In de week voor de kerstvakantie werd op mijn lagere school steevast een middag ingeruimd om kerststukjes te maken. De kerststukjes werden gemaakt van materialen die we van thuis moesten meenemen. Voor mijn moeder was dit altijd het moment om een mooi niet in gebruik zijnde plantenbakje te zoeken.
In de doos met kerstspullen werd gezocht naar paddenstoeltjes, dennenappeltjes , en takjes met van die kleine rode of witte piepschuimen balletjes uit kerststukjes van voorgaande jaren. Vaak zagen deze er niet zo fraai meer uit. De onderste takken van onze kerstboom werden door mijn vader afgezaagd, deze mocht ik gebruiken voor mijn kerststukje.
Het enige wat nieuw werd gekocht was de kaars. Een hele lange dunne rode of witte kaars, waarbij je hoopte dat deze niet gebroken op school aankwam.
Het fröbelen van de kerststukjes was een gezellige aangelegenheid. Wat ik me nog goed herinner is dat wanneer het kerststukje klaar was, de meester of juf met een bus spuitsneeuw het kerststukje opleukte. Als laatste werden alle stukje op een lange tafel tentoongesteld. Geen kerstdiner of andere samenkomst op school, maar gewoon diezelfde middag nam je het kerststukje mee naar huis.
Hebben jullie ook kerststukjes gefröbeld op de lagere school?
Net als op dit plaatje. Ook gemaakt, en wat we produceerden was altijd behoorlijk brandbaar!!
Ook wij maakten wel kerststukjes, en gebruikten als basismateriaal ‘oase’. Gaaf spul vond ik dat, alleen al om de naam. Het was een grote groene worst waar dikke plakken vanaf werden gesneden en dat moest dan een tijd in water worden gelegd. De schuim-achtige materie zoog zich dan vol en daarna konden er allerlei spullen in worden gestoken…
Niet op school, wel thuis. Met de bekende paddestoeltjes en dennenappels.
En takjes brem, ik bedoel die zachte vachtjes, poesjestakjes noemde ik ze geloof ik.
Dat was toen ook populair in een kerststukje.
Er was ook spul dat je tussen de takjes kon steken, om op te vullen, zodat je de oase niet meer kon zien.
Heel lichtgroen, beetje draderig, droog spul, het had een naam ook.
Weet iemand wat ik bedoel?
@Lia: IJslandsmos, in principe droog spul maar moest ook even in het water gelegd worden.
Schoot me te binnen, dat de paddestoeltjes niet van plastic maar van een soort watten waren gemaakt. Was altijd jaloers op diegene die een mooi nieuw paddestoeltje in zijn stukje had staan. Ik moest ‘t doen met een verschrompeld oud gevalletje :sad:
De juf in de vierde gaf ons ook ‘les’ in het opmaken van je kerststukje. Kaars in het midden, kersttak achter de kaars, kerststak links en rechts van de kaars, alles stak dus recht omhoog. En daar tussen dus die takjes met piepschuimen balletjes
En dan dus nog her en der een dennenappeltje of een paddestoel.
Alle 30 kerststukjes van de klas zagen er dus ongeveer hetzelfde uit qua opmaak.
Op onze lagere school werden er geen wereldse dingen als kerststukjes gemaakt. Helemaal geen fröbeltoestanden trouwens. Nuttige handwerken, dat wel. Rapportcijfer: 6- of iets in die buurt :sad:
Thuis maakte ik wel een kerststukje. Wij woonden op een tot bank verbouwde boerderij, en op de zolder van het schuurgedeelte waren kleine steekraampjes. Daar hing ik dan half uit om van dat mooie donkergroene mos te verzamelen. Daar kon je hele mooie bakjes mee maken. Waarom doe ik dat nu eigenlijk niet meer.
Ik had het er toevallig gisteren nog over met mijn collega’s. Ook in Italië maakt men blijkbaar kerststukjes op school :grin:
Ik maak van de gelegenheid gebruik om iedereen een vrolijk kerstfeest en een gelukkig 2009 toe te wensen!
Wij maakten geen kerststukje op school maar we mochten wel de laatste dag voor de vakantie een kerstboomkaarsje meenemen voor de viering in de klas, dan stak juf of meester de kaarsjes aan en vertelde het kerstverhaal.
Ik was dan wel eens jaloers op kinderen die een echte kaarsenstandaard hadden. Ik had zoals de meeste kinderen in de klas een halve aardappel met crepepapier versierd en daar een kerstboomkaarsje ingezet.
Op school heb ik dat nooit gedaan ,maar wel thuis.
Een jaar had ik van triplex een paard uitgezaag en daar achter een areslee ook van triplex.
In de areslee kwam het kerststukje.
Ik dacht dat die paddestoelen van geperst papier werden gemaakt.We hadden ook van die witte,gele en rode dingen,die leken veel op een spaanse pepper.
Het was inderdaad altijd leuk als de kerstdoos weer open ging,elk jaar weer van die oh ja dingen,die je weer zag.
Ja hoor heel herkenbaar de takjes met bolletjes de gekleurde soort peper paddestoel. Ik zie het direkt voor me en hoewel ik helemaal geen knutselster was/ben werd het stukje thuis tijdens het eten met de kerst op tafel gezet. Levensgevaarlijk trouwens niks brandveilig dus altijd goed opletten of de boel geen vlam vatte
@Coosje jammer dat je niet bij mij in de klas zat want ik ruilde juist altijd ik vond die aardappel zoveel leuker dan een heuse kaarsenstandaard
@Bart, ja, die pepers! Ik dacht al steeds, er was nog iets.
Je mocht trouwens ook een aardappel mee naar school nemen om er stempels van te maken voor kerstknutsels.
@Coosje, ik had ook altijd de aardappelkandelaar…
Ja, dat deden we. En na twee dagen waren alle naalden eraf.
We slaan wel eens door in onze voorschriften.
In mijn begin tijd maakte ik ook altijd kerststukjes met de kinderen. Er stond een emmer water bij en het was goed. Natuurlijk hielden wij de veiligheid enorm goed in de gaten.
Nu mag het allemaal niet meer. Er mag niks meer wat naar leuk ruikt.
Er mogen geen tekeningen aan het plafond hangen wegens brandvoorschriften en omdat het detectieoog van het alarm dan afgaat.
Ik heb een deur naar buiten in mijn lokaal en moet -tig meter vrij houden als gang naar buiten.
Dat ik in de overige beperkte ruimte 30 prepubers moet opstapelen heeft de brandweer-controle-dame geen boodschap aan. Bertus kreeg een aantekening wegens niet veilig.
Ik vroeg aan de dame of ze dit werk de hele dag deed en of ze zichzelf om die reden niet zielig vond. Nee vond ze niet, en haar pen kraste weer driftig op het papier.
Ik word soms zo moe van die dingen …… In het onderwijs zijn er gemiddeld 386 mensen die zeggen wat je doen moet en vooral niet doen mag.
Ik kan me niet herinneren dat we op de lagere school ooit kerststukjes maakten. Liedjes zingen, voorlezen, dat soort dingen. Wel hadden we thuis zo’n zelfgemaakt stukje van denneappels, pepers, takjes, ballen en een kaars, en dat alles gezet in een plak gips. (stevig en nog sneeuw-wit ook). Ging jáárenlang in de doos met kerstspullen totdat eigenlijk alleen er nog een stompje kaars over was.
Zelf op school kerststukjes maken, ik geloof niet dat we dat deden maar er was wel ergens een boom. En we hielden voor de kerstvakantie een soort kerstviering. Thuis maakte ik wat stukjes. En nu maak ik wel wat versieringen.
Kerststukjes maken op school? Mijn geheugen gaat erg ver maar hier weet ik echt niets meer van helaas, wel dat er een kerstboom, in mijn ogen een hele grote in de gang stond op school dus….de kerststukjes helpen maken als hulpmoeder op de basisschool alweer heel wat jaartjes terug bij mijn meiden….waar is die tijd nou weer gebleven
Ik woon al 30 jaar in Amerika en vind het heerlijk om deze jeugdsentimenten te lezen. Deze kerststukjes maken op school was ik duidelijk vergeten, maar dat deden wij ook. :razz:
Wij deden het ook! Met kleine paddestoeltjes en mini-balletjes enzo. En inderdaad ook de spuitsneeuw.
Mijn moeder is peuterleidster en zij doen het ook ieder jaar met de peutertjes.
Ook ik heb hier heerlijke herinneringen aan. Die oase, waarbij het toch zo verleidelijk was daar met je vingers in te porren, maar ja, dan werd je stukje lelijk, dus dan maar niet. Wij gebruikten meestal ook iets van dennen en conifeertakjes, maar over het algemeen hing dat er ook maar een beetje slap bij. Maar dat kon je dan weer opleuken met van die versierseltjes, zoals ingepakte glimmende doosjes of rode besjes en dennenappels etc. Je moest bij ons op school altijd wel snel bepalen wat je wilde hebben, want alles kinderen deden gelijk een run naar de tafel met versierselen. En dan het kerstdiner, al die stukjes op tafel en de kaarsjes aangestoken en dat rook zo lekker. Nu jaren later associeer ik die geur en de geur van komkommer (altijd aanwezig tijdens het kerstdiner) altijd nog met kerstfeest op school.
Ik herken dit heel goed, Op de Gijmink school in Goor. We maakten ook een stukje wat dan op de hoek van je tafeltje mocht staan. De laatste dag voor de kerstvakantie ging ‘s middag de blinderings gordijnen naar beneden en overgordijnen dicht. De kaarsje gingen aan (zou nu niet meer kunnen) en de leraar ging voorlezen uit een boek of keken een filmpje of dia’s..Heerlijke herinnering. vooral omdat we dan ook wel eens spulletjes er voor kochten op de jaarlijkse paarde/wintermarkt rond 15 december..
Wij maakten ook altijd kerststukjes en ik herinner me dat in de 6e klas zo’n stukje in brand vloog; paniek!! Gelukkig kon ik deze uitblazen. Tegenwoordig kan dit vanwege brandweervoorschriften niet meer gebeuren.