. Als ik bij hen ben en de kachel staat heerlijk te gloeien dan doet me dat weer herinneren aan de tijd dat ik vroeger op mijn knieën voor de kachel de krant las. Op mijn knieën de krant lezen doe ik dan maar niet, maar lekker mijn rug en billen warmen wel.
30 reacties op “Gaskachel”
Laat een reactie achter
...
Een erg intensieve hitte kwam er vanaf; mijn grootouders aan beide kanten hadden er een. Wij gingen van kolen naar CV, dus geen gas meegemaakt behalve dan een klein straalkacheltje dat wel eens in de keuken stond en bij nood werd gebruikt (als het in de nazomer ineens koud werd en er nog geen kolen was geleverd, etc.)… Tja, kom daar nu eens om! In 1965 werd ons dorp aangesloten aan de algemene gaslinies, nou was dat een gigantisch ondernemen met enorme pijplinies graven. We zaten niet eens zo ver van de grote gasbel in Slochteren af!
In de jaren ‘50 werd ons dorp aangesloten op het gasnet. Maar bij mijn ouders bleef de lekkere kolenhaard in de kamer staan. Toen we naar een nieuw huis gingen werd dat verwarmd door CV. Ik vond dat eerst maar niks. Nooit meer even lekker bij de kachel kruipen als je koud en nat thuis kwam. Toen ik in ‘67 trouwde hadden we een huis met alleen een gaskachel in de kamer en een smal kacheltje in de keuken. Een paar jaar later lieten we centrale verwarming aanleggen en weer werd het lekker bij de kachel kruipen door mij gemist. Maar aan de andere kant: in perioden van felle kou (komt niet veel meer voor) draai ik ook in de slaapkamer de verwarming open en dan ben ik er toch wel heel content mee.
We hadden thuis ongeveer zo’n zelfde kachel als op de foto, alleen was de kap grijs met zwart. Zagen die dingen er soms allemaal zo uit, of waren er ook wat moderner ogende exemplaren? Dit lijkt toch een beetje op een namaak- open haard.
@E60: gaskachels zien/zagen er eigenlijk niet echt fraai uit. Bruine/zwarte/grijze logge dingen. Google maar ‘ns op wat afbeeldingen van gaskachels.
Nadat ik op kamers gewoond heb en voordat ik met Elise in het huwelijksbootje stapte en me dus vestigde in Zoetermeer heb ik twee jaar een etage gedeeld met een vriend. We hadden allebei onze eigen huiskamer en eigen slaapkamer. In die huiskamers stonden gaskachels; mijn huisbaas handelde daar in. Omdat uitsluitend kachels in de beide huiskamers stonden kun je je voorstellen dat het ’s winters in de onverwarmde slaapkamers behoorlijk koud was en zeker in de slaapkamer van mijn huisgenoot omdat zijn slaapkamer boven het portiek was. Nee, geef mij maar centrale verwarming, dan kun je in elk vertrek van je huis de temperatuur apart regelen. Die etage lag trouwens in een gribusbuurt dus ik ben blij dat ik daar allang niet meer woon.
Ja! Gaskachels hadden wij ook thuis. Tot pakweg 1991 hadden mijn ouders altijd een gashaard. Ik herinner me de Dru Loevestein die jarenlang bij ons brandde. Een mooie en degelijke kachel. In 1991 lieten mijn ouders CV aanleggen en daarna hebben ze altijd in huizen met CV gewoond. Nu op mijn eigen stek heb ik ook een gaskachel. Doet het goed!
Kolenkachels heb ik niet meegemaakt, het enige wat daar nog aan herinnerde was de zgn ‘kolenkast’ op het balkon bij mijn ouders thuis. Wij hadden dus ook één gaskachel in de woonkamer, de rest van het huis kon ’s-winters ijzig koud zijn. Mijn kamer lag aan het einde van de gang, het verst van de woonkamer af, dit werd verwarmd met een electrisch kacheltje wat stroom vrat.
Mijn eerste eigen woning had ook een gaskachel, nu dus als iedereen centrale verwarming.
Toen we in begin jaren 50 naar het Bezuidenhout (Den Haag) verhuisden, namen we een kolenkachel mee. In de huiskamer was wel een gasaansluiting, maar op gas verwarmen was toen duurder dan op kolen. Toen in Slochteren de enorme gasbel werd ontdekt, werd het gas een stuk populairder. Er kwam een grijze, vrij rechthoekige gaskachel van DRU. De kolenkachel werd naar een rommelkamer verbannen. Deze kachel werd aangehouden voor: “je weet maar nooit”.
De voordelen, die in de voorlichting van de gemeente werden genoemd, klopten aardig. Geen kachel aanmaken, geen as, geen stof, geen stank, geen schoorsteen vegen, maar de warmte was wel wat minder weldadig.
We hadden kamers “en suite”, de huiskamer en ouderlijke slaapkamer waren gescheiden door schuifdeuren. Toen we wat ouder werden, kwam er behoefte aan meer “verblijfsruimte”. Het twee-persoons bed van m’n ouders werd vervangen door een twee-persoons opklapbed. Om beide ruimten te verwarmen was een extra gaskachel nodig. De grijze hoekige kachel verhuisde naar de slaapkamer annex tweede huiskamer en er kwam een moderne gaskachel van ik meen Etna, ongeveer zoals de foto aan het begin van dit log. Voor de tweede aansluiting moest wel een nieuwe leiding aangelegd worden. Een lange glanzend koperen pijp werd van de gasmeter, door mijn slaapkamer en door een tussenmuur naar de nieuwe plek getrokken. Deze werkzaamheden heb ik als aankomend techneut met veel belangstelling gevolgd, tot een zekere wanhoop van de monteur.
Met twee verwarmde kamers kon er meer visite ontvangen worden met verjaardagen, wat met de groeiende aanhang geen overbodige luxe was.
Na het verlaten van het ouderlijk huis heb ik uitsluitend in huizen gewoond met CV. Maar omdat ik in m’n jeugd in een onverwarmde slaapkamers sliep, kan nu nog steeds geen verwarming in een slaapkamer verdragen. Ik vind het nog steeds een lekker gevoel om in een koud bed de warmte van je eigen lichaam langzaam terug te voelen komen van het dekbed en het matras.
De kolenkachel in huis herinner ik mij nog heel vaag, de box waar ik toen in zat toen ik klein was heeft er ook vlakbij gestaan voor warmte.
De gaskachel….jaaaaa, tuurlijk kwam die daarna voordat we eindelijk centrale verwarming kregen!!! Het gekke is dat ik mij niet meer kan herinneren dat het op de slaapkamers koud was, volgens mij niet, maar dat komt ook omdat ik altijd de c.v. in mijn jeugd gekend heb verder…ik lag ook vaak naast oma in bed in haar twijfelaartje, was mijn kruik al denk ik haha geweest, maar dat gaskacheltje in de woonkamer blijft mij toch ook altijd wel bij hoor! Gezellig en inderdaad met je billen die kant op richten of met je rug ernaar toe een boek lezen…tsja, met een laptop was nog niet mogelijk he????
Dru, dat is het eerste waar ik aan denk. Ik was thuis toen men de kolenkachel kwam vervangen door de gaskachel, een grijze.
Mijn ouders hadden toen ik klein was twee kolenkachels beneden en in de keuken stond een kolenfornuis waar ook hout en andere dingen in gestookt konden worden.
Het was een groot oud huis met hoge grote kamers dus was er in de voorkamer en in de achterkamer een kachel. Boven op de slaapkamers was er geen verwarming. Als kind werd je wel eens wakker met een laagje rijp op de dekens waar je adem was bevroren.
Er was daar ook geen badkamer we gingen in de teil in de keuken voor dat fornuis waarvan dan de deurtjes werden opengezet.
Later (twee huizen later) kwamem mijn ouders in een huis met cv, en toen ze een nieuw huis kochten was dat weer een stapje terug met gaskachels, uiteindelijk toch weer een ander huis met cv.
Zelf heb ik op kamers gezeten met een petroleumkacheltje, en ons eerste huis samen was ook nog met kolen verwarmd.
Nu ben ik net als wr1944 op de slaapkamer staat de verwarming laag en een raam open, zomer en winter, pas als het echt een paar graden vriest, gaat het raam dicht en alleen een klein bovenraampje open.
Het is wel luxe dat je een thermostaat hebt die zorgt, dat er als je uit bed komt, een aangename temperatuur in huis heerst.
Nee, wij hadden een oliekachel waar mijn moeder altijd met haar bips tegenaan stond. De slaapkamers werden verwarmd met elektrische kacheltjes. Wij gingen van de oliekachel over op de CV. Mijn moeder miste in het begin haar billenwarmer heel erg.
In mijn ouderlijk huis ging ik altijd vroeger en nu nog steeds wanneer ik thuis dus weer kom en het is koud buiten en warm binnen, ga ik altijd in de keuken tegen de c.v. aan staan met mijn handen op mijn rug en dus de billen tegen de c.v. aan, gewoon lekker babbelen met moeders die dan de koffie inschenkt intussen…ach, heeft ook wel iets he enneh…het is ook een billenwarmer hoor Ellen!
Heerlijk die gaskachel! Wij hadden thuis ook zo’n rechte grijze waar je (als hij niet te hoog stond) heerlijk op kon gaan zitten. Op de slaapkamers was geen kachel en in de badkamer hing een elektrische straalkachel aan de muur. Dat vond ik altijd een beetje een griezelig ding, omdat het zo zoemde. In de koude winters deed onze moeder een dekentje om onze voeten als we in bed lagen en voordat ze ons instopte (ook zoiets heerlijks). Lekker knus onder de dekens kruipen om ’s morgens wakker te worden met de ijsbloemen op de ruiten en je adem als een wolkje uit je mond zien komen!
Mijn schoonouders hadden zo een gaskachel. Menig uurtje heb ik daarvoor liggen slapen. Heerlijk een warme rug gekregen.
Wij hebben na de kolenkachel ook een gaskachel gekregen.
Ik lag daar altijd voor te lezen en te spelen.
Een heerlijke warmte die niet te vergelijken is met cv.
Momenteel “the best of both worlds” : overal in huis cv en in de kamer een allesbrander.
Doen we nu iedere avond aan omdat het warm is, gezellig is en goedkoper ( woon naast een hout leverancier die goedkoop levert ) en het hoort ook wel bij een oud boerderijtje.
De kat ligt er lekker voor en wij drinken ons wijntje.
@René van Gellekom: Mag ik aannemen dat je daar niet alleen lag????
Ook wij hadden een soortgelijke gaskachel als op het plaatje, wat ik me ook nog kan herinneren was dat de platen in de kachel bestonden uit witte pinnetjes die vuurrood werden als de kachel op volle sterkte werkte. Ik denk dat we begin jaren 70 verwarming kregen en dat het ook veel langer duurde eer het warm was in de kamer, want als het buiten echt koud was ging je voor de kachel zitten om op te warmen en bij de cv werkt dat toch anders.
Heerlijk lijkt me het overigens om met dit weer weer voor de kachel te kruipen na een sneeuwballengevecht
@Sentiment, dat waren keramische blokken, die er voor moesten zorgen, dat er een behaaglijke warmte de kamer in gestraald werd. Als de gasvlammen wat oranje werden, moest het branderbed schoongemaakt worden. Dan werden de blokken er voorzichtig uitgehaald, met een messing borsteltje werd alle troep van de brander gepoetst en gingen de blokken weer terug.
Ben blij met mijn gashaard, ziet eruit als een openhaard. Kan er heerlijk voor zitten of staan als ie brand. Zelfde effect als bij de gashaard, ook een dru, van mijn ouders.
Oja, op de gashaard hadden/hebben m’n ouders altijd zo’n keteltje met water staan om de lucht wat vochtig te houden. En ’s avonds wordt nog steeds de theepot op de kachel warm gehouden.
Je hebt ook Faber gashaarden en nee, dat is geen familie van me. Ik fietste eens door de Fahrenheitstraat van den Haag en daar was een winkel die handelde in gashaarden. Wat me toen natuurlijk als eerste opviel was de neonreclame in de etalage: “FABER, eenzame klasse in vuur en vlam!”
Zelf hadden we thuis een oliekachel.
Maar bij mijn opa en oma hadden ze wel een gaskachel.
Hier hebben we c.v met hetelucht verwarming i.p.v radiatoren.
Wij hebben nu ook een houtkachel die brand in de winter bijna elke dag.
Warmte van “echt”vuur,van kolen,hout,gas of olie is toch lekkerdere warmte.
Ook bij ons werden de 2 kolenkachels midden (?) jaren zestig vervangen door 2 gaskachels.
En dat maakte voor de gezelligheid eigenlijk niet veel uit, in tegenstelling tot de cv, die wel comfortabel maar niet echt gezellig is.
Ook ik lag languit op de grond voor de kachel te lezen, de krant of een boek, urenlang. Ik kon ook lang staren naar het feloranje van de roosters als de kachel aanstond. Als hij laag stond brandden er maar 1 of 2 roosters.
En inderdaad waren het de warmste plekken in huis.
Op het toilet, in de douche en op de slaapkamers bleef het berekoud. Dan was het 5 minuten voor je ging douchen het straalkacheltje aan om het nog enigzins aangenaam te maken.
@Joke61: zo’n keteltje water staat ook bij mij thuis op de kachel. ’s Avonds staat er geen theepot op. Ik drink dan altijd koffie.
Toen ik 12 jaar was (in 1965) verhuisden wij naar een nieuwbouwwoning: wat een luxe, CV, een echt toilet en een badkamer!!!!!!!!!!!!Tot dan woonden wij in een oude stadsboerderij zonder al die luxe. In de woonkeuken brandde een kolenkachel, de rest van het huis was steenkoud. Als het vroor bloemen op de ramen (wel een mooi gezicht trouwens)en een kruik mee naar bed, die s ochtends ook koud was. één keer in de week alle kinderen (7 in totaal) achter elkaar in de teil bij de kachel. ’s Winters stond er een rekje met wasgoed om de kachel heen. Het ‘toilet’ was achter in het huis (geen verlichting, je nam een petroleumlampje mee)een grote ton met een houten ombouw. Het was een echte poepdoos, die iedere week ongeveer leeg gemaakt moest worden bij de rabarber, wij kinderen moesten hier ook mee helpen. Evenals brandhoutjes hakken en kolen halen in een kolenkit. En ’s winters met een slee een zak kolen halen bij de kolenboer……………
Mijn opa en oma hadden zo’n kachel kan er nog heimwee naar hebben. Kachel op zeven bloed en bloed heet binnen maar ik lag heerlijk met een boek totaal van de wereld voor dat ding weg te gloeien. Dit log brengt ineens een heleboel mooie dingen boven die ik al vergeten was bedankt
Fijn, en warm, de plek waar de schoen gezet werd, soms ook om te drogen, waar op de schouw de tiktakkende bimbam stond, maar waar ook een zelfgemaakte pannelap van moeders lag met losgeweekte postzegels en de kerstkaarten zij aan zij.
Ik heb dat altijd heel onplezierig en eng gevonden, gaskachels! Het voordeel was wel dat je aan één kant heerlijk warm kon worden, maar dat was dan ook weer snel te heet.
Nee, ik ben blij met de CV.
Hier staat een houtkachel, heerlijke warmte, nadeel je moet er steeds hout in doen en het is allemaal zo stoffig.
Voordeel altijd 23 graden in de kamer .
Gas is veel te duur en hout is niet.
Ja je hebt er wel veel werk van.
(3 keer warmte, het halen het zagen en het verbranden )
Kolenkachel is wel fijner want dat is veel warmer, je doet er nootjes 5 (antraciet) in en het blijft uren en uren gloeien. Wellicht in de toekomst komt er weer een kolenkachel. Zoek nog een mooie.
Nootjes 5 6 en 7 antraciet en kolen etc. is blijft altijd wel leverbaar. Er zijn nog wel mensen die hun huis verwarmen met kooltjes.
Wat grappig zeg! Ik las het verhaaltje van de gaskachel en een grijns verscheen op mijn mond. Ik ben op dit moment 22 en woon samen met mijn vriend in een oud gastarbeiders huisje. We hebben alleen een gaskachel in de woonkamer (precies dezelfde als op de foto!) en in de keuken een gasgevelkacheltje en in de badkamer een straalkacheltje. Voor in de winter is het erg koud in huis. Vooral boven op de slaapkamers is het erg koud omdat we er geen kachel hebben… in het begin wisten we niet echt hoe we het huisje warm moesten stoken en als we dan naar bed gingen, stonden de ijskristallen op de ramen en bliezen wolkjes. Gelukkig hebben we op de slaapkamer nu een oliekacheltje staan, dus de kruik hebben we niet meer echt nodig!