Zo eind jaren 70 begin jaren 80 deed een nieuwe keukenhulp zijn intrede in ons huishouden: De Slagroomspuit.
Werd daarvoor de slagroom geklopt met de hand of met de mixer (Charles heeft een leuk logje geschreven over gardes aflikken), Nu kon je op eenvoudige wijze wel een halve liter slagroom maken.
Hoewel, eenvoudig….de slagroomspuit was een soort van thermosfles met schroefdop met allerlei veertjes en tandwieltjes er op, die vrij ingewikkeld in elkaar te zetten was. Ook moest je ipv suiker suikerwater toevoegen, het recept hiervoor was bij de gebruiksaanwijzing bijgesloten.
Dus slagroom in de fles, suikerwater er bij ,de dop er op schroeven alle veertjes e.d op de juiste wijze aanbrengen en dan het belangrijkste: met een speciaal daartoe bestemd houdertje moest er een ampul met lucht ingeperst worden. Dat luisterde nogal nauw want als het niet helemaal aansloot zat er te weinig lucht in en verliep het hele proces van slagroom spuiten niet volgens plan.
Geen gardes meer aflikken dus, maar als er geen slagroom meer uit kwam had ik al heel gauw ontdekt dat er nog ruim voldoende in zat, zodat je ipv vooraf nu achteraf slagroom kon snoepen.
Op een bepaald moment hoorde ik mijn vader zeggen: ‘Nee hoor, ik pak net zo lief de mixer om te kloppen, dat gedoe met dat ding’
Weer een keukenhulp die in het keukenkastje verdween, én weer gardes aflikken!!
Hebben jullie de slagroomspuit ook gebruikt, of misschien gebruik je hem nog wel?
Bij ons werd er alleen maar geklopt (en geveegd en gezogen) :neutral:
Ja een vergeten laatje …..
Wij hadden ook zo’n ding en ook deze verdween nagenoeg ongebruikt in de keukenkastjes.
De ampullen waren idioot duur en het ging negen van de tien keer mis. De ampul ging er dan schuin in en zo.
Omdat de handleiding in een onduidelijke taal was wisten we niet dat er suikerwater in moest ( lees ik eigenlijk nu pas ) en dus kwamen er altijd suikerkorreltjes in het mechaniek waardoor er weer lucht ontsnapte hetgeen het resultaat ook weer geen goed deed.
Na korte tijd gingen we weer slagroom kloppen.
Oh ja, het schoonmaken van zo’n ding was ook een klus en luisterde nauw omdat aangekoekte oude slagroom ook na enkele weken geen frisse toestand opleverde.
De uitvinder van dit ding moet alsnog straf krijgen !! :negatief:
Ik zag de titel slagroomspuit al in de wacht staan, was benieuwd over wat voor een spuit het zou gaan. Nou, de spuit van de afbeelding was ik allang vergeten.
Dat onding heeft mijn schoonmoeder korte tijd gehad. Mijn moeder geloof ik niet, die was toch van het met het de hand of mixer kloppen.
Bestaan deze slagroomspuiten nog wel?
Ik was toen al rond de 15/16 jaar maar dat ding ken ik echt niet hoor! Wij hadden alleen maar KLOPPERDEKLOPPERDEKLOPKLOPKLOP
Zoals eerder vermeld kloptem wij in een mayo apparaat…
Om commerciele redenen van de site, had de beheerder dit item ook via bv Wim de Bie, in de nieuwe rubriek Erotica kunnen plaatsen
Wij hadden inderdaad ook zo’n ding, maar vonden het de miskoop van het jaar. De slagroom was niet zo lekker, zelf geklopt was beter.
@Eric Erres: mayo apparaat?? Vertel, ken ik niet
??:
Jawel, ook wij hadden zo’n ding. Het maken van suikerwater was al zo’n klus dat hij volgens mij maar 1 keer gebuikt is. Je had ook patronen voor spuitwater. Als je die dan per ongeluk gebruikte voor de slagroom zoals wij dan had je slagroom met prik…..
Kortom, de gewone mixer voldoet nog het beste.
Deze slagroomspuit hadden wij niet. Wij hadden een andere opvolger voor onze garde. Zal dat ding proberen te omschrijven, misschien dat er bij iemand anders een lichtje gaat branden?
Het was een plastic maatbeker, daar zat een plastic deksel op met daaraan vast drie gardes. Door aan een hengsel bovenop de deksel te draaien (als een soort koffiemolen) gingen de gardes ronddraaien. Op die manier kon je heel makkelijk slagroom kloppen. Je werd er bijna niet moe van.
Vond het als kind fascinerend hoe die drie gardes snel in elkaar draaiden zonder elkaar te raken :positief:
Dat motief op die slagroomspuit herken ik trouwens nog wel……daar had je destijds ook serviezen van, volgens mij.
Bij een vriendin thuis hadden ze koffiebekers met dat motief.
jaaa….. maar dan een oranje! Als er visite kwam….. koffie met slagroom….. maar of het ding nou echt goed was kan ik mij niet herinneren. Wel dat we bij blokker die ampullen gingen kopen….. grijze.
Volgens mij staat hij ergens in de schuur.
@Sandra67
Check, die hadden wij ook en dan meteen drie keer feest met aflikken. Geweldig ding was dat. Mijn moeder kocht het op de huishoudbeurs in Amsterdam, waar we toen ook kennismaakte met de eerste versie poeder satésaus die je met water aan moest maken.
Leuk log Aiden.
@Sandra67 ; dat motiefje is boerenbont (nog steed (te koop).
@Judith ; klopperdeklopperdeklop doet mij opeens denken aan Klopklop. Een slagroom vervanger? Minder calorien? Voordeliger? Geen idee, maar mijn moeder kocht dat en we aten het over de Saroma toetjes. Jaja in alle smaken!
Deze slagroomspuit is voor mij geheel nieuw. Wij gebruikte de mixer. Inderdaad lekker om af te likken
http://www.comodo.nl/comodo/hosted/bakeliteandplasticmuseum.nl/subindex.asp?page=16&cat=28&sub=41
Op deze link staan er een paar. Het merk schijnt ruhrfix te zijn. Leuk Rene, dat jullie die ook thuis hadden :positief:
Wij hadden deze jaren 70 slagroommixer natuurlijk met een ORANJE deksel
@Sandra67
Ja dat zijn! Geweldig apparaat. Mijn moeder heeft er echt jaren meegedaan. Hij was ter vervanging van de twee vorken tegen elkaar die ze doorgaans gebruikte om slagroom te kloppen.
Ik ken het apparaat niet, lijkt me inderdaad knap omstandig om daarmee slagroom te maken. Het boerenbont motiefje ken ik wel, wij hadden thuis een vrij uitgebreid boerenbont servies, tot aan eierdopjes en theelepeltjes toe.
Ja Sue-Ellen dat bedoel ik ook hoor KLOPKLOP, het was gewoon gemakkelijk om te maken en het smaakte goed :positief: Wat maakte het mij nou uit hoeveel calorien er in zaten, het was gewoon lekker ja en ik was nog maar een (ouder)kind, en ja Saroma heb ik nog heeeeeeeel lang gegeten als toetje, vooral de chocolade was lekker van smaak, effies in de koelkast en smullen maar :grin:
mijn moeder klopte de slagroom altijd met 2 vorken tegelijk, supersnel.
ik deed dat ook eens een keer en had meteen een lamme arm.
een van mijn schoonzussen had zo’n gaspatroonslagroomspuit en ze gebruikte hem zeer frequent, de slagroom die eruit kwam was heerlijk.
Met zo’n drievoudige klopper zoals Sandra hem omschreef heb ik ook wel eens slagroom gemaakt, leek super handig maar het was helaas boter geworden, zoete boter weliswaar.
Met die spuitbussen van tegenwoordig is het makkelijk, maar minder lekker.
Mayonaise maak ik vaak zelf, lekkerder bestaat niet!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! (volgens kinderen en schoonkinderen)
saroma bestaat nog steeds en ik maak het heel af en toe wel eens.
mijn vriend is een echte toetjesman, zelf hoef ik het niet. Want het zijn toch alleen maar geur- kleur- en smaakstoffen en dat vind ik goor.
@marianne
Saroma dronk ik vroeger na het kloppen op als een soort van milkshake, heerlijk. Alleen kreeg ik wel een opgeblazen gevoel ervan
Leuke site!
Bij ons thuis hadden we vroeger ook de klopper met drie gardes, alleen hadden wij een glazen kan en dan na afloop lekker de gardes aflikken.
Het was inderdaad oppassen dat de slagroom geen boter werd! Ik heb er nog steeds een miniatuurtje van staan, die ook nog echt kan draaien.
Die spuitbus heb ik ook nog steeds ergens in de kast staan en ik vind het inderdaad een onding. ‘k Vind de slagroom ook niet lekker. Van het suikerwater wist ik niet eens, kan je nagaan!
Zo’n slagroom spuit hebben we nooit gehad lijk me een ding van nix.Ik hou niet van dingen waar voor je moet blijven kopen,zo als die gas patronen voor deze spuit.Wij hadden zo’n simpele plastic spuit die je aan de achterkant kon opvullen,met allemaal verschillende mondstukken die werd ook gebruikt om B.V.een mokka taart op te sieren.
Ik kan wel zien dat de handleidingen goed (dusniet) worden gelezen door de vrouwen,lijken wel mannen wat dat betreft,die lezen ze ook nooit of na afloop.
Zo’n handleiding is natuurlijk vooral makkelijk als je die er dan ook bij krijgt
@ Bart..hahahaha, ja mannen en het vooraf lezen van de gebruiksaanwijzingen gaan idd niet samen. Eerst zelf vaak dom wat knoppen indrukken en uitproberen
Geldt trouwens ook voor mannen en de weg vragen
waarom zou je de weg vragen, als je er na een paar uur ook zelf achter kunt komen dat je de verkeerde kant op bent gereden ??
Tja…ze willen nou eenmaal allemaal het wiel zelf uitvinden
Nee, vroeger klopten wij altijd de slagroom en tegenwoordig kopen wij wel eens van die spuitbussen die je na gebruik gewoon weg kunt gooien. Ja, ik hoor jullie al denken; slecht voor het milieu al die CFK’s en andere rotzooi die er in terecht komt en ergens heb je dan volkomen gelijk, maar we eten zo zelden slagroom dat we wel eens zondigen. Bedenk dat wij geen auto hebben. (slaat misschien ook nergens op, maar ja wat moet ik dan zeggen?)
O O O Sandra en ik maar denken dat mijn wederhelft de enige is die altijd als ik zeg :
hier links, gewoon juist rechts gaat en dan achteraf, na vele kilometers om, ijskoud zegt: zo zie je nog eens wat van de omgeving. Humor!?
En inderdaad vele uren met zijn mobieltje heeft zitten klooien terwijl het boekje gewoon in de doos zat………………………tja, dat boekje is niet stoeoeoeoeoeoeoer.
Deze slagroomspuit ken ik niet….Ik was nieuwsgierig bij het lezen van de titel van dit log: vroeger ( en nog steeds ) gebruikten wij een slagroomspuitZAK, zo’n eentje met verschilende mondstukjes voor onder meer slagroom, maar ook voor bijvoorbeeld aardappelpuree…De slagroomspuit van hierboven doet me meer denken aan een spuitwaterfles…
De beschreven slagroomspuit hadden wij niet. Zo te lezen maar goed ook
Wij hadden de ruhrfixklopper die Sandra beschrijft, met een glazen kan en volgens mij een bakelieten deksel, maar van dat laatste ben ik niet zeker. Zou wel kunnen, want volgens mij stamde het ding uit de vijftiger jaren.
Het is geruststellend om te lezen dat de meesten die deze slagroomspuit kennen het ook een onding vonden
??:
Ik heb ook weer wat geleerd, in mijn herinnering was ‘klop-klop’ een soort poeder die je aan de slagroom toevoegde om die langer, uh , jah, stijf te houden, een soort Viagra voor slagroom zeg maar
Maar het blijkt zo ik hier lees een slagroomsoort te zijn :smile:
Aidan:
Ik heb me altijd al afgevraagd wat er in Viagra zat, maar jij hebt het antwoord al gegeven: KLOPKLOP!
. Briljant!
@Aidan, dat spul heet “Klopvast”…
Ach ja Lia, dat is weer eens wat anders als Kloplos
@Lia Jaaaaaah ik wíst dat er zoiets was…Klopvast idd, bedankt!
Ik heb minutenlang naar het fotootje hierboven zitten kijken, & ik kom tot de conclusie dat ik het ding niet ken in actie! Volgens mij stond dit jarenlang ongebruikt in de buffetkast in de keuken.
Die kasten (sorrie dat ik ff een zijweggetje inga) zijn ook een log op zich waard. Met zo’n klokje erop (eierwekker) en een klepje met een stopcontact. Wij hadden ‘m in t wit-rood, maar ik ken ook de groen-witte en de blauw-witte.
Die slagroomspuit is bij mijn weten zelden tot nooit gebruikt dus…kastvulling!
..en lees ik zojuist Saroma. Is dat er nog? Dan ga ik het puur uit sentimentele overwegingen weer eens eten. waar ik als kind megasuperdol op was, was Trixy. die Jelly. Wiebelpudding heette ‘t bij ons. Manman, ik at het bord erbij op. Heerrrlijk en mierzoet, the way i like it! :positief:
Ik zal het nog gekker vertellen: dat ‘ding’op de foto staat nog steeds bij mij in de kast en gebruik ik nog wel eens. Jammer alleen dat je van die drukdingen moet kopen om het te gebruiken.
Ja hoor, saroma bestaat nog, in allerlei smaakjes.
Die slagroomspuit hadden wij niet thus, maar dat lustte ik toch niet, dus hield ik me liever bij een beslagkom uitlikken na het bakken van een taart.
Jaaaaaaaaaa, idd Saroma bestaat nog, ik heb gisteravond nog gekeken bij ons bij de C1000 en alle smaken zijn er ook nog van Dr.Oetker
kijken bij de cakeafdeling en koek natuurlijk!
@ Joke61
Eric is kennelijk in slaap gevallen, dus leg ik effe uit wat een mayo apparaat was:
Vóórdat Calvé massaal de schappen in de supermarkt veroverde (zeg maar voor de oorlog voor het gemak)maakte iedereen zèlf mayonaise. Daar gebrukte men toen een handig apparaat voor, dat helaas al 50 jaar niet meer te krijgen is.
Stel je voor: twee gardes, gemonteerd onder een metalen deksel, Boven het deksel een mechaniekje met een zwengel en een handvat. Dit deksel plaatste je op de meegeleverde matalen kom en als je aan de zwengel draaide begonnen de gardes de inhoud van de kom te mengen. De luxere modellen hadden zelfs een soort van eierdopje bovenop het deksel gemonteerd. Als je dit vulde met olie kon je door eraan te draaien de olietoevoer regelen (druppeltjes, fijn straaltje etc).
Belangrijk, maar helaas vergeten is dat de bladen van de gardes plat waren, en niet rond zoals tegenwoordig. Hierdoor werd de massa gemengd (zoals het hoort bij mayonaise) en niet opgeklopt zoals met de mixers van tegenwoordig. De mayonaise die je tegenwoordig zelf maakt is dus meestal te luchtig (twee dagen in de koelkast laten staan verhelpt dit een beetje).
Mijn oma gebruikte ook de mayonaise maker voor het kloppen van slagroom. Het voordeel hiervan is dat je hetzelfde effect hebt: minder lucht dus heel stevige “ouderwetse” slagroom.
(en nóg een voordeel is dat er aan die platte bladen veel meer -dikke- slagroom bleef hangen, dus viel er voor ons in de jaren ’60 veel meer af te likken)
Mocht iemand bij het uitruimen van een bejaardenwonig ofzo eens zo’n apparaat tegenkomen, dan houd ik me aanbevolen…
Ja Joke61, ik weet het, oudere mensen hebben nog heel wat bak en braad en weet ik veel voor mix en taart en bewaarlades enzovoort, soms is dat wel eens leuk en dan weten de mensen zelf niet eens meer wat ze nog in huis hebben
Oh sorry, nou ben ik zeker bijna in slaap gevallen, ik bedoel natuurlijk Pleiade en niet Joke61!!!!!Sorry nogmaals :shock:
Ik werk dus Pleiade in de Thuiszorg en zie regelmatig dingen van vroeger vandaar het verhaal van mij hierboven :positief:
Ik ga op Saroma-jacht!!!! Waar een slagroomspuit al niet toe kan leiden….
en ik koop lekker makkelijk kant en klare slagroom in een beker uit de koeling.
Sue-Ellen: EET SMAKELIJK :grin: :grin:
Geweldig @Plei: ik wist dat ik op je kon rekenen!
Helaas die van ons vernietigd…
@Pleiade, bedankt voor de uitleg. Ik ken ‘m van m’n oma maar zij gebruikte deze voor de slagroom.
Mayo vroeger hadden we uit die knijptubes, ook was daar een ketchup versie van. Mooi om het slaatje, die ik had gemaakt met die handige zeef, te versieren.
Die tubes waren van metaal, en ‘verschrompelde’ in gebruik. Net zoals de tandpasta tubes van vroeger.
SSSSSSSTEVEN: ook die glibber jellypudding kun je nog steeds kopen dat klopt, in pakjes. In Duitsland en Frankrijk in allerlei kleuren, ook gifgroen en knalblauw.
een groter plezier kan ik mijn lief niet doen, en hij eet hem helemaal alleen op.
en laat het laatste beetje langzaam naar binnen glijden, cq. glibberen.
Ja die slagroomspuit hadden wij ook, en heel veel gebruikt, e moest er van die zilveren dingen opdraaien om het onder druk te zetten. We hebben er eens zonder dat onze moeder het wist, twee in gedaan. Hemel wat een zooitje de hele keuken stond stijf van de slagroom, maar vreselijk om gelachen. We hadden mijn moeder ook wijs gemaakt dat ze die lege capsules moest bewaren voor het statiegeld. Bij het volgende doosje wat gekocht moest worden gingen de oude mee. Jammer dat we het gezich van het winkelpersoneel niet gezien hebben wij lagen alweer in een stuip. Die glibberpudding eten wij nog steeds, als we in Amerika zijn of iemand komt hier heen daar vandaan, altijd pakjes yello meenemen. En inderdaad met heel veel kleuren, was heel erg lekker als je keelpijn had. Toen de kinderen hun amandelen geknipt moesten worden, hebben ze het veel naar binnen gewerkt. Die Saroma ken ik ook nog wel en de klop klop,ja dat waren nog eens tijden. Trouwens de tube’s met mayo en ketchup kan je nog steeds gewoon bij AH kopen hoor, ze zijn wel handig voor kleine hapjes op een verjaardag.
Wij hebben ook zo’n slagroomspuit gehad en volgens mij werkte het goed. Toch is dat ding op een gegeven moment de kast in gegaan. Die flesjes met gas bevatten lachgas (N20) en werden in de jaren 80-90 door de jeugd gekocht als verdovend middel. Vanaf dat moment werd het moeilijker om nog aan die vullingen te komen.
Door een discussie over Saroma zijn wij benieuwd welke smaken er allemaal geweest zijn, volgens ons zijn namelijk niet alle smaken meer te krijgen. Amandelpudding bijvoorbeeld, is er wel geweest van Saroma, maar nu niet meer.
Welke smaken weet u nog?
ik heb ook een vraag ,hoe moet je met de nieuwe spuiten slagroom maken?
moet er suiker bij ?vroeger moest je suikerwater maken maar ik weet de ver houding niet meer !