Heb nooit veel met kleding gehad. Of met de Padvinderij. Maar mijn Kickers en Scouts: daar was ik best trots op. Zeker die Scouts: schoenen met een kompas. Die had niet iedereen. Reclame voor de schoenen zal zeker hebben meegespeeld. En dierensporen of sterrenbeelden maakten de schoenen voor mij als kind heel spannend.
Ze werden gemaakt met de merknaam G-4 Scouts door de Bata-fabrieken in Best (NB). Het materiaal was juchtleer en in de lichtgewicht zool stonden dierensporen. Aan de zijkant van de schoen was een klein opbergvakje en in de hak zat een kompas. De produktie van de Scoutsschoenen startte in maart 1968 i.s.m. de Nederlandse Padvindersbeweging en de Stichting Katholieke Verkenners.
In februari 1969 werd het 100.000e paar verkocht en startte een “Spannende Sporenslag”. Er werd toen in 100 paar scoutsschoenen een wit stukje rubber onder een van de dierensporen verstopt. Dat werd zichtbaar na enkele weken dragen. De bezitter ervan kon meedoen aan een opstelwedstrijd en de vijftien winnaars kregen een nieuwe fiets.
De zolen met sterrenbeelden werden in maart 1969 geintroduceerd. Op de binnenzijde van de doos stond de uitleg van de dierensporen en sterrenbeelden. In mei 1970 werden op schoenen en laarzen een afbeelding van een Explorer ruimtevaartuig afgebeeld alsmede van een Mars landschap. De zolen waren in een zilverkleur gespoten.
Met Scoutschoenen en laarzen werd geadverteerd in Okkie, Taptoe, Sjors, Pep, Donald Duck, de Verkenner, Studio, Avrobode, Televizier, Tros kompas, NCRVgids en Varagids.
Toen de schoenen waren afgedragen, kan ik mij herinneren, heb ik het kompas verwijderd. Graag zou ik de schoenen nog eens in de hand houden! Of desnoods de doos. Reclame afbeelding is uit Pep ( 22 juni 1968, No 25). (klik op plaatje voor vergroting)
(Eric Erres met zeer dankbare tekstbijdragen van Sjef!)
Ken weliswaar de schoenen niet, maar de advertentie wel! Uit de Donald Duck, jaren ’60. En dat is genoeg om nostalgisch van te worden, hehe.
Scouts zeggen me niets (misschien omdat ik padvinderij helemaal niks vond), al komt dat kompas in de zool me vaag bekend voor.
), de havo-tijd, waar ik met ontzettend veel plezier op terugkijk.
Kickers ken ik wel! De echte Kickers heb ik volgens mij nooit gehad, hoewel ik het heel graag wilde, ze waren te duur. Wel herinner ik me dat ik, ongeveer in dezelfde tijd, met zgn Donald Duckies liep, donkerblauwe lage schoenen met ronde neuzen en een bandje over je wreef. Dit hoort in het rijtje van de pukkel, de parka, de legerjas (en ik was nog wel psp-stemmer een paar jaar later
Ha, daar is dan hèt log van Eric Erres over de Scouts schoenen
, mooi verhaal!
Ik ken deze schoenen en de reclame hiervoor helaas niet, maar mijn man die bij de padvinders zat, herinnert zich deze wel.
Kompas in de hak: was dat handig en functioneerde deze ook echt of was het voor de show?
Nee ook ik was geen padvinder en droeg de schoenen niet, maar ken ze wel. Ik droeg wel Kickers(zijn er nog steeds, althans het merk) met de rode stip in de hak waar zo lekker de hondenstont in bleef zitten.
Die Kickers droeg je vooral in combinatie met een schipperstrui(donkerblauw) en een Lois broek(ook donkerblauw), want dan hoorde je er zo helemaal bij. Ik rookte toen niet maar om de combi af te maken was Samson halfzware verplicht uit de achterzak van je Lois te steken.
Het was een echt kompasje ter grootte van de vroegere stuiver, dus geen “nepper”.
Volgens mij heb ik iets dergelijks gehad. Ik weet nog wel iets van de tekens van de dierenriem maar van een kompas weet ik niets. Kan het zijn dat die schoenen goedkoop nagemaakt werden; dat ik dus niet de echte had? Net zoals je valse rolex horloges hebt.
Typisch, zat als (katholiek) kind natuurlijk op de padvinderij en we hadden wekelijks de Donald Duck en Varagids. Maar deze advertentie en schoenen zeggen me helemaal niets. Wel Kickers, die heb ik in vele varianten gedragen.
Volgens mij zat dat kompas onder je hiel en moest je het zooltje oplichten om dat te bereiken. En dan die dierensporen. Ja ja stinkjaloers was ik op die jongens met hun ‘koele’ schoenen. Buiten mijn bereik; onbetaalbaar voor mijn ouders. De Kickers werden mijn schoenen op de middelbare school, maar ook maar voor een paar jaar.
Ben heel trots op dit log: de samenwerking met Sjef en de originele reclame maken het verhaal af. Nogmaals bedankt Sjef!
Misschien dat mijn broer Cock en de Pep blaadjes eigenaar, als hij dit leest, na dit Pep nummer 25 van 1968, nog eens kan zoeken naar de vervolg reclames over de sterrenbeelden
Dus eigenlijk ook voor hem credits!
Zoiets als schoenen: zouden die voor altijd verloren zijn, want van Sjef begrijp ik niet dat de fabrieken ze nog hebben liggen in een vergeten magazijn of bedrijfsmuseum…
Bestaat er eigenlijk een scouting museum
Rene [van Gee], de Kickers in combinatie met zwarte schipperstrui en Lois Spijkerbroek, dat had ik ook en ik vond het uiteraard ook echt stoer staan bij mij, ik weet alleen niet meer hoe oud ik toen was maar het zal wel rond de 12 jaar geweest zijn ja, wat een verschil met nu zeg, mijn jongste is nu 12 en is gek op korte truitjes, laarzen en maillot spijkerrokjes en paardenstaart in (midden in de winter, nou ja, winter!)
Enneh….scouts schoenen? ik ken ze niet, ik weet alleen dat mijn oudste op scouting gezeten heeft en bruine bergschoenen droeg met bijbehorend kostuum en spijkerbroek.
Enneh….Masja, heb je wel op scouting zelf gezeten en hoe kun je dan weten of het niks is? Het is niet alleen vuurtjes stoken of riemen maken ofzo hoor, maar ook heel leerzaam want koken hoort er ook bij en ik merk het nu aan mijn oudste, ze is in die paar jaar heel zelfstandig geworden door alles wat ze daar geleerd heeft, ze is ook een paar keer op kamp geweest en heeft alles zelf moeten doen en dat heeft een heleboel kinderen goed gedaan hoor, dus eh……niet oordelen! Natuurlijk mag je je mening geven maar besef wel dat ze hierdoor zeer zelfstandig geworden is en ze veel plezier heeft gehad
@judith
Als je van rond 1960 bent(zoals ik) dan was je inderdaad een jaar of 12.
Het leuke is, dat ik zelf jaren later nog Loisbroeken heb verkocht, maar toen was het geen Spaans merk (want dat was Lois) meer maar een Arabisch merk. Het is nooit meer hetzelfde succes geweest als in de jaren 70.
:sad: ….Ik heb deze schoenen nooit gehad…En dat is niet eerlijk, oh nee….
.Ik kan me trouwens herinneren dat zo’n 15 jaar terug schoenen met een lichtje in de zolen een gigantische aantrekkingskracht op de kinderen van toen hadden….Die zie je nu ook niet meer…..
Ik kende deze schoenen wel, maar helaas-helaas…ze waren niet voorbestemd aan mijn voeten te prijken
Ja hoor Wilma, ze bestaan nog wel hoor, laatst was ik bij ons in het dorp in een schoenenwinkel om voor mijn jongste voor schoenen te kijken en toen was daar een moeder met twee kleine kids die gympies pasten met lichtjes aan de zijkanten wanneer ze begonnen met lopen en trots dat ze waren joh! Ik heb alleen nooit gevraagd of er nou batterijen inzitten ofzo
Ze bestaan nog!!!! Hahaha, goh, ik kon ze hier niet meer vinden, mijn zoons wilden ze ook zo graag….
Kan me voorstellen dat je ze nog eens vast zou willen houden. Leuke nostalgische afbeelding :positief: Dit waren ook schoenen die ik had willen hebben, vanwege die aparte zolen, maar onbereikbaar. Het werden laarzen, kistjes enz, met fijne zolen waar flink veel natuur in bleef hangen
Jaaaah, na héél lang zeuren kreeg ik als kind ook Scouts. Die met de dierensporen en het kompasje.
Het kompasje kon je bereiken door een net niet helemaal uitgesneden rondje in de hiel van binnenzool los te peuteren; daar zat het onder.
Net als Eric wilde ik het kompasje er uit slopen toen de schoenen te klein werden, maar hoewel het in het begin prima functioneerde bleek het uiteindelijk stukgelopen :sad:
Judith, nee, ik zat niet op scouting, dus ik kon het helemaal niet weten, maar alleen al dat uniform maakte dat ik het niks vond
Is later trouwens wel bevestigd toen mijn zoon op een afdeling van scouting (zeeverkenners) zat en zijn beste vriend bij een andere tak, het was nog steeds niet ‘mijn club’.
Oeps, te vroeg gedrukt
Judith, ik geef geen oordeel, hoor, het past wel bij de een, niet bij de ander. Mijn zoon is qua koken trouwens ook zonder scouting goed terechtgekomen, want hij is nu kok op een zeer luxe jacht in de Caribbean, dus ook aan zelfstandigheid ontbreekt het hem niet 
de sporen die mijn, inmiddels zelfstandig wonende, kinderen achterlieten op mijn meestal net geveegde lichte plavuizenvloer kan ik me nog goed herinneren Marty.
Ergernis. Vegen op de mat had weinig effect.
En dan maakte het niet uit of het nou dierensporen waren of ruiten, strepen of cirkels.
De troep die de kistjes van mijn jongste dochter en haar vriendin achterlieten in mijn auto toen ik ze ophaalde in ‘tHarde van 2 dagen regen-Lowlands was ook minder. Blubber.
Ja, er is een scouting museum in Baarn en naar ik meen ook nog een in Rotterdam.
Oh ja….de Kickers en Donald Duckies! Ik was gelukkig ook zo bevoorrecht om ze te krijgen. De Kickers vond ik leuker dan de Duckies.En dan de corduroy broeken en jasjes erbij, dan was je helemaal’in’.
De scouts zelf zeggen me niet zo veel, die waren zeker alleen voor jongens?
Later droegen we weer schoenen met bolle neuzen en van die ijzertjes aan de hakken, dan klikklakte je zo lekker onder het lopen. Je was modern èn versleet ook geen hakken meer!
Ik trok wel eens stoute schoenen aan, maar Scouts schoenen; nee. Nu trek ik na mijn werk graag de pantoffels aan, om het huis stofvrij te houden.
Het liefst zou ik blootsvoets door het leven gaan, want dat is eigenlijk het beste, verzekerde mij een verkoper van hardloopschoenen.
Scouts schoenen nooit gehad, was ook meer jongensachtig dan de booties die ik vroeger had, wat liepen die lekker overigens.
Over kickers en de duckies zijn ook logs geschreven, voor de belangstellenden hier en hier < --- klik kan je ze lezen.
Ja, ik heb eind jaren zestig op de lagere school in Loosdrecht ook Scoutsschoenen gehad, en ik was er de koning te rijk mee! Ik denk dat ik klasgenootjes ermee heb gezien en ze toen ook heel graag wilde hebben, dus niet naar aanleiding van een advertentie. Heb er ongetwijfeld enorm om moeten zeuren want ze zullen best duur geweest zijn.
Deze schoenen ken ik niet, maar een punt van herkenning is er wel mbt het opbergvakje aan de
zijkant.
In de jaren 80 heb ik schoenen gehad van het merk “kangaroes” ( tip voor log ) deze hadden
ook aan de zijkant opbergvakjes.
Het kompas ontbrak, samen met de pootafdrukken van dieren.
ik was blijkbaar èèn van die verwende krengen die wel die schouts en Kickers kreeg
Dat kompas was echt waardeloos, zodra je er een paar dagen op rondliep was dat kompas
totaal onleesbaar door de zweetvoeten en de zuren uit dat leren dekseltje,
ik denk dat er een stukje mica of plastic bovenop zat dat in notime ondoorzichtig werd,
( overigens was dat kompasje slechts zo groot als een kwartje met een ruitvormig trillend wijzertje )