Met geen andere vis, is mijn jeugd en die van alle jongens uit de buurt, zo verweven. En juist die vis dreigt uit te sterven.
Op vrijdag werden wormen gestoken. Tikken tegen de spa, net zo lang tot er mooie wormen omhoog kwamen. We wisten de plekken. Ook werd wel zeepsop gebruikt en soms gefilosofeerd over elektriciteit. Op zaterdagochtend vroeg ging de groep naar de Vaart. Stukkie fietsen en met al die hengelspullen was dat niet zo gemakkelijk. Door mijn leeftijd ging ik maar een enkele keer mee. De plek lag tussen het riet en de ontmoetingen met ratten herinner ik mij wel. Brrr.
Mijn buurjongen gooide soms al een paar dagen eerder paté blikjes, met daarin gaatjes geprikt, omdat het verhaal ging dat paling lijkeneters waren. Brrr. Vissen was lastig omdat het water diep was en je dus last had van je stuitloodje. Vissen deed je toen nog met een schuifdobber. Palingdrijvers gebruikten we nooit. Bij een beet werd de paling op een krant gedropt waardoor dat slijmerige dier vast kwam te liggen en je de kans kreeg de vis te onthaken. De originele palinghaak is notabene groter dan de kop van de paling dus wij gebruikten een kleinere. De vangsten namen we mee en zetten we uit in onze eigen singel. Heeft dat zin gehad, want aal kan zich over land verplaatsen? Grote paling was altijd een toevalstreffer met kaas in een sloot waar je het niet verwachtte. Deze liet je ontgronden in een teil, en dan de pan in. Polsdik.
De biologie van de paling is niet helemaal bekend: ergens in de Sargassozee komen geslachtsrijpe dieren bij elkaar waarna glasaaltjes terugzwemmen naar Europa. Paren lukt niet in gevangenschap maar het op laten groeien van glasaal lukt wel. Vandaar dat er een grote handel bestaat in glasaal. Vooral naar Japan. Van iedere tien palingen die je eet is er nog maar één echt gevangen.
1-1-2009 wordt de handel in Glasaal aan banden gelegd en mogen (sport)vissers paling niet meer meenemen. Ik hoop van harte dat we niet te laat zijn. Aan Aalscholvers wordt niets gedaan omdat Paling maar een klein gedeelte van hun dieet is. En ook een nieuwjaarstoastje met Paling kan nog net.
Gelukkig nieuwjaar!
Goh, ben ik de eerste in 2009?
Ik weet niet of iemand de film “Die Blechtrommel” kent, daarin is een scene van vissers die een paardenhoofd in het water hielden en er later weer uithaalden en toen wemelde dat hoofd van de aal. (Nee niet my hovercraft is full of eel; dat is Monty Python) Inderdaad, palingen zijn lijkenvreters en dat was wel een vreemde methode om de palingen te vangen.
En natuurlijk alle sentimentjes een heel voorspoedig 2009.
Ik eindigde 2008 als een enorme liefhebber van paling. Eric Erres en Frank Faber bezorgen mij een soort eerste ontwenningskuur van 2009. Vanmiddag huis vol gasten en we hadden ook gerookte paling op het menu. Hopelijk hebben de gasten deze log niet gelezen
Lijkenvreters, zelf bijna ten dode opgeschreven (uit te sterven), dat is wel iets bijzonders met die palingen. Wist ik niet, dus weer wat geleerd en dat op de eerste dag van 2009!
Als kind zijnde heb ik vaak gevist met vader en broer en ik vind het nog steeds leuk om af en toe als het weer het weer toe laat om lekker op onze steiger te gaan vissen, gezellig met de buurjongen van bijna 7 jaar die zijn hengeltje dan ook meeneemt en het altijd spannend vindt als hij eenmaal naast mij zit, heb zelf geen jongens maar dat zegt niets dus!
ops:
Enfin, vroeger heb ik wel eens een klein aaltje gevangen in zoet water dus en gut oh gut, ik schreeuwde altijd dan dat ik een grote paling had gevangen…..en voor je hem weer van je haakje af had….ben er niet vies van om vis er weer af te halen en weer terug te gooien maar zo’n glibberding….daar was je wel een tijdje mee bezig, was een keertje dat beestje zo zat dat ik maar het touw afgeknipt had en hem zo met haakje en al in zijn bekkie door heb laten zwemmen
Vroeger lustte ik graag paling maar dat is helemaal omgedraaid…..ik hield nooit van haring en dat vind ik juist nu heel erg lekker…..kunnen mensen soms vreemd in elkaar zitten naarmate ze ouder worden :shock:
Maar we kunnen gelukkig nog wel ons palinkie blijven eten. Niet dat ik dit vaak eet, tegenwoordig slechts op een toastje, maar vroeger stond dit frequent op het menu. Gestoofde aal, maar ‘t moest wel de aal zijn die in het Alkmaardermeer gevangen was, die was volgens mijn moeder de lekkerste.
Herinner me de aal in een bakwater in de keuken, ze bewogen nog een beetje. Gekookt werden ze met wat azijn dacht ik en steevast aten we dan andijvie en aardappels d’r bij.
Wanneer er Alkmaarderkermis was, dan kwam mijn vader soms thuis met een pondje gerookte paling, hmmmm lekker! (en vette handen en een vette mond
)
Maar.. EE je verhaal over het vangen van die aal of paling is mooi beschreven.
brrr).
Vissen was nooit mijn hobby en wordt ‘t ook niet meer (wormen, haakjes, geglibber etc
Omdat het in mijn jeugd gemakkelijk was om pieren te vangen,gingen we vaak op paling vissen.In tegenstelling van op voorntjes vissen was paling vissen interessant voor de vissertjes die wat minder geduld hadden.De paling beet zich toch wel vast aan de haak.
Een voorntje moest je”aanslaan”anders was ie weg.
Op markten zag ik dat palingen vaak levend gevild werden….grrrrrrrr!Nu hoorde ik laatst dat paling in water kouder dan 5 graden snel sterft. Wie weet hier meer over te vertellen???
Het verhaal over het paling vissen komt me bekend voor. Ik ben zelf geen liefhebber van het vissen, maar in m’n jeugd heb ik het een paar keer gedaan. Het ging me snel vervelen.
We logeerden vaak in de omgeving van Alkmaar, waar m’n vader in de oorlog ondergedoken had gezeten. In de ringvaart van de Schermerpolder werd op paling gevist. Dat ging dan met een peur, een bosje aan elkaar geregen wormen, dat in het water op en neer werd bewogen. Omdat dit een verboden vismethode was, gebeurde dit ‘s nachts. Dat maakte het voor mij extra spannend. Je mocht geen geluid maken en ook moest je de omgeving goed in de gaten houden of er geen veldwachter aan kwam. Meestal waren de palingen van het formaat dat je in viswinkels ziet, maar een enkele keer kwam er een kanjer naar boven die met veel moeite binnenboord gehouden moest worden. Inderdaad polsdik, maar dan wel de pols van een twaalf-jarige.
In kan me niet herinneren of de paling werd gestoofd of gebakken, maar het smaakte erg goed.
Het wormen vangen gebeurde op een bepaald stukje modderig terrein. Eerst werd bleekwater over de grond gesprenkeld en kwamen de wormen na enige tijd boven de grond. Dan werden de wormen één voor één met een lange naald aan een draad geregen. Ik zie nog die kronkelende massa voor me, brrrr.
Gerookte paling is by far mijn favoriet. Ook op Oudejaarsavond. Paling wint het van de zalm en andere vissoorten.
Mijn opa viste vroeger altijd op paling. Hij ging dan ‘s-morgens heel vroeg in zijn bootje de Vecht op bij Vreeland. Als hij dan weer paling had gevangen dan rookte hij ze ook zelf in de schuur op zijn volkstuin. Als wij dan zondags naar opa en oma in Vreeland gingen, kregen mijn ouders altijd gerookte paling mee. Ik lust(te) het niet, maar mijn ouders aten het met smaak.
@wr1944: peuren is een uitdrukking die ik me ook nog kan herinneren van vroeger.
Zag gister een maaltje paling (vers!) dat in een kerstpakket heeft gezeten!
@eirrah: @Sentiment zat in het complot @Eirrah!!
Ik heb nooit op paling gevist, volgens mij heb ik ook nooit paling gegeten. Zijn die beesten trouwens niet slijmerig? Ze schijnen ook enorm veel kabaal te maken als je ze vangt, toch?
@Grompie: Alleen de zgn. kab-aal!
Vandaag zag ik een bijzondere vogel achter bij ons huis in de bomen; een kolonie aalscholvers. Deze vogels eten veel aal of paling vandaar waarschijnlijk hun naam.
Ik heb buiten en vanuit mijn slaapkamerraam mooie foto’s kunnen maken van deze bijzondere (beschermde) vogels. Het was al wat later in de middag en de zon stond al een beetje laag dus ik had een hele fraaie belichting.
Ik heb ergens op wikepedia gelezen dat vissers niet erg blij zijn met aalscholvers omdat ze de paling voor hun neus wegkapen. Eigenlijk verwacht je deze vogels helemaal niet in de buurt waar ik woon; meer aan zee of aan grote rivieren.
@Frank Faber: Naast de aal eten de aalscholvers ook schol,vers, vandaar waarschijnlijk hun naam…
@Jeugd: zonder gekheid, ik meen te hebben gelezen dat palingen sissen ter verdediging. Weet iemand dit toevallig?
@Grompie: je hebt wel de zogenaamde sidderaal; die kan een behoorlijke stroomstoot afgeven welke verlammend werkt.
@Frank Faber: lees laatste alinea…
@Grompie: zo glad als een paling in een emmer snot…
Vlgs mij een bestaand gezegde.
Mijn vader kocht altijd paling als er kermis was in ons dorp. Ik kan me de smaak nog herinneren, maar het is heel lang geleden dat ik paling gegeten heb. Dit komt vooral door de berichten dat er veel veronreinigd materiaal in zit. (ze struinen immers de rivierbodem af waar veel troep zich verzamelt – o.a zware metalen)
Aalscholver is een anagram van schollevaar waarmee dezelfde vogel bedoelt wordt.
Toevallig gisteren een stukje paling gegeten…in een woord: verschrikkelijk.
Mijn opa en oma woonden in Amsterdam en in de begin jaren 60 in oud-zuid. Op vrijdag kwam daar de palingboer langs. In die tijd werd er nog op vrijdag vis gegeten. De palingboer had een kar met daarop een aantal zinken tonnen. Daarin zat levende paling. De paling werd door de palingboer eruit gevist, onthoofd en ontvelt op een houten schot. De paling aten wij gestoomd in een aardappel en sla puree overgoten met roomboterjus.
Dat lijkt nu een doodzonde maar als jochie vond ik dat zalig. De paling was toen zeker nog goed te betalen. Mijn grootouders hadden het niet breed en konden dit op een door-de-weekse dag eten.