Laatst had ik het er met mijn zus nog over, hoe vaak wij als kind wel niet meededen aan verschillende prijsvragen (slagzinnen) en kleurwedstrijden.
De deelname-formulieren en kleurplaten kregen we altijd in “onze” supermarkt; de Autorama (daarna kreeg de winkel de naam Nettorama en later werd het de Miro).
Er liep altijd wel één of andere wedstrijd, herinner ik mij.
De kleurplaten en slagzinnen waren pure reclame voor een product, maar dat hadden wij als kind nooit zo in de gaten. We waren verblind door de te winnen prijzen; die hadden een enorme aantrekkingskracht op ons. Herinner me bijvoorbeeld een reisje Parijs als hoofdprijs. We konden als kind dan uren fantaseren wat we gingen doen als we die (hoofd)prijs in de wacht zouden slepen, hahahaha.
Ik zal nooit meer vergeten hoe het voelde als je op de uitslag van een (kleur)wedstrijd moest wachten; dat leek wel en eeuwigheid te duren.
Maar ook het gevoel dat je krijgt als blijkt dat jouw naam daadwerkelijk op de lijst van winnaars staat, is bijna niet te omschrijven! Helemaal geweldig was het als je dan een telefoontje kreeg (via de buren, want wij hadden lange tijd nog geen telefoon), of als er iemand aan de deur kwam. Dit betekende namelijk dat je dan de hoofdprijs had gewonnen!
Mijn zus overkwam dit als eerste, ze had een slagzin van de Maggie ingeleverd, die met de hoofdprijs werd beloond. Ze won toen een FOTOTOESTEL, inclusief die leuke flitsblokjes. 
We konden dit thuis bijna niet geloven , dat was voor die tijd echt een enorme prijs!!!
Ik was niet zo goed in slagzinnen bedenken, al vertelde mijn zus precies hoe je het moest doen. Je moet gewoon erg slijmen en een product overdreven de hemel in prijzen ,was haar motto.
Ik probeerde het dan maar via de kleurwedstijden. Op een goede dag lukte mij dit. Ik won zowaar de hoofdprijs van een kleurwedstrijd van FLIPJE TIEL! Mij zou deze prijs door Flipje himself worden uitgereikt, maar Flipje bleek ziek op die dag ;(.
Toen kon ik mijn prijs samen met mijn moeder, bij de infobalie van de supermarkt komen afhalen…wat een enorme anti-climax zeg!
Toen gaven ze mij dus de prijs, bleek dit een AUTORADIO???…voor een kind????
De prijs werd later omgeruild voor een wekkerradio, waar ik natuurlijk wel heel erg blij mee was. Maar dat FLIPJE er niet was, zal ik nooit vergeten.
Deed jij vroeger ook vaak mee aan deze wedstrijden?
En viel ook wel eens in de (troost)prijzen ???
Ik heb ooit eens met een kleurwedstrijd meegedaan van milky-way, niet dat ik dacht wat te winnen maar gewoon voor de fun. Tot mijn grote verbazing viel er een aantal weken daarna een envelop voor mij binnen, mijn moeder die ALTIJD
mijn post openmaakte wist te vertellen dat ik een wonderstift had gewonnen.
Met de ene kant kon je schrijven en met de andere kant het weer weghalen, en omgekeerd. Jaren later kwam pas de correctiestift op de markt waar je vulpeninkt mee weg kon halen, maar het was destijds voor mij een bijzonder cadeau! Daarna nooit meer wat gewonnen overigens.
Ja ik deed wel eens mee met kleur wedstrijden maar ik was niet zo,n nette kleurder,net als mijn handschrift.Ik heb wel eens een prijs gewonnen met een prijsvraag,was rond deze tijd van het jaar een ging over sinterklaas,en ja hoor ik won met nog 2 andere jongens de hoofd prijs een rondvlucht boven ons dorp.Dit was mijn eerste vlucht (had ik ook al vermeld bij de eerste vliegtocht log).
Jaja, daar heb ik ook aan meegedaan hoor Sandra, en dan hopen op een prijs, het gevoel krijgen dat je gewonnen hebt wat meestal niet zo was. Gelukkig ben je een keer beloond en Sentiment een wonderstift, toen zat het geluk in van die kleine dingen.
Heb meegedaan met prijsvragen voor de volkskrant, bedenk de leukste tekst bij het plaatje dat altijd op de voorpagina stond (linksonder, van Wibo of zo)Maar anderen hadden dan een veel pakkender tekst (blijf van m’n wijf).
Een keer een kleurwedstrijd voor Nutricia…en ja hoor PRIJS!!!! Een bon voor een gratis consumptie in de trein, hoe verzinnen ze het haha, smullen. Chocomel natuurlijk.
Een paar jaar terug nog de winnende naam voor een informatieblad bedacht, maar dan voor iemand anders
Nooit aan meegedaan. Als ik zag hoe mooi andere kinderen konden kleuren zakte de moed mij in de schoenen
. Ik had al moeite om binnen de lijntjes te blijven, de kleurverdeling die anderen gebruikten had ik wel in mijn hoofd maar kwam niet uit mijn handen. Wat dat aangaat hebben onze kinderen mijn genen, want die hebben ook nooit aan zo’n wedstrijd megedaan. Behoudens mijn vrouw zijn wij hier redelijk a-creatief. 
Ik deed wel eens mee aan een wedstrijd maar kan me niet herinneren dat ik weleens wat gewonnen heb. Vond het wel altijd leuk.
Rebussen oplossen vind nik nog steeds leuk, en ik ben een beetje sudoku verslaafd …
Ik kan me niet herinneren dat ik met een prijsvraag of kleurwedstrijd meegedaan heb. Het antwoord van een prijsvraag opsturen in een envelop mét postzegel erop (van hoeveel cent) was helemaal uit den boze
Een kleurplaat inleveren in een winkel heb ik ook nooit gedaan.
Zo’n 15 jaar geleden heb ik meegedaan met een prijsvraag van Fruitella, toen won ik tot mijn verbazing een grote doos met allerlei spellen
@Sandra67, wat een leuke log.
Ik was weliswaar een verwoede kleurder (kleurde alles wat los en vast zat, incl. strips en de Veronica gids) maar heb na een aantal pogingen niet vaak meegedaan met prijsvragen/ kleurwedstrijden. Zeker niet met concurrenten zoals jij, die wel wonnen
Wel vreemd overigens want met tombola’s, verlotingen en bingo’s won ik altijd wel geheid. Als ik alle uren dat ik tekende/ kleurde als kind vrij mocht nemen kon ik op wereldreis hahaha
Goh, ik zal wat gekleurd en gekrast hebben voor een kleurwedstrijd, ik heb ooit wel eens een stoer jasje gewonnen met een grote leeuw achterop en dan liep ik trots met dat jasje rond om het te laten zien, ja, ik kon en kan nog steeds mooi kleuren, zelfs mijn oudste dochter heeft dat van mij geërfd, die heeft zelfs toen ze net negen jaar was een Gazelle fiets gewonnen, ze wist niet wat haar overkwam!!!Gewoon effies een fiets mee naar huis nemen…….Dit is nu 7 jaar geleden volgende maand want het was een kleurwedstrijd voor Sinterklaas toen. Inmiddels is mijn tweede dochter ook al te groot voor deze fiets geworden, ook zij heeft er op gefietst en nu staat hij (snik snik) te koop en staat in de schuur te wachten……Ja, de jaren zijn omgevlogen……En kleurwedstrijden??? Daar zijn we nu allemaal te groot voor geworden
Vroeger wel eens meegedaan, maar nooit wat gewonnen. Mijn zoon daarentegen is meerdere malen in de prijzen gevallen; jaren geleden had hij een setje met plastic dierentuinbeesten gewonnen, maar de spectaculairste prijs die hij ooit won was een gloednieuwe fiets en daar heeft hij toch enkele jaren plezier van gehad.
Nou en of ik meedeed, kleurwedstrijden, tekenwedstrijden, en inderdaad fantaseren wat je met de hoofdprijs zou doen
Maar ik heb nooit iets gewonnen
Als kind kon je in gedachten al heel veel met een prijs van 10 gulden
Ik krijg mijn reactie maar niet gepost, of ik krijg een foutmelding, of ze zeggen dat ik dubbel reageer en dat lijkt me van niet
Kijk nu is het eindelijk gelukt, de aanhouder wint :positief:
Kleurwedstrijden nooit aan mee gedaan ben niet zo van het kleuren, maar tekenwedstrijd ooit een keer en
ops: gelijk de hoofdprijs. Geen idee meer waar het van was maar ik had de kerk in Overschie, die moet jij kennen Bertus,getekend en schijnbaar zo goed dat ik een reisje met de spido en een rondleiding in slot Loevestein, je weet wel die van de boekenkist, gewonnen hebt. Denk dat ik daar zo van onder de indruk was dat ik daarna nooit meer meegedaan heb.
Kleuren en zo zal wel in de genen zitten want ook mijn kids hebben niets met kleurplaten.
Madelein : natuurlijk ken ik die kerk met zijn mooie uivormige toren.
Ik woon nu bij Dwingeloo in de buurt en die heeft ook zo’n kerk.
Ik tekende altijd de Giessenbrug bij de Spaanse Polder.
Die moet jij dan wel weer kennen !!!
@Bertus ja hoor die ken ik dan weer
Vind dit al een leuke site maar maakt het dubbel leuk mensen tegen te komen die de dingen kent die je omschrijft. ben blij dat ik terug ben
Ja hoor dit is weer zo’n log waarbij er een luikje openschiet
Als kind heb ik eens een kaartje gestuurd naar een programma op TV. Wat voor programma en waarom dat weet ik niet meer, wel dat je de kaartjes zag hangen de uitzending erna, de presentatrice haalde er dan wat kaartjes af (nee géén Stuif Es In). Ik weet nog dat ik voor mijn idee duidelijk mijn kaartje zag hangen
Wel heb ik es een platenbon van 15 gulden gewonnen bij één of andere piratenzender. Ik denk dat ik een vraag heb moeten beantwoorden of zo. De bon kreeg ik netjes opgestuurd thuis :positief:
In mijn jongste jeugd deed ik nooit mee, voor zover ik me kan herinneren, maar op de middelbare school deed ik nog wel eens mee aan collectes voor allerlei goede doelen en dan zat er nog wel eens een prijs vast aan: wie het meest gecollecteerd had kreeg dan iets…Nooit iets gewonnen
…
goh, zijn er geen ouders die stiekum kleuren, ik heb zaterdag nog drie(!) uur aan de tafel gezeten met een kleurplaat van blokker voor mijn neus, en dan Ramon laten inleveren, in tegenstelling tot mijn motorisch onhandige kids vind ik kleuren nog steeds leuk.
Ramon heeft wel eens een prijs gewonnen door alleen zichzelf te zijn, hij werd met zijn trekdrop gezicht, baby van het millennium bij etos, iedereen stuurde een foto van een schoon kind, ik niet dus ha,ha…
nee, zelf helaas nooit wat gewonnen ook niet in de staatsloterij deze maand en moet dus weer de makelaar en de auto-dealer afbellen. (sorry, die villa en bolide gaan niet door)
Vroeger niet veel meegedaan aan kleurwedstrijden wel een, je moest een soort worm in kleuren maar ik plakte er bloemen op en leverde het net op tijd in, en toen won ik een verfdoos. Maar bijna 10 jaar geleden deed ik aan 4 prijsvragen mee, allemaal creatieve wedstrijden en heb toen leuke prijzen gewonnen, een groot beeld, een portret van mij zelf en wat geld. Sinds dien doe ik wat vaker mee met creatieve wedstrijden.
Veel gekleurd en getekend, af en toe een kleine prijs gewonnen (kleurboek, etui met potloden pre-stiftenperiode, dagreis door de provincie met een bus vol andere kinders), en met een handschriftwedstrijd een boek over netjes schrijven gewonnen. Als heel klein meisje een prijs in een landelijke opstelwedstrijd voor scholieren en leerkrachten gewonnen, ik denk dat het de 5e prijs was, 100 gulden en dat was heel erg veel voor die tijd. Het verhaal werd in een boekje gezet en later was het boekje te koop bij De Slegte. Never mind!
Kleurwedstrijden, rebussen oplossen, slagzinnen maken, kruiswoordpuzzels, aan van alles heb ik meegedaan maar nooit wat gewonnen.
Vaak moest je oplossingen per briefkaart insturen. Bestaan die eigenlijk nog, briefkaarten?
Ooit toen ik klein was heb ik een keer een kleurwedstrijd gewonnen wat uit ging van de Amro bank
De prijswinnaars werden allemaal uitgenodigd ik had de derde prijs in de bank hingen al de kleurplaten.
Officiel zoals dat in hetbankwezen gaat kregen we een hapje en een drankje (wel op kinderlijke wijze)
priklimonade en spekkies
En toen werden de winnaars naar voren geroepen.
Mijn prijs was 25 gulden op een amro bankrekening,daar ik toen al bij de Leidse spaarbank zat, heb ik het er nog dezelfde dag vanaf gehaald en er volgens mj allemaal lekkere dingen voor gekocht.
Sjaco
Ik zat op de lagere school en won de prijs in een slagzinwedstrijd, uitgeschreven door een vrouwenvereniging. Jammer genoeg ben ik de winnende slagzin geheel vergeten.
De smaak voor slagzinwedstrijden zal mij zijn bijgebracht door een buurvrouw. Zij deed veelvuldig mee met dit soort wedstrijden, maar liep soms tegen beperkende regels aan, bijvoorbeeld dat je niet meer dan drie slagzinnen mocht insturen. Dan sprong ik bij en zond ook drie slagzinnen in. Natuurlijk waren deze door de buurvrouw bedacht en zij prentte mij stevig in dat de eventuele prijs haar zou toekomen.
Maar nu had ik een slagzinwedstrijd op eigen kracht gewonnen. De prijs was geheim en kon worden opgehaald op bijeenkomsten van de vrouwenvereniging, die op diverse middagen plaatsvonden. Op woensdagmiddag fietste ik er heen, samen met mijn broer. Wij namen enkele oude kleden en veel touw mee. Met onze ouders hadden we afgesproken, dat als de prijs te groot was, deze met de auto zou worden opgehaald. Ik herinner mij nog dat mijn broer zei, dat we een televisietoestel in ieder geval niet op de bagagedrager zouden kunnen meenemen.
Het was een koude wintermiddag, en de tocht naar het naburige dorp Stompwijk duurde lang. Half verkleumd vonden we het adres, belden aan, werden achterom gedirigeerd, en betraden een schuur waarin diverse vrouwen aan het knutselen waren. ‘Goedemiddag, wij komen voor de prijs’. De twee vrouwen die ons ontvingen keken elkaar fronsend aan. ‘Als je moeder een prijs wint, moet ze deze zelf komen ophalen’. Dit misverstand zette ik recht. ‘Mevrouw, ik heb de slagzin echt zelf helemaal alleen verzonnen’. Weer keken de vrouwen elkaar fronsend aan. Toen pakte een van hen een zacht pakje, in beige papier gewikkeld, met strik, ongeveer vijftien bij vijftien centimeter. ‘Denk erom, pas thuis uitpakken’.
We stapten weer op de fiets. Het was nog kouder geworden en bijna donker toen we geheel verkleumd thuis aankwamen. Nadat mijn vingers enigszins ophielden met tintelen, maakte ik zonder veel illusie het pakje open maar het viel toch nog tegen: twee handgebreide pannenlapjes. Ik bood ze mijn moeder aan. Ze zei onmiddellijk dat ze in haar hele leven nog nooit pannenlappen had gebruikt omdat ze het ‘ondingen’ vond.
@ Adri…wat een verhaal! Twee pannenlappen
Ik las hierboven ook nog BINGO.
Ik heb ook nog eens een keer een hele pijnlijke bingomiddag meegemaakt, toen ik een jaar of elf was. Wat was het geval?
Mijn allerbeste vriendin zat op een atlethiekvereniging, die voor alle leden en introducees een bingomiddag hadden georganiseerd voor de kinderen.
ops:
Mijn allerbeste vriendin had mij gevraagd met haar mee te komen. Ik vond dat best eng, want naast haar, kende ik echt helemaal niemand van die kinderen (slik). Maar ik zei toch maar ja.
Nou, die bingomiddag zal ik dus nooit meer vergeten. Want al kende ik dus niemand van die kinderen, die kinderen kenden mij na die middag ALLEMAAL
Ik had namelijk zo ontzettend vaak Bingo die middag, dat mijn tafeltje afgeladen vol stond met grote cadaeu’s.
ops:
En iedere keer als ik zag dat ik wederom BINGO had, dacht ik “ik zeg gewoon niks” maar dat lukt je als kind dus niet :negatief: Op een gegeven moment had ik samen met een ander kind BINGO, en dan werd er geloot…hoeft zeker niet te vermelden wie er weer het beste uit de bus kwam
En al die kinderen enorm BOOOOOOOOH roepen tegen mij, echt heel erg!
Heb na afloop maar wat prijsen met mijn vriendin gedeeld. Maar met haar mee naar die vereniging heb ik daarna noooit meer gedurft!
@Sandra67 hahaha heb hard zitten lachen op de zaak om je anekdote. Mijn collega’s zullen wel denken hihihi
Adri & Sandra: mooie verhalen!
Ja, ik deed gergeld mee volgens mij met het 1 en ander, maar nooit via Albert Heijn ofzo. slagzinnen en kleurplaten en puzzels uit de Veronicagids en eerder de AVRObode…
1 winst staat me nog goed bij en zijn ook foto’s van. Ik heb er hier al es over gerept:
De grote Peppi & Kokki kleurwedstrijd. In de TRUDOkerk in Eindhoven kwamen de 2 olijke matrozen. Na een voorstelling die ik me niet meer herinneren kan, werden dan uiteindelijk de namen genoemd vd winnaar, en de eerste naam die Herman Kortekaas met veel enthousiasme uitriep: “STEFAAAAAN KOSTERRRR!”
Huh?! Stefan?! ik heet Stie-vun! en ik rende t podium (altaar) op, kreeg een hand, er werd een babbeltje gemaakt en daar kreeg ik mijn prijs: Een zilvergrijs met rode letters erop pakje DAS klei. Triomfantelijk hield ik t boven mijn hoofd en rende weer t altaar af naar papa en mama maar ik werd teruggeroepen en moest op t podium blijven staan. Er waren nl wel 30 winnaars geloof ik, dus toen ik na een eeuwigheid vh podium afmocht, was ik al helemaal niet meer vol adrenaline. Dat pakje DAS is door de jaren heen hard geworden op de kelderplank en weggegooid.
RIA1968: Leuk om je weer te lezen!!! :positief:
Beste JS-ers. Tot mijn stomme verbazing vind ik een stukje uit een oud Parochieblaadje [op t net] uit 1975, voorzien van foto waar ik als kleuter opsta (met die elleboog vooraan, 2e van rechts). Via http://www.nieuwstoen.nl/artikels/template.asp?nummer=1242. Ik mocht toen in DenBosch naar monseigneur Bluyssen in de St Jan. (ik heb daar zelf nog een foto van dat ik bij hem op schoot zit en ‘m een tekening laat zien.) In dit stuk wordt een paar keer een kleuter gequote. Helaas staat er niet bij dat ik dat was, maar mijn familie zou dit meteen herkennen. De gequote kleuter met zn bijdehante opmerkingen was ik. (duiveltjes , voetballen, dikke op de foto)
Lees maar als je zin hebt (ik won een loting met een getal raden in de klas, dus ik was uitverkorene) hihi!
Oja, Strijp is een wijk in Eindhoven (ooit een zelfst. gemeente maar in 1921 al geannexeerd)
enne…op t einde staat Stophan koster.
Ik weet niet wat dat is met ‘Steven’ maar kennelijk is dat een vreselijk ingewikkelde naam…
@Steven: haha geweldig ik zag het helemaal voor me hoe jij daar als kleuter van die lekker bijdehante opmerkingen maakte tegen de bisschop
Ik heb de url ff aangepast, als mensen er nu op klikken komen ze gelijk bij het artikel (en dus ook foto) uit.
kei fijn!
ik weet dat nl allemaal niet hoe dat moet!
Ja maf hè, omdat zo echt per toeval tegen te komen op internet! Ge-wel-dig!
@ Stefan1970
wat vind jij toch allemaal leuke archieven van jezelf (ook al bij ter land ter zee en in de lucht). Ik ben jaloers 
Sander67: ja, ik kan er ook niets aan doen maar ik flipte echt man, toen ik het vond! bizar!
dat van achteruitrijden heb ik laatst op Kimi’s verjaardag aan m’n vader laten zien en hij stond versteld dat ik dat gevonden had zo in ‘t publiek, en helemaal omdat ik daar verder ook niet naar zocht! ik denk dat ‘n goed geheugen i.i.g. helpt, maar ‘t meerendeel is gewoon puur geluk.. En veel spitten in ‘t verleden waar je allemaal geweest bent en zo, wie weet. Jij nooit bij nederland muziekland ofzo geweest? of iets met TV Sander67??
groetjes van $top Hank Oster
Hier een geheide loser
Twee keer iets gewonnen: een keer als kind een boek met allerlei raadsels, verhalen, en ingewikkelde dingen, waar ik maanden zoet mee ben geweest. Wel Heel Erg dat mijn ma het uitgesloten achtte dat ik post kreeg, en dus dat pakje vast had opengemaakt.
En een keer in het radioprogramma van Angelique Stein, in het kader van een anti-racismeweek, kon je een pakket winnen met zwartwit, kleurenlolly’s en zo. Vlak voor de naam genoemd werd, zei ze: Oh, en we doen er een kilo regenboogforelfilet bij. Waarop ik dacht: neeeeeee, dat krijgen we zo snel niet weg. En ze mijn naam voorlas
Gelukkig bleek het om gerookte filets te gaan, dus we hebben erg lang veel lol gehad aan die doos met spullen.
@$teven1970. Whahaha nou Stophan je blijft me verrassen! :positief: geweldig dat je dit gevonden hebt
Ik was (en ben nog steeds) dol op kleurplaten. Elk jaar kreeg ik voor mijn verjaardag of Sinterlaas een metalen doosje Caran d’Ache. Mijn broertje trouwens ook. En mijn vader had dan aan de achterkant een stukje potlood weggesneden en daar stond dan mijn naam op (of die van mijn broer). Handig! en nooit ruzie over een potlood. Ik kleurde alles wat los en vast zat. Zelfs de zwart/wit illustraties in mijn leesboekjes. Later kleurde ik alle rondjes van de b, p, d, g, o, e en a. Zien er leuk uit die oude boekjes van mij
Natuurlijk deed ik ook mee aan kleurwedstrijden maar of ik iets gewonnen heb? Waarschijnlijk niet. Jaren later een koekenpan! Da’s pas leuk als je net op jezelf woont. Weten jullie welke tik ik ook had? Ik vulde alle advertenties in die in de (toen nog) radiogids stonden! Natuurlijk werd er niets verzonden. En dames kregen een snor en ogen werden met veel wenkbrauwen ingetekend. Doe ik nog wel eens… En jullie?
Sue ellen: Ach, hoeveel koppen in de Veronicagids van een Hitlersnorretje voorzien zijn is niet te tellen vrees ik!
Over advertenties invullen gesproken: vroeger kon je gewoon een bepaalde advertentie invullen dat je bv een bankstel bestelde, en die werd dan ook, zonder vooraf te betalen thuis afgeleverd!! Nephandtekening en hup! M’n leraar wiskunde kreeg op zaterdagmidddag weer een slaapkamermeubel thuisbezorgd ! ochjongetoch, ik heb echt veel laten bezorgen bij mensen die ik deze ellende gunde!
Later moest je op zo’n bon ook banknummer invullen en zo en lukte t niet meer. Gen genoeg als ik een bon zie van Bestel Nu! van het 1 of ander goedje, kijk ik nog altijd of die bon bruikbaar is, op grond van de regels van de jaren 80 toen ik dus menig leraar van vanalles voorzag. Ook erotische video’s die MET accept giro in de bus zijn gevallen. jammer dat ik de reactie van de vrouw vd leraar nooit heb mogen aanschouwen!
Sue-Ellen en $teven1970: ook mijn broer en ik vulden advertenties in voor de lol (uit verveling denk ik meer) en stuurden de “gratis dit en dat” waar een postzegel zelfs niet nodig was, op. Geen bankstellen aan de deur gehad, wel een encyclopedieverkoper die ons gratis informatie wilde verstrekken over -tig boeken. Wij maar denken dat gratis info in de brievenbus zou vallen! Mijn vader was woest.
Jij durfde maar, Steven!
@$teven En dan te bedenken dat je mijn adres hebt….
Ha, wat een grappige verhalen hier boven! Was zelf totaal niet creatief, en deed dus nooit mee aan die kleurplaatwedstrijden Heb wel een keer meegedaan aan een opstelwedstrijd en zowaar de eerste prijs gewonnen. Het was een boekenbon van 7 gulden 50, voor die tijd een hele mooie prijs.
Jaaaaren later (1996) viel ik pas echt met m’n achterste in de boter, toen het uitzendbureau waarvoor ik toen werkte een VIP kaartje voor de Rolling Stones verlootte onder alle (!) uitzendkrachten in de regio Amsterdam. Ik viel letterlijk van mijn stoel, toen ik hoorde dat mijn naam was getrokken. Voelde me weer helemaal 8 jaar, maar dan met tweemaal zoveel adrenaline.
De organisatie waar ik nu voor werk geeft een tijdschrift uit, waarin we regelmatig prijsvragen uitschrijven. De laatste was een Rafael van der Vaart tekenwedstrijd en wij moesten de 5 gelukkigen uitkiezen die allerlei spullen met zijn handtekening zouden winnen. Moeilijk hoor, om een keuze te maken. We kozen dan ook niet alleen maar de allermooiste tekeningen uit, maar b.v. ook fantasievol gekrabbel van een 5-jarige. Enne…. tekeningen die met hulp van een ouder zijn gemaakt haal je er anders zo uit hoor!
Ik heb bijna 10 jaar geleden ook een diner voor 10 personen gewonnen en een kleine tentoonstelling in dat restaurant. Nu ben ik bezig een etiquette aan het ontwerpen. wie weet of ik weer eens wat win, of niet. en dat beeld wat ik won was 1.30 mtr. hoog. het is een Aliën, met platte neus groot kaal hoofd en smalle armen en benen. Hij staat nu op zolder een beetje aangekleed, sjaal om petje op en tas om schouder. Dit was echt de mooiste prijs, en het diner en de tentoonstelling
N0u ik heb niet egt grote prijzen gewonnen
,Maar ik kreeg wel VEEEEEEEEELLLLlll!!!!!!!!!!!!!!! 
Snoep en dat was echt kike :positief: 
En ik won 00Kk!! 
3e prijs trofeeeeee!!!!!!!! 
van brons.En ooooooKKkk wel 3 kEErr 
EEn dekbed.Maar ik was toen ik snoephad 
misselijkKkKk toen het snoep op was……. 
Toen zat ik juist naar snoep te zoeken……Dat WAS HET………. 
ik heb als kind ook meegedaam met een kleurwedstrijd, ik weet nog dat we naar een zaal moesten met de kleurplaat en die daar inleveren en dan zouden swiebertje, saartje en bromsnor komen om de winnaars bekend te maken. Ik dus met me vader daar naartoe, onderweg komen we langs een vuilnisbak en daar ligt zo’n kleurplaat in als ik heb alleen veeel mooier met glitters enzo en ingelijst!!
Me vader zegt neem die maar mee en lever die in dan, maar nee ik vondt de mijne mooier. Daar aangekomen lever ik me kleurplaat in en dan maar wachten in de zaal he, nou om een lang verhaal kort te maken ik won toen geen prijsje maar de eerste prijs was voor een jongen met…. juist je raad het al die bewuste kleurplaat met glitters en ingelijst!!