De Duitse schoenfabrikant Adidas komt in 1965 als eerste met een geheel van leer geproduceerde tennisschoen op de markt. De 1e tenniser die deze schoen draagt is de Fransman Robert Haillet. In 1971 krijgt de schoen de naam Stan Smith, ter ere aan deze grote Amerikaanse tennisprof, die in 1971 de wereldranglijst aanvoert. De schoen is geheel wit, met alleen boven de hiel het Adidas-logo op een groen of blauw achtergrondje. Op de lip staat een portretje van Stan Smith.
Normaal gesproken hebben Adidas-schoenen drie strepen aan de zijkanten van de schoen, maar de Stan Smith heeft dat niet. Om de geheel witte schoen niet te verstoren vormen bij deze schoen geperforeerde rijtjes de strepen. Minder bekend is dat deze schoen ook in het zwart en in suede verkrijgbaar is.
Oorspronkelijk zijn de schoenen natuurlijk bedoeld om mee te tennissen, maar in mijn middelbare schooltijd werden ze ook ‘gewoon’ gedragen en door heel veel scholieren, ook door hen die nog nooit een tennisracket in de hand hebben gehad! Mede daardoor behoort deze schoen tot de meest verkochte modellen ooit.
En het het leuke is, ik heb de indruk dat ze weer in het straatbeeld terugkomen. Of vergis ik me?
Als deze schoen nu weer in de mode is, dan zullen de imitaties nog beter verkopen (niet zo duur). Gek dat we altijd denken aan de kleur wit bij tennis en bij sportkleding in het algemeen. Wel eens geprobeerd grasvlekken uit witte cricketpantalons te verwijderen? Daar kan geen Adidas je bij helpen!
Badedas misschien wel?
Ah gut ja Jeugd, Badedas hadden we ook nog, maar daar kon je jezelf toch mee wassen onder de douche? Bestaat dat nog wel, volgens mij niet!
Ik zie in het straatbeeld nog alleen maar dat soort schoenen (gympen?) die jongeren VET COOL vinden, ook mijn meiden hebben ze van Le Coq Sportif, met 3 strepen aan beide kanten en met klittenband, niet met veters, die worden zelfs niet eens meer gestrikt want ‘dat staat niet’ en deze worden dus gewoon eruit gehaald of in de schoen verstopt!
Voordeel: als ze vuil zijn kunnen ze schoon gemaakt worden met een beetje cif (vroeger Jif)
“Voordeel: als ze vuil zijn kunnen ze schoon gemaakt worden met een beetje cif (vroeger Jif)”
En daarvoor weer VIM.
Nee wij droegen de echte Chuck Taylor van Converse in allerlei kleuren. Het waren eigenlijk basketbalschoenen, maar dat maakte ons niet uit.
Het grappige is dat ik ze later(veel later) zelf ook in mijn winkels ging verkopen toen er weer eens een tijdelijk revival was van deze schoenen.
Ze zijn er trouwens nog steeds die echte Converse schoenen
Hadden ze hier geen liedje over geschreven:
Ich hab’schuh, ich hab neue schuh, schöne weisse schuh..?
Nou ja, off topic, ik weet het, maar met het fotootje dacht ik daar prompt aan. ik ken deze schoenen inderdaad ook, maar van zien dragen. Ik had ze zelf niet, vond ze te wit. Droeg zelf het liefst basketballgympies…Volgens mij bestaan ze inderdaad nog, althans look-a-likes…Ook van Adidas.
oooh , witte gympen, ik mocht ze niet met mijn steunzooltjes, saillant detail was wel dat mijn nichtje uit Goor en ik onafhankelijk van elkaar dezelfde bata’s hadden, en met dezelfde bedoel ik, echt dezelfde we hadden ze allebei wit geverfd….
@Judith; ja hoor, badedas bestaat nog steeds, ik ga er altijd mee onder de douche, maar we dwalen af, sorry Jeugd! Zo in mijn sas met badedas!
Adidas bestaat ook nog steeds en volgens sommigen staat die afkorting voor: “Alle Dwaze Idioten Doen Aan Sport!”
Geeft niet hoor Frank dat je afdwaalde, Jeugd was er zelf over begonnen hoor over Badedas!
Ben al de hele dag aan het nadenken of ik dit soort schoenen droeg. Had iets wits aan m’n voeten voor de tennisles in ’79. Maar kan me ook herinneren dat ik iets wits in m’n vrije tijd aan had. Met daarop een erge blauwe ribbroek van het merk Vanilla (gekocht bij Tally Ho, ken je wel hè Judith63).
??:
Het daagt nog niet bij mij
Frank: Adi Dassler begon in de keuken thuis met het fabriceren van deze schoenen, volgens de Wikipedia. Vandaar de naam.
Rene: Converse schoenen zijn nu vooral als Chuck Taylor shoes enorm populair bij de jeugd. Ik zie het verschil niet met gewone gympies, maar mijn dochters zweren erbij. Gelukkig zijn ze vaak in de ‘sales’ zodat iedere zichzelf respecterende tiener ermee kan pronken. Adidas is nooit eens in de uitverkoop…
Ook toevallig zeg, hier in het noorden van het zuiden dragen vele dit model….. en vroeger had ik ze ook…. wilde ze weer kopen omdat ze heerlijk lopen….. mijn maat was er even niet en kwam met een paar witte geox thuis…. alleen met klitteband.
Nu mag de zomer beginnen! het weer is hier niet echt goed en de geox nog in de doos….
Ik kan mij herinneren dat ik ieder jaar voor de zomer een paar adidas kreeg van mijn oma… vaste prik als de school was afgelopen.
Nog een jaar een paar “nastase?” gekregen… die kreeg je echt niet schoon.
Leuk, een jeugdsentiment voor mij…. een dagje met oma de stad in voor een paar Stan Smith!
“Zo in m’n sas met Badedas”
Maar het heeft niets met de schoenen van doen…
Het was de sport de schoenen zo lang mogelijk smetteloos wit te houden. Er waren tubes met een witte substantie in de handel, waarmee je evt. vlekken kon wegwerken, maar deze lieten een enigszins blauwe gloed achter. Dé oplossing bracht een vriendinnetje van m’n zus: Haar moeder stopte ze gewoon in de wasmachine!
Vroegah, in m’n jeugd periode, droeg ik vaak basketbal schoenen, merkloos, met transpiratie gaatjes langs de onderkant en een beschermrondje ter hoogte van de enkels. Ik droeg ze graag op lange fietstochten, ze waren licht, stevig en bij flinke regen liep het water gewoon de transpiratie gaatjes uit. Op een zeker moment waren ze uit de gratie en begon het sneaker tijdperk. Omdat ik een hekel heb aan merkkleding (reclame maken voor een bedrijf en daar nog extra voor betalen? dacht ik niet), probeerde ik tevergeefs een merkloze sneaker te vinden. Dan maar een merk, dat je nauwelijks op straat zag. Na een flinke studie kwam ik op New Balance. Hoe het kwam weet ik niet, maar een jaar later werd het merk erg populair. En de mensen maar denken dat ik een trendsetter was. Toen heb ik het opgegeven en ben overgestapt op bootschoenen. Die werden na een tijdje ook populair. Toen dat ook uit het zicht verdween, ben ik doorgegaan. Voor m’n vrije tijd loop ik op bootschoenen in een bijna onverwoestbare leren uitvoering met een amper zichtbaar logo.
Om de merken-freaks te pesten heb ik in Turkije een stel fake merk-shirts gekocht voor € 2,50 per stuk. M’n overhemden laten reinigen in het hotel was veel duurder.
ik zeg maar een woord anno 2008 is het crox wat de klok slaat, hahaha
Haha, die gympen heb ik ook gehad – in de 1980/1981 periode. Wij hadden rastra kraaltjes (we waren o.a. Bob Marley fan) in het bovenste stukje van de veter geregen (helemaal bij de teen) en dat vonden we reuze stoer.
Leuk!!!
toedeloe
Aimée
Na 4x kijken, is dan ook de herkenning een feit bij mij. En hoewel ik wel tenniste, geloof ik niet dat ik deze schoenen had….
De Adidas Stan Smith zijn nog steeds te koop. Gelukkig al geruime tijd in het zwart, want dat wit werd zo snel vies.
Sterker nog, ik heb onlangs weer eens een paar aangeschaft. Maar, er zijn ook goedkope fake-modellen in omloop. Die worden in de dump verkocht maar hebben niet het afwerkingsnivo van de originele Stan Smith.
Ik heb 5 paar in mijn kast staan. Het zijn lekkere schoenen. De zwarte gebruik ik overigens het meest (prima schoenen voor naar werk).
Ze zijn (met een beetje zoeken) meestal wel ergens in de uitverkoop voor rond de 50 Euro te krijgen.
Te bestellen via de Adidas-website, zoeken naar Retro. En ze kosten een bom duiten! Gewoon gulden = euro!
Oh, als je (witte) gladleren (sport)schoenen wilt schoonmaken kan je dat eerst proberen er met een zacht gommetje.
Dat is wat sympathieker voor de schoenen dan de wasmachine of schuurmiddel.
Ja ! Ik had ze
Ze moesten er oud uitzien en het liefst de groene acherkant. Op een gegeven moment waren in NL alleen de Stan Smithies met een blauwe achterkant te koop en ging ik tijdens vacanties in Frankrijk een paar ‘groene’ halen 