Op een zaterdagmiddag voor Kerst, tussen de bedrijven door, werd de kerstboom in huis gehaald. Mijn moeder deed dat meestal, om de hoek bij een kerstbomenstalletje. Het kan nooit een erg grote boom geweest zijn trouwens, want ze nam hem onder de arm mee. Op naar huis, waar één van de broers er een kruis onder timmerde.
Zo’n glazen kerstbomenstandaard als hier vorig jaar beschreven werd hadden we niet. Als de boom eindelijk bewezen had zelfstandig rechtop te kunnen blijven staan mocht hij naar binnen. Om zijn voet werd een wit laken gedrapeerd en dan kon het grote versieren beginnen. De platte, witte dozen met ballen en andere versieringen kwamen te voorschijn, maar eerst het snoer lampjes, in het begin nog van die grote, gekleurde.
Voor de sier werden ook de oude zilverkleurige kaarsenklemmetjes op de takjes gezet, met echte kaarsjes erin en dan de ballen, van die ouderwetse, met een beetje glitter erop, of met reliëf erin, en dat dan in een kleurtje.
Het vogeltje met de lange staart, het “besneeuwde” huisje en het trompetje, dat het echt deed (of gaat mijn fantasie hier met mij op de loop?)
Een paar slingers lametta niet te vergeten en als laatste het engelenhaar. Nee, natuurlijk niet als laatste, die eer was voor de piek. Met stip het lelijkste ding ooit, zo’n piek, al dacht ik daar toen anders over. Ze kwamen ook ieder jaar weer kapot uit het doosje, onverklaarbaar, maar er kwam wel steeds een nieuw gedrocht voor terug. Dan, het moment, gingen alle lichten uit en de kerstboomverlichting aan. En daar zat je, als betoverd, met tot spleetjes geknepen ogen naar de lampjes te staren. De dag na Nieuwjaar was het mooi geweest, de boom werd afgetuigd en wat er van over was, werd aan de kant van de weg gelegd, klaar voor de kerstbomenfik….
Hoe ging dat bij jou thuis en: weet je nog wat er allemaal in de boom hing?
Ik zou de meeste kerstballen nog wel herkennen al zou ik ze uit een grote doos moeten uitpikken.Dat vogeltje hadden we ook en ook die langwerpige op de foto in goud kleur.
De meeste waren glazen ballen,sommige waren plastic,die waren toch niet zo mooi.
Een piek kennen ze hier niet,op de top van de boom staat hier altijd een ster.
Jaaaa het vogeltje en het trompetje (wat het overigens echt deed als je heel hard blies) het vogeltje is in de loop der jaren wel wat haren van zijn staart verloren want ik vond het altijd zo lekker kriebelen tegen je wang waardoor er toch haren uitvielen.
Quote: “met tot spleetjes geknepen ogen naar de lampjes te staren”, ja prachtig vooral bij de gekleurde lampjes! en bij ons bleef de boom overigens staan tot 6 januari (3 koningen) maar dan moest hij ook echt naar buiten en zat er als je hem optilde bijna geen naald meer aan.
Dat vogeltje, daar hebben we het staartje eens uit de kont gehaald, haha. Die ‘ingedeukte’ kerstballen, daar wilde ik altijd mijn duim in drukken. Trouwens, als er eens een kerstbal kapot ging, lagen er overal ontieglijk scherpe glazen scherfjes. Niks leuk.
Niet dat ik de sfeer wil bederven, maar zie erg uit naar het nieuwe jaar, zolang dat kerstgedoe maar overrrr is!
Onze boom had in het begin ook echte kaarsen, tot we op de kaars lichtjes overgingen, engelen haar, vogeltjes met staartjes en trompetten hadden we ook. En die rare piek was er ook altijd bij.
Na de Kerst ging ik met mijn broer en vrienden en vriendinnen van de buurt op kerstbomen jacht die tot oud en nieuw op het dak van de portiekwoningen werden bewaard.
Ik woon nu al 30 jaar in de VS en mis de Nederlandse oud en nieuw viering nog steeds. Hier geen vuurwerk, oliebollen of appelflappen-erg saai hoor. :negatief:
Merry Christmas.
6 december werd de kunstboom gezet en met 3 koningen moest hij weg zijn
lampjes uit de jaren vijftig
philips in een doos met een mooie tekening met kinderen bij de boom erop
lampjes werden aangedraaid en getest
dan de ballen trompetjes vogels
inderdaad in platte witte dozen met vakjes en vloeipapier
en de slingers
onderaan wit crepepapier van de kantoorboekhandel
Het vogeltje, trompetje allemaal bekend, heb nu weer een vogeltje in de boom, die MOEST van de kids duidelijk zichtbaar in beeld, is duidelijk het allerbelangrijkste in de boom!
Het is uiteraard een modern vogeltje, zilverkleurig met zwarte snavel.
Vroeger altijd gekleurde lichtjes ook in de boom gehad die regelmatig moesten ‘knipperen’ van ons, mijn moeder liep meestal weg, werd er gek van en wij vonden dat mooi natuurlijk…heb het met mijn eigen kids nooit gedaan, altijd Marco Borsato Wit Licht gehad
De kerstboom bij ons thuis heb ik ook al een beetje beschreven in het log “kerstbomen kopen”. Veel kerstbomen waren er niet te zien op het dorp, en de boderijder kreeg van mijn ouders opdracht er ééntje mee te nemen uit de stad. Dan kwam de boom in een bak met zand te staan en begon het optuigen.
Het vogeltje bij het log is heel herkenbaar. Ook de besneeuwede dennenappeltjes. Verder hadden we trompetjes en klokjes die echt klingelden. Verder de gewone ballen en piek.
Maar ook kerstkransjes en mandarijnen. Dat was nog een heel gedoe om die goed in de boom te krijgen. Dat deden we met koperdraad. En echte kaarsjes, die steeds gingen hangen.
Nog heel lang hebben wij een paar van de oude kerstversierselen uit het ouderlijk huis gehad, maar in de loop der tijd zijn ze toch kapot gegaan. Hoe lang de boom bij ons vroeger bleef staan? Volgens mij meteen na de kerst opgeruimd, maar weet het niet zeker.
Mooie doos met kerstballen bij dit log!
Wil alleen maar de echte ballen en eigenlijk nog liever de ballen van vroeger in mijn boom.
Ben al jaren op zoek naar een trompetje, die hadden wij ook in de boom en net als bij Sentiment kwam uit ons trompetje ook geluid. En we hadden ook kerstklokjes hangen die konden klingelen, tot ongenoegen van mijn moeder, ik mocht er natuurlijk niet aankomen.
En die ballen met een deuk echt jaren zestig.
Vogeltjes, zwaantje, dennenappeltjes, kerthuisje, kerstmannetjes ‘t hing er allemaal in.
En oja ook kettingen van hetzelfde materiaal als de kerstballen.
Zag bij de V&D nog kaarsenklemmetjes liggen, zilver en goudkleurige, weet niet of die mooie dunne kaarsjes die erin horen nog te koop zijn.
@Henny Jane: begrijp wat je bedoelt, heb ook altijd moeite om kerstig te worden. Dit jaar valt ‘t overigens mee met mij.
@Joke61: tuurlijk, bij zo’n recessie en crisis kruipen we lekker tegen elkaar aan!
Ik heb de afgelopen jaren nog wel eens kaarsjes, snoeren, etc teruggekocht op MP. Helaas daarvoor nog wel eens oude kerstspullen naar een mannetje en de kringloop in Vlaardingen gebracht. Beetje spijt van.
Las net op internet dat de permanente kerstwinkel op Scheveningen weg is.
Wat me ook opviel bij mijn log Kerstboom Kopen, dat wrs veel ouders de bomen kochten zonder de kinderen er bij te betrekken want ik mis toch wel wat herinneringen! Mijn zoons gaan mee vanaf het moment van lopen :grin:
De kerstboom bij ons thuis stond meestal in een emmer met zand. Later kochten mijn ouders een standaard met van die schroeven. En maar water geven! Bij wijze van experiment deed mijn vader er glycerine (?) in tegen de uitval van naalden. Nou nog weken na de kerst kropen mijn broertje en ik over de grond met een bakje en deden wedstrijdje wie de meeste naalden uit het tapijt kon halen.
De piek ging er bij ons het eerste op en dan de lampje. Gekleurde pitjes in de vorm van een denneappel op een bloemblaadje. Ik heb het snoer nog ter decoratie.
Natuurlijk werd er voorzichtig op het trompetje geblazen, de vogeltjes met hun met plakband geplakte staart, ze vielen er snel uit.
Ballen in diverse kleuren.
En er waren 3 specialen ballen, gemaakt van een soort aluminium. Eigenlijk allemaal kleine punthoedjes die in stervorm in het midden met de puntjes bijelkaar vast zaten aan een glanzende kraal.De vorm was wel rond. De ene kant was zilverkleurig en de andere kant rood of groen. Het waren typische ballen, ik kan het niet beter omschrijven. Herkennen jullie wat ik bedoel? Mijn ouders hebben ze eind jaren 50 gekocht. Ook hingen er snoeren in van kleine zilveren (echt glazen) kralen. Niet laten vallen dus!
Wij hadden een bonte boom maar wel erg mooi.
Schitterende, de herinneringen over de kerstboom.
wat mij als eerste te binnen schiet is inderdaad een lievelings kerstboom hanger.
Een schitterend zilver groen vogeltje.
Elk jaar zette ik deze in de boom.
Toen ik uit huis ging, was ik bezig met mijn eigen kerstboom en nu denk ik waar is het vogeltje gebleven?
En natuurlijk vergeet ik ook nooit meer de schuimkransje in de boom, die je al stiekem voor de kerstmis uit de boom pakte, je begon natuurlijk van onderen want dan viel het niet te veel op!
En inderdaad met je ogen dicht geknepen staren in de kerstboom lichtjes(heerlijk)
Wat een heerlijke site is dit toch. Ik word af en toe wel een beetje weemoedig…hoe de tijd door je vingers glipt. Maar daarom is deze site zo ontzettend leuk, al die herkenbare dingen, geweldig! Ja, onze boom was altijd vrij groot, met zilverkleurige ballen, die heel makkelijk konden breken, zo teer waren ze. En dan de lichtjes…kaarsvormig, en dan één van de lichtjes kon je draaien en dan gingen de lichtjes aan.
Dat vond ik altijd helemaal geweldig als dat gebeurde.
En dan die geur als je beneden kwam na het slapen…zalig!
Mijn moeder haalde de boom zo laat mogelijk in huis en het moest ook een grote boom zijn, van de vloer tot aan de zoldering.
Alle ballen en versiersels waren nog van geblazen glas, plastic en andere kunststoffen kenden we niet , de slingers waren van een soort zilverpapier , veel harder dan de slingers van nu.
Aan één van de bovenste takken, vlak onder de piek, hing ieder jaar onze kerstengel, die een zilveren trompetje in de handen had. Gekleed in een blauwe jurk met witte kant omzoomd. Voor zij in de boom werd gehangen, mochten we als kinderen even op haar trompetje blazen en daar kwam een mooi toontje uit, een zuiver trompetgeschal leek het me toe.
Ook hingen er klokjes in die echt konden klingelen. Elk jaar keek ik weer met verwondering naar die prachtig versierde boom.
In de avond als mijn vader uit zijn werk kwam werden de kaarsjes in de boom gezet, speciale houdertjes met een klemmetje en een randje om gelekt kaarsvet op te vangen. Die kaarsjes mochten pas aan met kerstavond, niet eerder.
Maar mijn vader , die toch wat angst voor brand had, zette wel de kaarsjes al in de boom, zo kaarsrecht als mogelijk was. Natuurlijk moest er ook worden opgelet , dat er geen tak, of geen versiersel vlak boven de kaarsjes hing, dat kon gaan schroeien en uiteindelijk de hele boom in brand laten vliegen. Vandaar dat vader die taak op zich nam.
Als het eindelijk kerstavond was geworden , stak vader de kaarsjes in de boom aan. Alle andere lichten werden gedoofd en alleen de gloed van de kolenhaard was nog te zien naast het kaarslicht. Vader zat met een emmer water waarin een spons dreef, naast de boom, en hij nam de oude kinderbijbel in zijn handen. Daaruit las hij een oud kerstverhaal met zijn diepe warme stem. We leefden helemaal mee met Maria en Jozef. En het gezin, dat in het verhaal, hun warme stal beschikbaar stelde aan de arme mensen.
Als het verhaal uit was, gingen we met zijn allen kerstliedjes zingen en spelen op fluit en orgel. Dan begonnen de kaarsjes stuk voor stuk uit te doven, de schaduwen op het plafond werden steeds groter naarmate er meer kaarsjes waren gedoofd. Ik genoot van de steeds groter wordende duisternis en vroeg me af welk kaarsje het laatste zou zijn , dat doofde.
Ik vond het altijd jammer als de lamp weer aan moest, de warme intieme sfeer werd dan gelijk verbroken. Maar de tweede kerstdag mochten er nieuwe kaarsjes in de boom zodat dit wonder nog een keer werd herhaald.
Na de kerstdagen werd de boom weer uitgekleed, en verdween de engel met haar trompetje weer in de doos. Maar elk jaar sneuvelde er wel een bal, en dan mochten wij als kinderen een nieuwe uitzoeken in de winkel, waar de ballen inmiddels in de uitverkoop waren.
Eén van die ballen een zilveren denneappel, hangt nu nog steeds bij mij in de boom, ieder jaar hang ik hem voorzichtig op, en ieder jaar haal ik hem er ook weer voorzichtig uit. Waarna ik hem voorzichtig in vloeipapier wikkel en opberg tot het volgende jaar. Ik zou het heel triest vinden als deze fragiele band met het kind, dat ik ooit was, zou breken.
Ik voel met je mee Henny Jane; ik vind Kerst hartstikke gezellig maar ik ben ook blij als die dagen weer voorbij zijn en je de rommel weer op kunt bergen tot de volgende Kerst.
Ja, dat trompetje hadden wij ook en dat vogeltje met die lange staart. Wij hadden ook een molentje met wieken, maar die konden niet draaien. Op een gegeven moment waren alle vier de wieken afgebroken en toen heb ik van aluminiumfolie en glitters nieuwe wieken gemaakt. Weet niet of mijn ouders dat molentje nog hebben, zij zetten dit jaar geen boom op want ze zijn beide Kerstdagen de deur uit.
Gisterenavond hadden wij noodgedwongen wel het ultieme Kerstgevoel met kaarsen. We zaten zonder stroom, wel vier uur lang. Mijn modem was daardoor van slag en omdat ik surfen en bellen heb had ik daarna tot laat in de middag vandaag geen internet en telefoon heb ik nu nog steeds niet. Morgen belt Vincent de storingsdienst van HetNet (hij belt mobiel).
Beste mensen,
ga hier http://omnivoor.piczo.com/kerstbomendoordejarenheen………?cr=4&linkvar=000044 maar eens even kijken
Wat veel herkenbare kerstballen-van-toen op de foto :positief:
Wij hadden thuis een boom vol met dat soort jaren 60 kerstballen, totdat de boom eens is omgevallen en er heel veel zijn gesneuveld.
Het plaatje komt van Sentiment.
Ik had er zelf eentje, maar op deze staan veel duidelijker de nostalgische kerstballen die ik bedoel :positief:
@Omnivoor: grappig om ieder jaar een foto van de kerstboom te maken. Het styleren van de kerstboom ging jullie in de loop der jaren steeds beter af
@Lia: ik dacht met jou wat te kunnen onderhandelen vwbt de koop van een paar van die mooie kerstballen van het plaatje. Moet hiervoor dus bij @Sentiment zijn
Wat een mooi nostalgisch plaatje bij dit log en allemaal zo herkenbaar. Ik vind dit nog steeds de echte ballen hoe mooi ze ze tegenwoordig ook maken. Het vogeltje het trompetje, waar inderdaad geluid uit kwam als je voorzichtig blies, het klokje dat klingelde. De glazen kralen ketting hing ook bij ons in de boom samen met de meest afgrijselijke piek die er bestond. Dat is het enige wat wij nooit in de boom hebben hoewel tegenwoordig wel een ster boven in. Het waren fragiele ballen waar we heel voorzichtig mee moesten zijn. Het optuigen deden we meestal met onze vader die toen we nog heel klein waren ons optilde om de dingen in de hoogste takken te hangen.Het stalletje onder de boom ik kon er uren naar kijken. Hier thuis hebben we aardig wat versieringen maar van mijn vader win ik het niet hoor. Die maakt er elk jaar weer een lichtfeest van. Er waren tijden dat rond de kerst ouders met kleine kinderen speciaal naar ons huis kwamen om de versiering te bekijken.Een boom net zo hoog als ons huis,drie etages hoog, helemaal versierd met lichtjes een echte arreslee eronder met kerstman rendier sneeuwpop ed. Nu wonen ze sinds twee jaar in hellevoetsluis en hun achtertuin(tje)ligt vlak aan een fietspad.Er stoppen regelmatig mensen vooral met kleine kinderen om even naar de tuin te kijken. Pa heeft allerlei disney figuren op schaats slee ski uitgezaagd en geverfd een heuse skibaan gemaakt en dit alles voorzien van een boel lichtjes het is werkelijk een wondermooi gezicht om dat te zien. Elk jaar maakt ie er wat bij en zo wordt het kleine tuintje omgetoverd in een waar kerst paradijs.
Wij mochten elk jaar een bal uitzoeken bij de HEMA, en dan zocht je dus echt de aller-allermooiste uit. Ook wij hadden een vogeltje, een trompetje en huisjes, maar vooral ballen met ‘sneeuw’.
Ik ben op 30 dec. jarig, en toen ik 18 werd zocht een vriend die te diep in het glaasje had gekeken naar de stereo die achter de boom stond. Hij wilde een cassettebandje (jaja) draaien. Wij hadden hem nog gezegd dat de stereo daar niet stond, maar daar wilde hij niet naar luisteren. En zo viel onze boom, met ballen van wel 20 jaar oud…. op de tonen van ‘Don’t worry, be happy’.
@Joke61: Joke, was het maar waar, dat ik nog zo’n doos met oude kerstspullen op zolder had staan, ik zou ze nog met je delen ook
Misschien een oproep op het forum?
Prachtige verhalen en herinneringen, alles wat er in de boom hing is al voorbij gekomen. Misschien nog het vermelden van een vliegtuigje dat bij ons in de boom hing, het was gemaakt uit een soort balletjesframe. Oh ja, en het witte hertje op een knijpertje natuurlijk
Wat een mooie plaatjes @ Omnivoor, mooie herinneringen uit je archief :positief:
Dat vogeltje en die ballen herinner ik me ook. En wij hadden ook van die mooie grote gekleurde lampen :smile:
In mijn herinnering allemaal veel mooier en sfeervoller dan het spul van tegenwoordig
Ook wij hadden zilverkleurige ballen, met en zonder deuk, een mooie piek (met deuk), 1 trompetje met knijpertje, 1 vogeltje met knijpertje en van die zilveren sliertjes. Het leukste waren de schuimpjes in de boom en grotere chocolade kransen, gevuld met datzelfde spul als wat in chocolade muizen en kikkers zat. Er zat zilverkleurig en rood zilverpapier omheen, met een rood strikje aan een tak geknoopt… :positief:
De kerstboom stond er ineens meestal, een echte met kluit. Een paar dagen later hielpen we een beetje met versieren, met slingers en ballen elk jaar een andere kleur of rood of goud of zilver, en wat slingers erin. En wat muziek op de achter rond bij het werken om in de stemming te komen. En dan ook 2 of 3 keer naar de kerk. dat hoorde er ook bij. en nog steeds doe ik dat. Ik zong mee in de nachtmis dit jaar[22.00]En ons huis staat vol met 4 kerststukjes en een kunstboom versierd en nog wat versiering een stalletje. Vroeger was ons huis ook wel goed versierd dacht ik.
Allemaal zeer herkenbaar, maar voor mij niet echt jeugdsentiment. Als ik bij m’n moeder kom hangen er nog steeds dezelfde ballen in de boom als, laten we zeggen, 35-40 jaar geleden…
Ik kan me natuurlijk ook nog wel de kerstboom herinneren, op verschillende manieren. Als kind zijnde zagen we hem pas smorgens, toen we uit bed kwamen en als we dan de deur open deden, in onze pyjamaatjes, om lekker bij de warme kachel te gaan zitten, met micaruitjes, dan zagen we ineens de kerstboom staan, op een tafeltje. Uiteraard een échte, op een houten kruis. Met een kleed er omheen gedrapeerd. In het begin hadden we geen engelenhaar maar wel nostalgische ballen , kersthuisjes en , ja, daar is ie weer, de vogel. Denneappels, in verschillende kleuren, ronde ballen in rood, groen, goud. Een boom vol kleur was het. Kaarsjes, echte, die wij kinderen savonds op mochten stoken op een schoteltje, terwijl er weer nieuwe voorraad in de klemmetjes gestoken werd. Natuurlijk onder voortdurend toezicht, want het was best gevaarlijk, je speelde tenslotte letterlijk en figuurlijk met vuur.
Mijn zus deed dit het liefste, fikkie stoke.
Ik was een beetje bang van vuur. Durfde ( en nog niet) een kaars niet uit te drukken met een natte vinger. Ik blaas ze altijd uit of met een kaarsendover. We hadden rode en witte kaarsjes.
En een piek. Naderhand, enkele jaren later, na een verhuizing, kregen we er Engelenhaar bij. En dat Piekt….au, she it. Vooral als je het moest er uit halen of moest vervoeren, dan was het net of je glasscherfjes in je handen had. Ik vond het eng spul. Toen we weer een keer verhuisd waren was het ondertussen steeds moderner geworden. Het vogeltje was er niet meer en de nostalgische ballen. Nu hadden we gekleurde lampjes, in de vorm van glazen sterren en de lampjes waren groen en geel en rood. Neonkleuren, zo een beetje ongeveer. Maar wel leuk om naar te kijken.
We hebben nooit snoep of kransjes in de boom gehangen. Wel bij mijn zwager, en dan mochten de drie meisjes elke dag 1 kerstkransje uit de boom halen. Ik weet niet of dat echt gecontroleerd werd. En toen kwamen de kunstkerstbomen, waarvan sommigen al opgemaakt waren, daar moesten alleen de lampjes nog in. Nu heb ik ook een kunstkerstboompje, en mijn zus maakt hem op, met gouden strikken en gouden en zilveren ballen. En een stuk sneeuwdeken langs de plastic driepoot. Onder de boom dan het stalletje. Lichtjes er in. Het is wel gezellig bij mij, ondanks dat ik alleen ben, maar het is dat mijn zus het doet, alleen doe ik dat niet. Nu hebben we van mijn nicht hele mooie nostalgische kaarten gehad, met een kerstmannetje er op uit de jaren 50. Wat kan ik dan verlangen naar mijn kind zijn…
Zeker in deze tijd, waarin de veiligheidsmanie tot Amerikaanse toestanden leidt, ben je haast een poteniele kindermoordenaar, als je vertelt nog ECHTE kaarsjes in de boom te hebben. Bij ons geen neplampjes en al helemaal geen nepboom. Wie o wie durft het anno 2008 nog: echte kaarsjes in de boom? We denken wel eens dat we de enigen in Nederland zijn geworden.
Een paar weken geleden heb ik oude kerstballen bij de kringloopwinkel gekocht, ze waren nogal smoezelig, thuis gekomen dacht ik ze even snel schoon te krijgen door ze in een sopje te leggen.
.
Haastige spoed is zelden goed, je raadt ‘t al: door ‘t sopje en het warme water waren de kleuren, glitters en het nepsneeuw van de ballen verdwenen :-( !
Twee ballen heb ik kunnen redden. De grote kerstman o.a zag er echt niet meer uit en de ballen met de deukjes waarin mooie kleurtje in behoorden te zitten heb ik maar weggegooid.
Gelukkig kostten die ballen (zo’n 10 stuks) geen kapitaal, slechts 10 cent per stuk, maar jammer was het wel.
Volgende jaar maar weer op zoek naar de echte ballen
Wat sneu voor je Joke. Heb je eindelijk mooie ouderwetse kerstspullen, krijg je zoiets. Ik ben ook zo iemand die gauw even iets wil soppen. Ik kreeg eens 9 leuke waxinelichten in alle kleuren die je op de tuintafel kon zetten. Als het donker was leek dat heel leuk. Tot ik het onzalige idee had om de glaasjes, die van binnen een beetje beroet waren, af te wassen. Goed met de borstel er door en je raad het al. Alle kleuren weg.
Toen ik heel klein was had onze boom nog echte kaarsjes. Eén of twee keer mochten die een uurtje aan, en mijn vader zat dan vlak naast de boom met een volle emmer water naast zich in de aanslag, klaar om direct in te grijpen als het mis ging. Hij kwam geen moment van zijn plaats totdat de kaarsjes weer uitgeblazen waren. Niet echt ontspannen dus
Als gezin waren wij dus opgelucht toen de electrische lampjes kwamen, inderdaad gekleurd, en dat was meen ik ongeveer tegelijk met de eerste kunstkerstbomen. Vanwege de enorme hekel die mijn ouders aan de naalden hadden, werd in navolging van mijn tante meteen zo’n afschuwelijk lelijk kunstkerstboompje aangeschaft, dat we nog steeds hadden toen ik in 1979 het huis uit ging. Wat een vreselijk ding, het leek in niets op een kerstboom eigenlijk! Daarom stopten we het redelijk vol met “spinnenwebben” van engelenhaar, dan zag je het boomje niet meer zo. De “naalden” waren van een soort glimmend cellofaan, dunne reepjes, die vastzaten aan takjes van ijzerdraad. Die takjes, waar trouwens veel te grote ruimtes tussen zaten, vouwde je na gebruik weer plat tegen de stam aan, je schoof een oude nylonkous over het geheel heen, knoopte die aan de bovenkant dicht en hing hem met die knoop weer voor een jaar aan een spijker in de meterkast.
Desondanks, je wist toen niet beter, vond ik het versieren van de boom altijd een feest. Het was heel goed oppassen met de breekbare ballen, maar toch gingen ze vaak lang mee. Ik ben nu 52 en heb, al was het maar uit nostalgisch oogpunt, nog een aantal ballen uit de tijd dat onze boom nog echte kaarsjes had: je kunt nog zien waar er kaarsvet op de ballen is gedropen! Het trompetje en het rinkelende belletje waren mijn favorieten. We hadden ook een vogeltje en een zwaan. Soms lieten de staartjes en de vleugeltjes los, en die plakte mijn moeder dan weer vast met een paar druppels kaarsvet. Er werd in die tijd, begin jaren ’60, niet zo snel iets nieuws gekocht als het mankement met een beetje praktisch vernuft te verhelpen was!
@Gina: jij zit ook vol met herinneringen! Leuk
Gezien alle reacties op de verschillende logs kon @Gina wel een blijvertje zijn!
Zag kerstballen met van die deukjes in de winkel liggen (nog niet gekocht)! Nu nog het trompetje waar geluid uitkomt
Als je ze koopt, niet in een sopje doen
Overigens hebben ze in de kringloopwinkel de prijzen tegenwoordig ook door. Een doos met zo’n 8 à 10 retroballen kost een euro of 20. En volgens mij meer jaren zeventig dan vijftig of zestig
Het lijkt wel of onze ouders de Kerstversieringen in de dezelfde zaak kochten.
In m’n vroegste jeugd kon je volgens mij alleen een kerstboom kopen met een kruis er aan getimmerd. Soms zat die behoorlijk scheef. Dan zaagde m’n vader de stomp wat rechter af en timmerde het kruis er weer aan. Ook jullie versieringen klinken me bekend in de oren. We hadden ook een belletje, een trompetje dat nog geluid maakte ook, een sneeuwpop, een Kerstman, wat engeltjes en een klein huisje. Verder ballen in allerlei vormen, ook met die deukjes er in. Ik herinner me ook langwerpige ballen. En een piek natuurlijk. Daar moest meestal de top van de boom voor worden bijgewerkt. Een soort van knobbel moest er af en met een aardappelschil mesje (het scherpste mes in het huishouden) werd de stomp op maat gemaakt.
Het uitkiezen van de boom was een heel ritueel. De boom moest vol zijn maar weer niet teveel, de takken moesten redelijk verdeeld zijn en de uiterlijke vorm moest die typische Kerstboomvorm hebben. Maar het belangrijkste was de lengte. De boom kwam op een tafeltje en moest dus onder het plafond passen, inclusief piek.
Na de ballen ging er engelenhaar in. Vervolgens de klemmetjes voor echte kaarsen. Het was altijd een probleem wat te kiezen, witte of gekleurde. De stemming gaf geen uitsluitsel, 2 voor wit, 2 voor gekleurd en 1 neutraal, dat was ik dus. Toen werd besloten het ene jaar witte kaarsjes te branden en het volgende jaar gekleurde. We konden aan de restjes kaarsvet zien welke versie aan de beurt was.
De klemmetjes werd op plekken gezet waar ze geen andere takken konden bereiken. Omdat een klemmetje met kaars zwaarder is dan een zonder kaars moest er nog al wat gemanoevreerd worden. Door een soort kogelgewricht in het klemmetje konden alle kaarsen redelijk rechtop gezet worden zodat ze niet teveel dropen.
Op beide Kerstdagen werden om 6 uur ‘s avonds de kaarsjes aangestoken. Er stond een emmer met water klaar voor eventuele calamiteiten. M’n vader stak de kaarsjes aan, alle overige lichten gingen uit en we stonden ons te vergapen aan dat sprookjesachtige kaarslicht. Als een kaarsje zo ver was opgebrand dat het opstaande randje van het klemmetje werd bereikt werd het gedoofd. Ik had me opgeworpen als brandwacht en controleerde met een arendsblik elk kaarsje. M’n vader doofde met een natte vinger de kaars. Tegen de tijd dat de laatste kaars uitging stond m’n moeder al bij de schakelaar van de huiskamerlamp om het zachte kaarslicht te vervangen door een schelle lamp. Als je ogen langzaam aan dat kaarslicht wenden waren is de overgang erg groot.
Ik verzamelde alle stompjes in een doosje. Na de tweede Kerstdag gingen ook de klemmetjes er af en schraapte ik alle restjes kaarsvet er af. Van die restjes en een in elkaar gedraaide lont van katoen maakte ik weer een nieuwe kaars in een lege WC-rol. En door de ervaring leerde ik dat een dikkere kaars ook een dikkere lont nodig heeft. Het smelten deed ik in een oud pannetje in een bak met kokend water. Dan kon je gelijk de oude lontjes er uit vissen. En kennen jullie nog het vreemde gevoel van gestold kaarsvet op je hand?
Omdat je ballen los kon kopen en er nog wel eens wat brak hadden we constant een ratjetoe van ballen in allerlei diameters en kleuren. We deden toen nog niet aan de mode in Kerstballen.
Nadat m’n vader overleden was gingen we over op electrische lampjes. Dat waren in het begin nogal lompe dingen. De eersten waren er in het wit en pas later zag ik ze ook gekleurd, maar m’n moeder bleef bij wit. Maar de romantische gele gloed van de kaarsjes werd bij lang na niet gehaald.
Mooi verhaal wr1944, en veel is herkenbaar!
Ik vergeet nog bijna het belangrijkste
, de Kerstkransjes. We hadden ze als een wat plat koekje met wat strooisel erop maar ook fondant en chocolade kransjes. Per gezinslid werd een grote gevulde chocolade krans gekocht. Daar zat een ingegoten lint aan en dat werd om een stevige tak geknoopt. Vanwege het gevaar van omvallen mochten we onder geen beding zelf iets van de Kerstboom plukken. We mochten wel onze keus aanwijzen. Ik vond die fondant kransjes lekkerder dan de chocolade uitvoering en m’n zussen prefereerden chocolade dus er was een ernstig pijnpunt uit de weg genomen. Zo kon de Kerst in alle rust en vrede genoten worden.