Het is begin jaren 70 (ik was toen nog niet eens 10 jaar oud): het was het tijdperk van ‘Wij heren van Zichem‘ (weet je nog ‘Wij zijn de meisjes van plezier…’?) en ‘Nothing Rhymed’ van Gilbert O’Sullivan, ik at wit brood met keukenstroop….
De VARA (de omroeper met die grote bril staat me goed bij) zond toen een lugubere serie uit, geheten Verdorven Vrouwen (in het Engels geheten ‘Wicked Women‘ en oorspronkelijk dus geproduceerd in de U.K.) Het waren anekdotes uit het Victoriaanse tijdperk over misdadige vrouwen van die tijd, een en ander gebaseerd op krantekoppen.
Ik heb diverse afleveringen gezien, die me bijna allemaal zijn ontschoten, maar allen een Edgar Allen Poe achtige indruk op me achter lieten.
De vrouwen waren aantrekkelijk en droegen van die typische Victoriaanse lange jurken en manteljasjes met pofmouwen en grote hoeden met bloemen. Bijna alle afleveringen zijn me dus ontschoten, maar een kan ik me echter nog zeer goed herinneren.
Het ging over een dame die om een of andere redenen chocolade bonbons kocht, die van de winkelier meekreeg in een klein papieren zakje, maar de volgende dag weer terugbracht met een smoes, haar geld terugkreeg, edoch ondertussen de bonbons van gif had voorzien. De kruidenier legde nietsvermoedend de bonbons terug op zijn zilveren dienblaadje. Dat ging door, totdat er op een gegeven moment dus slachtoffers vielen en de man werd opgepakt. Hij was totaal van slag en het zag er niet goed voor hem uit. Op de valreep herinnerde hij zich de dame, die steeds terugkwam, omdat ze de verkeerde bonbons had gekocht. De rest is history.
De beklemmende sfeer werd zeer goed weergegeven en het feit dat ik toen nog alles op een zwart/wit TV bekeek droeg daar aan bij.
Wie herinnert zich deze serie nog en kan me andere afleveringen beschrijven?
Was zeker erg laat op de avond want ik kan me eigenlijk niet herinneren dat ik er iets van heb meegekregen. “De kleine waarheid” kwam rond dezelfde tijd op het scherm en dat heb ik toen toch wel compleet gezien.
Dan maar geen losse bonbons meer kopen, nietwaar? Overal kan tegenwoordig wel vergif in zitten, en het blijkt wel, toen ook al!!
Dit zegt me helemaal niets, in die tijd woonde ik samen met mijn huidige echtgenoot op een kamertje in Mokum , daar hadden we dus geen tv en geen telefoon, alleen een paar stoelen een tafel en een bed, natuurlijk ook butagas , tweepits gasstel en een koelkast.
Die serie heb ik nooit kunnen zien omdat ik er nog te klein voor was. Ik heb wel altijd de aankondigingen in de tv-gids gelezen, ik kan me ook nog een foto herinneren die er een keer bij was geplaatst. Van een vrouw die een beetje hippie-achtig gekleed ging. Die vond ik zo fascinerend ik zie hem nog steeds voor me.
@omnivoor : die omroeper met die grote bril was Joop Smits.
AL googlende ontdek ik dat hij zong, deed in 1960 mee aan het Nationaal Songfestival kijk maar op : http://www.youtube.com/watch?v=XUW4vYnIA6Q
Maar de serie over de verdorven vrouwen zegt me alleen vaag iets.
Ik houd wel van dit soort verhalen : Guy de Maupassant, Poe en Dahl.
De serie zegt me helemaal niks, maar t klinkt wel spannend :smile:
Ben pas in London geweest en heb daar London Dungeon bezocht, veel “verdorven vrouwen” uit vroeger tijd gezien :shock:
Lees hier het relaas van
‘The Boxes of Chocolate’.
http://uk.imdb.com/title/tt0905291/usercomments
Kennelijk ben/was ik niet de enige op wie de aflevering indruk maakte. :eeh:
@Omnivoor: ik dacht dat het “Wij zijn de MANNEKES van plezier” waren uit “Wij heren van Zichem”. Of “mennekes”…
”Wij zijn de meisjes van plezier…
we gaan met elkaar n….en
ja in de grote keuken”
”Wij zijn de meisjes van etc..”
Ik zal maar niet over een versie van ‘Ritme van de Regen’ van R. de N. beginnen!!!
@Omnivoor: aha, dan ging het daar zeker over BEdorven vrouwen…