Dit boek uit 1970 heb ik als kind heel vaak ingekeken. Het boek was ”Boek van de maand” ter gelegenheid van de Boekenweek 1970.
Het beschrijft het wel en wee van de bankier Otto Frank, zijn emigratie naar Nederland (1933) en de onderduiking van de familie Frank in het Achterhuis in juli 1942. Annelies Marie Frank (”Anne”) was toen 13 jaar oud. Ze besloot door te gaan met het schrijven van een dagboek, dat ze van haar ouders had gekregen. Ze zaten met 8 man (familie Frank (4), familie van Daan (alias Pels)(3), een tandarts en een kat ondergedoken. Vier leden van het personeel van Otto Frank voorzagen hen van eten, boeken en tijdschriften. Binnen twee maanden was het dagboek vol, daarna schreef Anne verder in schriften.
Het is aan te bevelen om het dagboek eens te lezen. Op 4 augustus 1944 werden de acht na een inval weggevoerd. 
Alleen Otto Frank overleefde de ellende die volgde (Anne stierf kort na haar zus in begin maart 1945 in Bergen-Belsen). Otto keerde in de zomer van 1945 terug naar Amsterdam. Miep, de typiste, die hen altijd geholpen had, overhandigde later Anne’s geschriften aan Otto. Pas een paar jaar later drongen vrienden er bij Otto op aan om het dagboek van Anne te publiceren, iets dat Anne zelf ook had willen doen.
“Weerklank van Anne Frank” gaat over alles wat met Anne Frank te maken heeft, dus is niet een uitgave van haar dagboek. Er wordt geschreven over de gevolgen van het uitbrengen van het dagboek, maar ook de hedendaagse invloeden van Anne Frank (althans ‘hedendaags’ van begin 70-er jaren dus) op de moderne (wereld) maatschappij. Uiteraard komt ook de geschiedenis van het Achterhuis aan bod en de oprichting van de Anne Frank Stichting.
Alhoewel ik vlakbij Amsterdam woonde en zelfs af en toe langs het Achterhuis reed, ben ik nog nooit een kijkje wezen nemen. Op www.AnneFrank.org kun je trouwens het Achterhuis virtueel bezoeken. Dacht ik zelf dat ze met zijn allen boven op elkaar in een zolderkamertje zaten, bleek het inderdaad om een huis te gaan.
Mijn naam is...
Bovengenoemd boek ken ik niet, maar heb het dagboek zeker gelezen en op school deden we ook aan de diepere studie van haar leven en omgeving. Dit gebeurde altijd in de geschiedenisles rond deze tijd van het jaar. Op diverse scholen rond de wereld wordt ‘The Diary of Anne Frank’ in diverse talen dus, gelezen.
Ik heb tien jaar in de Rivierenbuurt van Amsterdam gewoond : een buurt waar veel Joden woonden en nog wonen. Een heel mooie buurt met prachtige Amsterdamse School architectuur, een schitterende buurt om door te dwalen : over mooie brede Rooseveltlaan en de Churchilllaan. Heb er met heel veel plezier gewoond.
Om de hoek woonde Anne Frank voor haar onderduik op het Merwedeplein, achter de “wolkenkrabber” op het Victorieplein. ( Voor de oorlog Daniel Willinkplein )
De Churchillaan heette voor de oorlog Noorder Amstellaan.
De Rooseveltlaan heette voor de oorlog Zuider Amstellaan.
De Vrijheidslaan heette van 1945 tot 1956 Stalinlaan, maar die naam bleek geen succes.
Bij de boekhandel Jimmink op de hoek van de Waalstraat en de Rooseveltlaan had haar vader het dagboek voor haar gekocht. Moest daar altijd even aan denken als ik er ‘s morgens mijn krantje haalde.
Een bezoekje waard, deze mooie historische buurt …..
De ”wolkenkrabber”
–Daar heb ik nog foto’s van in aanbouw (mijn opa maakte veel van die foto’s destijds in Amsterdam)
–Die komt terug in het boek van WF Hermans ”Tranen der Acacia’s”
Het dagboek zelf heb ik in mijn bezit (niet het origineel uiteraard) van het boek hierboven genoemd had ik nog nooit gehoord. Ik ben zelf wel eens in het Anne Frankhuis geweest; je mocht binnen niet fotograferen of filmen, maar er viel weinig te zien; er stonden nauwelijks meubels en in de kamer die van AF geweest was kon je op de muren restanten van opgeplakte foto’s zien. Ik verbaasde me erover dat Anne met haar familie zich toch zo lang voor de Duitsers verborgen had weten te houden. Ik geloof dat door een boekenkast opzij te schuiven kwam je in het eigenlijke Achterhuis terecht.
Tot begin jaren 60 kwam het onderwerp WO2 steevast aan bod tijdens verjaardagsvisites. Op een bepaald moment kwam het je oren uit want als tiener vind je dat niet interessant, die oude verhalen. Nu denk ik, had ik het maar op kunnen nemen. Later komt de interesse toch wel opzetten. Eerst puur technisch: hoe werkt iets. Maar de laatste 15 jaar is m’n belangstelling breder geworden. Ik was vrijwilliger bij het museum vliegveld Deelen (over de luchtoorlog boven Nederland) en nu ben ik vrijwilliger bij twee bunkermuseums in Den Haag.
Vroeger had ik natuurlijk wel van Anne Frank gehoord, maar er nooit veel belangstelling voor gehad. Ik ben ook nooit in het Anne Frank huis geweest, wel bijna want een paar keer kwamen vrienden uit het buitenland, maar omdat de rij zo lang was, gingen we wat anders doen.
Toen het uitkwam heb ik de wetenschappelijke editie van het dagboek gekocht. Naast een blik op een opgroeiend meisje krijg je ook een goede indruk van het dagelijkse leven onder die zware omstandigheden. Als m’n vriendin uit Amerika overkomt, gaan we beslist naar het Anne Frank huis.
Door de verhalen van mijn vader, heb ik altijd al veel gehoord over WOII em ik heb Anne’s dagboek al vrij snel gelezen en naderhand nogmaals gelezen.
Ook andere dagboeken uit oorlogstijd. Hoewel ik normaal gesproken een hekel heb aan boeken in dagboekvorm geschreven. Dat van Anne was natuurlijk authentiek , terwijl romans in dagboekvorm meestal fictie zijn.
De link van de virtuele rondleiding heb ik gekeken, het leuke is dat daar de kamers ook ‘aangekleed’ zijn . Ik was altijd van plan om er heen te gaan als ik in A’dam op bezoek was. Maar het is er nooit van gekomen en dat terwijl mijn vriendin zowat om de hoek woont (op de Bloemgracht) Er staan altijd van die vreselijk lange rijen en ik heb meestal geen zin om daar achter aan te sluiten. Nu heb ik het Achterhuis dan ook virtueel gezien gelukkig.
Het dagboek heb ik niet gelezen. Wel heb ik een film over Anne Frank gezien, The Attic, the hiding of Anne Frank. Daarin vertolkt Huub Stapel een van de hoofdrollen, ik meen dat hij Annes vader Otto speelt.
Bovenstaand boek ken ik niet. Wel het dagboek van Anne Frank gelezen. Ik zal eens kijken of ik het boek in de bieb te pakken kan krijgen. De wetenschappelijke editie lijkt me ook wel wat dus ga daar ook voor kijken. Het achterhuis daar ben ik nog nooit geweest. Mijn beide kinderen wel en ze vonden het allebei maar zo zo. Wel imponerend maar weinig van die tijd achter gebleven. Maar dat vond mijn zoon ook van Westerbork en zeker toen hij ook naar Theresienstadt was geweest. Dat vond hij veel indrukwekkender dan Westerbork.
Met een schoolreis zijn we volgens mij langs het Achterhuis gevaren – grachtentocht per boot dus, is dat mogelijk…?
Ja dat kan langs het achterhuis varen , maar jullie zijn toen met je schoolreis niet naar binnen geweest?
Nee, dit was trouwens al op de PA (1975) en bezochten we o.a. het Rijksmuseum en het Rembrandthuis want de tocht was gebaseerd op schilderkunst en kunsthistorie. Daar paste de oorlog dus niet in.
Ik heb het dagboek zelf nooit gelezen. Wel diverse films gezien welke op het verhaal gebaseerd waren. Volgens mij een met Jeroen Krabbe en Jip Wijngaarden (?), of was dat een toneelstuk. En idd ook de film met Huub Stapel.
In de jaren 70 ben ik tijdens de Tienertoer in het Achterhuis geweest. Waarschijnlijk was ik destijds te jong want veel indruk maakte het toen nog niet. Later besef je meer welke ellende ze moeten hebben meegemaakt .
Wat ook veel indruk gemaakt heeft is een stukje film uit de oorlogsjaren welke een aantal jaren geleden op TV getoond werd. Hierbij werd een bruiloft gefilmd en bij het filmen van de straat zag je Anne Frank een moment uit het raam kijken. Dan gaat zo’n verhaal opeens, vind ik, nog meer leven. Het heeft dan ook echt een gezicht.
@Hans, weet je toevallig ook nog hoe dat stukje film heette? Zou het op Youtube staan?
@Henny Jane, als je “Anne Frank” op YouTube intikt krijg je een gigantische lijst met van alles. Ik denk dat daar wel wat tussen zit voor je.
Bedankt, @wr1944, heb ik inmiddels gedaan en vond het volgende:
http://www.youtube.com/watch?v=4hvtXuO5GzU
Trouwens ik dacht eerst dat het het Achterhuis betrof, en dat ze stiekem naar buiten keek, maar daar lijkt het op het filmpje dus niet op.
@Henny Jane, bedankt voor de link. Ik wist niet welke film het betrof. Ik heb het fragment nogmaals bekeken en vind het nog steeds geweldig.
Wel @Hans, ik denk dat het hier om het huis aan de Merwedeplein gaat, waar ze dus eerder woonde – zoals door Bertus reeds beschreven. Ik wist eigenlijk ook niet dat dit het enige filmpje van haar was en had daar ook nooit bij stilgestaan: ze werd pas na haar dood beroemd…
Dit is een filmpje van een buurmeisje van Anne Frank die op nummer 39 op het Merdwedeplein woonde op haar trouwdag. Anne Frank die dus uit het raam kijkt woonde op nummer 37.
Het Merwedeplein ziet er nu nog net zo uit.
Het filmpje werd ergens in de jaren 90 gevonden door de bruid op de film ( of familie ) en is het enige bekende bewegende beeld van Anne Frank.