Alsof het schoolzwemmen en de schooltandarts niet al genoeg gruwelverhalen hebben opgeleverd ben ik er toch zo door geïnspireerd geraakt dat ik nog meer schoolleed wil horen! Wat dachten jullie van het onderwerp strafmaatregelen, en te kakken gezet worden voor de hele klas?
Onze juf van de derde klas bijvoorbeeld presteerde het met grote regelmaat om een kind dat iets niet snapte toe te bijten: Jij? Jij bent zo stom als het achtereind van een varken! Ze had er ook een variatie op, dan verving ze “varken” door “koe”.
De hoofdmeester (ja, zo heette dat toen nog) had zich gespecialiseerd in het verminken van kinderoren door ze tussen twee vingers beet te pakken en er eens flink aan te draaien. Op z’n best waren je oren dan de rest van de dag vuurrood en gloeiend. En dan had je natuurlijk ook het gewone werk, zoals in de hoek staan, strafregels schrijven en nablijven.
Welke straffen en vernederingen zijn jullie bijgebleven?
Ik had in de derde klas van de lagere school veel problemen met breuken. De juf (die sadistische trut!) sloeg dan met haar ring op mijn hoofd. God, wat was ik ongelukkig. Ik zie me nog zitten in die schoolbank.
Meteen de eerste schooldag op de nieuwe school (2de klas) was het raak. Mijn pen was op, we hadden dictee en toen zei de schooljuf, een oude grijze vrouw: "nou dan schrijf je maar met je vingers!" Dat sloeg natuurlijk nergens op.
De straf die me het meeste bij gebleven is, was op de middelbare school. Van de aardrijkskundeleraar moest ik als straf de eerste 3 letters uit het plaatsnamenregister op schrijven. Dus alle plaatsen met een A,B en C. Er van uit gaande dat hij niet alles letterlijk zou controleren heb ik af en toe wel een plaatsje over geslagen. En waarom ik die straf kreeg? Omdat ik tegen mijn buurmeisje zei: kijk daar aan de overkant loopt een vent op het dak.
In de derde klas moest ik eens een boek over schrijven heb het nog gedaan ook.En in de vierde klas moesten we een groot gedeelte van een ouderwets geschiedenis boek over schrijven,alle kinderen van de klas.Toen we het de volgende week moesten inleveren vroeg de meester(deze was altijd een misselijk mannetje 25 jaar oud)Wie er stukjes had over geslagen,we waren toen nog eerlijk en op 2 kinderen na had iedereen hele stukken over geslagen dus die konden het allemaal weer doen .
De week er op iedereen alles netjes over geschreven en ingeleverd en hij verscheurde de hele stapel voor onze ogen .
Jaah! Het was in de tweede klas van de lagere school. Tegenwoordig heet dat groep 4.
Duffrouw de Haan wilde de klas graag uitleggen hoe delen in zijn werk ging. Ik mocht, voor de klas, een hoeveelheid kartonnen rondjes verdelen tussen twee stapeltjes. Daarbij moest ik dan tellen hoeveel rondjes er nu op ieder stapeltje lagen.
Aan het eind hield ik één kartonnen rondje over. Ik brak het doormidden en zei: "en dan allebei nog een half".
Dat had ik nou niet mogen zeggen. In plaats van een compliment, waarvan ik vond dat ik het verdiend had, kreeg ik straf. Ik had volgens de juffrouw moeten zeggen "rest één". Maar dat had ze ons nog niet geleerd. Ze had erop gerekend dat ik in verlegenheid zou komen, en dan had ze de klas iets uit kunnen leggen. Nu had ik dat gedaan….
Ik herinner mij een voorval op de kleuterschool. We schrijven schooljaar 1975-1976. Bij 1 of andere activiteit werden we in duo's onderverdeeld. Ik zat bij Jon. Een Spaans, ietwat vatsig manneke van wie ik chronisch walgde vanwege zijn knoflookadem.
Afijn, to the point, ik zeg er op een gegeven moment wat van ("niet zo dichtbij, jij stinkt heel erg uit je mond") en wat doet hij?! Hij doet expres in m'n gezicht ademen en blazen. Wij beginnen te stoeien, maar ik, mini-kereltje dat ik was, was geen partij voor 't dikkige spaanse jong. Met intussen een hele klas om ons heen (die in koor: "OEIIIOEI! VE-TTE KOEI!!!" zingen) zit dit kind op mn borst (ik lig op mn rug) en probeert met zijn gezicht zo dicht mogelijk bij mijn gezicht te komen. Net toen ik me van zijn greep losworstelde door 'op te wippen', kwam schoolhoofd Juffrouw Jansen binnen. Resoluut pakte ze mij als vermeende hoofddader bij de arm en zette mij, streng toesprekend, in de hoek."Ga jij daar voorlopig maar eens staan nadenken!" Ik voelde me zooo ten onrechte beschuldigd, dat ik (in de hoek staand) direct handelde naar een snood plannetje wat direct op kwam borrelen en ik beet keihard in mijn eigen onderarm. Quasi huilend liet ik de afdruk zien aan de Juf die nog vlak achter me stond. Toen de Juf dàt zag, pakte ze Jon Urresti (zo heette het duivelse jong) bij de arm en bitste:"Heb jij hem gebeten?! Weet je dat dat het allergemeenste is wat je maar kan doen??!!" Hij had op wat stamelen na geen helder antwoord klaar en ik mocht resoluut verhuizen van de hoek naar de zgn 'poppenhoek cq ziekenboeg' achter in de klas; een knus hoekje met o.a. een hangmat waar ik vanaf toen zeker een uur in gehangen heb, in mijn vuistje lachend.
Ja mensen ik weet het…
Ik was eigenlijk het duivelsche jong…hehehehe ;o)
In 1984 heb ik bij wijze van vernederende straf de fietsenstalling (1750 leerlingen , met een mavo havo vwo meao en heao onder 1 dak) met een tanderborstel moeten vegen.
Ik had bij wijze van wraak (weer een ander verhaal) in de helmen gepist, die menig brommerrijder (vooral MT's, MTX-en PUCHjes) aan de brommer vast geklonken had. Wat een klote streek hè, om iemand een helm met jouw pis erin op te laten zetten! Maar ja, I HAD TO GET EVEN…
(inderdaad, Get Even with Steven)…
Ik heb die tandenborstel corvee slechts 1 x gedaan. Daarna heb ik gewoon geweigerd kreeg ik een andere straf…
…Ik heb echt veel straf gehad besef ik nu…. Echt veel.
Ik werd er dagelijks meerdere malen uitgezet.
Dat was een sport.
Je verkondigde dan ook trots als je er op 1 dag 7 x bij 7 lessen was uitgezet.
Als die van mij maar niet zo als mij wordt! Slik….
Dat wordt pas de ultieme straf!! Dan heb ik aan 1 borst niet genoeg om nat te maken!
Ik was een lief braaf meisje, jaaaaaaa, echt waar
Kreeg dus zelf nooit straf of strafwerk. Maar ik moest natuurlijk wel meedoen als er weer eens een ettertje te laf was om te zeggen dat hij 'het gedaan' had. Dan hield iedereen zijn kop dicht, want klikken was een zwaar verraad en kreeg de hele klas dus collectief straf. Vol trots kwam ik dan thuis met de mededeling dat ik nu toch wel strafregels had moeten schrijven, want de hele klas had straf gekregen. Stompzinniger straf dan regeltjes schrijven kun je niet bedenken, maar onderwijzers waren toen niet zo creatief……..
Gek, dat ik – in plaats van verontwaardigd te zijn over het oneerlijke van zo'n maatregel – het nog wel iets gezelligs vond hebben ook.
Ik vond regeltjes overschrijven leuk. ik herinner me 100x de Wet v Proust, bij scheikunde. Het was dan leuk om t zo te doen:
Ik mag
Ik mag
Ik mag
Ik …
Ik ..
Ik heb ook zelf ooit straf gegeven aan iemand. Dat was in dienst, in het leger. ik zat in 1990 op de Saksen Weimarkazerne in arnhem en ik had t na een tijd voor mekaar; ik was schrijver, dwz dat je de administratie van alles en iedereen oa bijhoudt. Welnu, nou was er een mannetje uit amsterdam dat echt bloed en bloed irritant was. Met dat zwaar herkenbare accent mij steevast voor reserveBelg uitmaken en steeds Eindhoven en Brabant door de zeik trekken. Ook pochen met 'Wij Amsterdammers weten tenminste hoe je een fatsoenlijke kraak moet zetten'en schepte op over dat hij Zo goed autoradio's kon stelen, kortom, van die kruimeldief criminele opschepperij (waar ik echt zwaar allergisch voor ben).
Nou moest t kereltje , zoals iedereen op n gegeven moment, op controle voor de tandarts. Een maal terug met de kaart in de hand (waarop een schema van een gebit staat en waarop is aangegeven waar er bij de volgende afspraak geboord moet worden), geeft hij die aan mij (de Admininstratie) en de sadisten onder jullie voelen hem al aankomen waarschijnlijk……
Ik zette er flink wat kruisjes bij, tot aan de voortanden toe. De leger tandarts is echt lopende band werk, dus die tandarts en zo'n stagiaire erbij zijn gewoon aan de slag gegaan die volgende week en het kereltje heeft denk ik wel 8 onnodige vullingen gekregen hahahaha!!! de wraak van een Brabander is zoet!
Hij heeft t nooit geweten…..
@$teven 1970, ik vond dat verhaal over die vullingen erg komisch, had een hoog Mr Bean gehalte; die zou ook zoiets kunnen doen.
Ik zat in Goor op school in de eerste klas toen sinterklaas op school kwam en mij voor de klas riep (dat op zich vond ik al vervelend ik was tamelijk verlegen) ik kreeg een preek omdat ik een 5 had voor vlijt (motoriek probleempje) en terwijl sint vroeg wat moeten we doen met haar en de hele klas joelde : met de roe met de roe
kreeg ik met de roe op mijn hand, de roe deed niet zeer de vernedering wel ik heb de hele weg naar huis gehuild….
Thuisgekomen vertelde ik in horten en stoten mijn verhaal waarop mijn vader op hoge poten naar school is gegaan.
nu de leukste straf dat was op de spinazie-academie, verlegen was ik allang niet meer en zette onder het kookles samen met nog een collega lol-broek de klas op stelten. we moesten appels uithollen en vullen met zelfgemaakte vla en toen het uit de oven kwam zei ik tegen een klasgenootje ruik es en drukte haar hoofd erin, het kind lip 3 dagen met een dikke lip en alhoewel ze zelf ook moest lachen (ze heeft nu een restaurant) kregen loes en ik magazijn corvee.we moesten de voorraadkamer schoonmaken .
Dit was wel een hele leuke straf we zijn er misselijk van de bitterkoekjes en wijn (slechte combinatie hele slechte combinatie)
uitgekomen , dit leverde ons een schorsing op van drie dagen.
Ik spijbelde in die tijd toch al enorm en kon mijn moeders handtekening feilloos nabouwen dus ook dit was geen echte straf voor mij.
Echt straf kreeg ik pas later thuis en deze is mij altijd blijven heugen.
Er heerste ziekte van pfeiffer bij ons op school en dacht dat is verrekte handig, gelijk de school bellen onder mijn moeders naam en zeggen dat ik dat ook had , in die tijd liep ik veel tussen randgroepjongeren op een clubhuis en heb ik 6 weken geleerd te biljarten, te darten en bier heb ik ook geproefd.
Het ging allemaal perfect tot…….
er meiden van mijn klas met een fruitmand aan de deur kwamen.
Op die middag kwam mijn moeder het clubhuis binnen en terwijl ik er stoer met een biljartkeu in de hand tussen al die oudere knapen stond kreeg ik dus een onvervalste draai om de oren, ik heb onderweg naar huis nog diverse penalty's onder mijn achterwerk gekregen en had een half jaar huisarrest te pakken.
Klappen heb ik eigenlijk nooit gehad dus deze is mij altijd bijgebleven en trouwens 22 jaar na dato wisten ze hem van de week nog in mijn stamkroeg op te dissen waarop ik gelijk maar ff heb gezegd dat dit verhaal (nog) niet voor mijn kinderen een topper is…..
haha steven , zo heb ik iemand al met windkracht 8 op de scooter naar de kpn winkel laten gaan in de hoop dat daar een gratis mobieltje te krijgen was vanwege de zogenaamde oliebollen weken.
Of uitnodigingen voor een feest versturen met buffet en dat de brief steeds lichter grijs laten worden zodat ze niet weten wie en waar, succes verzekerd!!!!
Kennen jullie deze : een hele klas krijgt straf omdat eentje iets heeft gedaan en dat niet wil / durft toe te geven. Gebeurde mij geregeld in klas 3 en 5 bij een beginnende meester die het allemaal niet zo aankon. Ben nu zelf meester ( nu : groepsleerkracht basisonderwijs ) en neem hem altijd als voorbeeld hoe ik niet wil zijn.
Ik kreeg elke dag straf…heel verschillend. Wat me nog is bijgebleven, dat ik op een dag voor de klas moest gaan staan.
In de hoek, met de rug naar de klas, en op 1 been moest staan! Ik mocht me niet omdraaien, ik moest zo 1 hele lesuur staan. Hele klas lachen natuurlijk. Ik bleef maar lachen en schreeuwen naar de leraar, ik stop ermee hoor….de leraar bleef ook naar mij terug schreeuwen, mond houden, en op 1 been staan. Tot op een gegeven moment, de deur open vloog. KABOEM, was het enige wat ik me nog herinner. Ik kreeg de deur keihard tegen me aan. Hele klas lag in de deuk. Nou, ik kon er dus echt niet om lachen. En heb de leraar effe verrot gescholden, heb mijn spullen gepakt en heb de les verlaten. Pijn deed het zeker.
Ik kan zo verder gaan met vreselijke straffen welke ik allemaal heb gehad. GELUKKIG ben ik klaar met school!!! Ik was echt een ondeugend meisje. Behalve mijn laatste twee schooljaren, toen was ik rustig!! Toen pas besefte ik, hoe het eigenlijk hoort. haha.
Maarre leuke weblog trouwens!!
Behalve strafregels schrijven heb ik ooit een borstel naar mijn hoofd gekregen van mjin leraar Katechese op de middelbare school. Jongens uit mijn klas waren fan van Queen en zongen het liedje "We are the champions" steeds. Voor straf moesten ze dat voor de klas zingen. Dus errug spectaculaire dingen heb ik niet meegekregen.
Op de middelbare school leefden wij ons altijd uit bij tekenen. Het was een leraar van midden 50, en was duidelijk al jaren stil blijven staan. Maar het was een hele lieve man, alleen beseften wij dat niet. Eventjes bevrijd van alle strenge leraren konden we bij hem altijd keten. En als straf kreeg je altjd de zelfde strafregels: "OOK MET TEKENEN GEDRAAG IK MIJ ORDELIJK EN NORMAAL" Op een bepaald moment had ik ze al in vooraad, en als hij mij dan weer eens briessend toeriep dat ik 100 strafregels moest gaan maken, liep ik doodleuk naar hem toe, overhandigde hem (uit vooraad dus) een stapeltje, en voegde er doodleuk aan toë: "Alstublieft, heeft u terug van 150??" Iedereen in een deuk, en ik moest naar de directeur, die mij dan maar bijbels liet kaften…ach ja…die wist ook ff niet wat hij er mee aan moest denk ik.
Over Jeugdsentiment gesproken chek mijn laatste logje
Op de lagere school in Hoogeloon hadden we meester Castelijns die de 5e klas runde, maar ook muziekles gaf in alle andere klassen. Vanwege het rapportcijfer moest ieder kind naar voren komen om voor de groep een liedje te zingen. Sommige kinderen durfden dat niet aan en werden dan door de meester zo zwaar vernederd dat ze er een trauma aan overhielden. In zijn 5e klas was hij ook verantwoordelijk voor natuurkunde. Dus nam hij een oude veldtelefoon van het leger mee om stroom op te wekken. De leerlingen moesten om beurten proberen het zo lang als mogelijke vol te houden met de twee uiteinden van de stroomkabels van de veldtelefoon in een bak met water. Eerst werd je lichtjes geëlectrocuteerd en vervolgens heftig omdat die lul steeds harder ging draaien aan de slinger van die veldtelefoon. Menig kind ging al huilend voor gaas. Wat mij echter het meest is bijgebleven is de jongen die zich verzette tegen zijn aanpak en vervolgens een zo harde draai om zijn oren kreeg dat zijn bril stuksloeg tegen de deur aan de andere kant van het klaslokaal. We hebben het dan over 1966, bijna 40 jaar geleden. Geen ouder die zich er tegen verzette en meneer Castelijns kon ongestoord verder gaan met zijn mishandelingen.
Vandaag zijn de onderwijzers vaak te soft, maar toen liepen er beulen rond die het vandaag geen minuut meer zouden volhouden.
Ik stond veel op de gang maar ook eindeloos in de hoek. En als we gingen zingen moest ik er van te voren al uit, want ik was een brommer.
2e klas lagere school, meester Buur. Er was een jongetje dat elke dag te laat kwam. Jongetje over de knie. broekje neaar benee en pets op die blote billetjes. Als meester erg kwaad was, ging het raam open en boosdoener wer dan eventjes in de prikbosjes onder het raam gehangen. Als je jarig was mocht je van meester Buur over de tafel lopen en met een plastic Flinstonesknuppel je klasgenootjes op de kop hengsten. Wat een gek was dat. Ik praat het natuurlijk niet goed, maar er kwamen geen ouders verhaal halen. De instelling was heel anders. Nu zou deze man regelmatig bezoek van ouders hebben gehad en de vraag is maar of dat bij woorden zou zijn gebleven, is ook niet goed natuurlijk.
Verder was het normaal bij ons op de lagere school. Via de bekende kruisjes achter je naam werd bepaald of je vervelend genoeg was om na te blijven. De straf was dan meestal sommen maken tot in de 3e macht. Weet nu nog niet hoe dat in zijn werk gaat, waaruit blijkt dat ik wel een braaf jongetje bent geweest.
Ik vond nablijven het allerergst! In de hoek of op de gang staan, strafregels schrijven, het was vervelend maar verder geen big deal.
Maar om in dat muffe klaslokaal te moeten blijven zitten, terwijl al je vriendjes naar buiten mochten…grrrr!
Ik herinner me dat ik eens ten onrechte de klas uit ben gezet (nou ja, volgens mij dan;-)). Ik was zo boos dat ik de bel die in de hal stond en geluid werd als de school uit was, heb geluid. Hoe dat is afgelopen weet ik niet precies meer. Ik weet nog wel dat ik toen naar huis ben gegaan, voor mij was die dag de school vroeg uit.
BIj mij juist iets heel anders: in de 3e klas (nu groep 5 dus) hadden we een juffrouw die de kinderen die ze een complimentje wilde geven met het schriftje naar de 'bovenmeester' stuurde om het daar te laten zien. Toevallig werden mijn vriendinnetje en ik vaak uitgekozen. We voelden ons dan vreselijk opgelaten, er werd in de 6e klas verzucht 'daar heb je hen weer…'. Soms gingen we gewoon even op de gang staan om daarna de klas weer in te gaan, de juf was dan verbaasd omdat we geen plaatje gekregen hadden … . Ze bedoelde het goed, maar ik voelde het als straf.
Wat ik vreselijk vond was dat een jongen bij ons in de klas die erg stotterde én niet zo goed kon leren van de bovenmeester vaak te horen kreeg 'ga jij maar niet hardop lezen, dan duurt het zo lang' of iets van die strekking. Ik heb er nooit wat van durven zeggen, had daar achteraf spijt van! Misschien heeft dat me wel een zetje gegeven om bij het speciaal onderwijs te gaan werken.
haha doe nu een thuiscursus en…ben de beste van de klas
(ook de enige)
Op de lagere school maar één keer straf gehad. In de zesde klas werd ik verlinkt door René ten B. nadat ik per ongeluk een wind had gelaten. Moest ik van meester Macco naar buiten en midden op het schoolplein gaan staan. Het hoefde maar heel kort (ik denk dat Macco het zelf ook wel sneu vond) maar het gaf wel zo'n pek met veren gevoel. Op de middelbare school zat ik vaak in klassen die met beduidend minder leerlingen eindigden dan waarmee de les begonnen was. Ik was zelf zo'n linkmiegel die wel de hele les mee aan het treiteren was maar op het moment supreme z'n mond hield (shame on me). Slechts een keer eruit gestuurd (onterecht natuurlijk). Mocht ik prullenbakken gaan legen. Wat ik zelf trouwens de grootste straf vond op school was de ouderavond. Een pure psychische martelgang als je dan thuis zat en wist dat je ouders op school over jou aan het praten waren. En als ze dan terugkwamen heerste er zo'n geheimzinnige sfeer. Dat vond ik een echte straf.
Ik zal het korthouden
Wat mij nog bijstaat zijn de bordenwissers die regelmatig door de klas vlogen (ik zat op een echter openbare basisschool). Verder de eindeloze strafregels; hoe ouder je werd, hoe meer het werden. Ook het klassikale vernederen staat mij nog helder bij. Als nu iemand dat probeert laat ik ze met mijn vlijmscherpe (gevatte) tong zelf alle hoeken zien. Respect staat voorop. Ik kom al sinds mijn jeugd snel op voor minderbedeelden (zeg maar).
@Joep67 Jaaaaa je hebt gelijk, dat mysterieuze van je ouders dan. En ze wilden nooit in detail treden wat ze hadden besproken (nu nog niet overigens hahaha). Je voelde je toen toch wat ongewennig. kan me nog ook herinneren dat een meester ooit zei: "zo, zijn dat nou je ouders". Wat moest je daar nou weer mee mmmmm
Joep 67; daar pest ik mijn kinderen nu ook nog wel eens mee….als we ouderavond hebben dan zeg ik dat Papa en Mama even lekker gaan roddelen over hun op school..haha.
Soms neem ik, tegen alle regels in, de kinderen ook gewoon mee naar de ouderavond, zodat ze tenminste het gevoel hebben dat we met ze praten ipv over ze praten. Dan krijg je overigens wel veel verbaasde gezichten van leerkrachten en andere ouders….god…hebben jullie geen oppas?
@Rick67: Het is mij ook nooit gelukt om te ontrafelen wat er op die avonden precies werd besproken. Van de week maar weer eens een poging wagen bij ma. Zal ze er waarschijnlijk weer overheen praten. Ben wel blij om te horen dat het niet een typisch Joep-probleem is. Begon al aan een complot van de meester en mijn ouders tegen mij te denken.
@Sandra67: Zeer goed, houden zo. Jouw methode is traumavoorkomend.
@Sandra 67: heel herkenbaar dat zgn. roddelen. Wat me dan troost gaf was dat ik die avond stellig niet de enige was over wie geroddeld werd. Gna gna gna! (ik heb trouwens mijn zoon nooit megenomen naar een ouderavond, daar is het dan ook een OUDERavond voor!)
Ik heb ook weleens straf gehad op de lagere school maar dat is met niet zo bijgebleven, meer als strafregels schrijven of in de hoek staan zal het niet geweest zijn.
De straf die mij het meeste is bijgebleven is op de middelbare school, ik zat in de brugklas van de St. Michelmavo in Roosendaal en we hadden handenarbeid van meneer van Gastel. We moesten van hout een lamp maken met een figuurzaag, allemaal smalle latjes zagen dus. Nu ben ik een ramp met zagen, en ik had al zeker 10 figuurzaagjes gebroken en werd er ontzettend melig van. In die tijd was op de t.v. een reclame van ik meen Duyvis met Alice in Duyvisland en het grappige van die reclame was dat ze steeds bevestigende/ontkennende antwoorden gaf zoals: ja ja, dat doe ik niet of nee nee, ja kan daar doorlopen. Je begrijpt dat ik mijn klasgenoten erg aanstak met mijn ja ja mijn figuurzaagje is nog niet kapot enz. enz. We dreven van Gastel tot wanhoop en opeens was hij het beu en zei: en degene die nu nog een opmerking daar mee maakt gaat eruit! en ik kon er echt niks aan doen, het gebeurde echt spontaan! ik had mezelf niet in de hand! maar voor ik het wist riep ik: Nee nee, die gaat er uit!
Hij keek me met woedende ogen aan, stak zijn wijsvinger naar me uit en riep: DURUIT!!!! ik schrok me wezenloos, want ik als braaf schoolmeisje eruit gestuurd worden! ik probeerde het nog uit te leggen maar nee hij wilde geen excuses hoorde, dus daar ging ik, moest eigenlijk naar de directeur maar bang als ik was heb ik me verscholen op het toilet tot de les voorbij was en ging daarna gewoon met mijn klasgenoten door naar de volgende les. Nooit meer iets van gehoord! maar het had wel diepe indruk op me gemaakt en ik ben eerlijk gezegd daarna nooit meer eruit gestuurd!
@Frank Faber: bij mijn dochter op school (die nu in de brugklas zit) is het de 1e ouderavond verplicht dat de kinderen meekomen, en toch noemen ze het ook ouderavond
Ik heb er blijkbaar gewoon een hekel aan om met een ander een gesprek OVER mijn kinderen te hebben, terwijl ze er zelf niet aan mogen deelnemen. Dus weg met de term ouderavond.]
ps: kinderen zijn net gewone mensen….ze willen ook weten wat er over hun gezegd wordt! Je vraagt toch ook niet aan de leraar of die zich even op de gang wil terugtrekken omdat we het even over haar willen hebben?
De straf die mij het meeste is bijgebleven is die op de basisschool. Altijd tijdens gym waren er drie jongens, die steeds bij de anderen de onderbroek van hun kont probeerden te trekken. Juffrouw Diana was het zo zat dat ze alle drie op de kast moesten liggen en zij hun onderbroeken naar beneden deed en zij sloeg ze heel hard op hun billen en wij moesten dan lachen. Als je dat tegenwoordig zou doen, dan zouden er waarschijnlijk kamervragen over gesteld worden.
@Sentiment Sandra, ergens hebben jullie wel gelijk, maar eerlijk gezegd had ik ik er als kind helemaal geen behoefte aan om bij een ouderavond aanwezig te zijn. Overdag op school zijn vond ik wel genoeg, ik had zoiets van; jullie praten maar en zoeken het maar uit en mijn zoon denkt er net zo over. Maar het is natuurlijk wel waar; ze kunnen beter met je praten dan over je praten/beslissen.
Ik zat in de derde klas bij juffouw van Meel die eigenlijk mijn lievelingsjus was. Op woensdag had een van ons iets geflikt, waar heel de klas voor moest nablijven; armen over elkaar, knietjes tegen elkaar en monden dicht. Nou was het de gewoonte dat mijn vader mij op woensdag altijd van school kwam halen…maar ik kwam niet natuurlijk
…..In vol vertrouwen dat mijn vader mijn probleem zou oplossen stond ik ook niet raar te kijken dat hij ineens de klas binnen kwam stappen. Hij vroeg mij of ik er iets mee te maken had waarop ik ontkennend antwoordde. Het opvliegende karakter van mijn vader herinnerend kan ik me voorstellen dat de juf niets durfde te zeggen toen hij mij uit de bank haalde en ik mee mocht Naar Huis. De vreugde duurde niet lang toen ik besefte dat ik mij niet populair maakte bij juffrouw van Meel en bij de klasgenoten met deze aktie, de tijdelijke uitsluiting van de groep heeft toch wel een paar dagen geduurd.
Nu nog als mijn handen jeuken bij onrechtvaardigheden bij mijn kinderen en ik op hoge poten naar school wil stappen herinner ik me dit gevoel en zal ik mij altijd beheersen, uit respect voor hun plek in de rangorde. Een voor allen, allen voor een
In de zesde klas van de lagere school had ik een bijzonder sympathieke hoofdonderwijzer en ik was zo'n beetje zijn oogappel. Ik zat een keer met een klasgenootje op een muurtje op het schoolplein en blijkbaar was dit niet toegestaan want ik voelde opeens een hand op mijn schouder en ik zei: "Hee joh!" totdat ik in de gaten kreeg dat die had van de hoofdonderwijzer was, ik kon mijn tong wel afbijten en ik zal nooit die blik in zijn ogen vergeten. Nee ik werd niet gestraft.
het waren altijd die ouderavonden die mijn ouders erop attent maakten hoe gemakzuchtig ik was, ria kan het wel maar ria…..
als ik nu naar de ouderavond moet hoor ik diezelfde preek en spreek ik mijn kinders vermanend toe, alleen op school vertel ik de juf dan wel dat het waarschijnlijk een kwestie van erfelijkheid is.
In de 1e klas van de meisjesschool zat ik vóór mijn beste vriendinnetje. Het was zo moeilijk om niet te kletsen (op de kleuterschool mocht dat nog wel, en hier moest je ineens je mond houden en recht zitten), dus voor ik het wist stond ik in de hoek met mijn neus naar de muur. Vreselijk vond ik dat. Toen we later nog eens zaten te kletsen tijdens de les werd mijn vriendinnetje in een andere klas geplaatst voor de rest van dat jaar. Tranen met tuiten hebben we gehuild.
Op diezelfde meisjesschool moest ik eens nablijven omdat ik stiekem langs de jongensschool naar huis was gelopen en toen juist de gymles zag (alle jongens in hun onderbroek). Dat kon natuurlijk niet, wat een doodzonde, dus moest ik van de non nablijven. En daarna alleen naar huis, waarvoor ik een hele drukke verkeersweg moest oversteken. Altijd werden we begeleid met oversteken, maar toen moest ik alleen. Ik lag zowat onder een auto die nog maar nét met piepende remmen op tijd stilstond. Je snapt dat mijn moeder op hoge poten naar school is gegaan om die nonnen eens flink de waarheid te zeggen!
In de 5e klas hadden we een keer flink zitten klieren tijdens de muziekles, waar we naar het Wilhelmus moesten luisteren en het tot vervelens toe moesten zingen (2 coupletten). We maakten er een eigen tekst op (die zal ik hier niet herhalen) en moesten voor straf het hele Wilhelmus foutloos overschrijven (en dat waren flink wat coupletten – in het oud-Nederlands).
Op de middelbare school moest ik regelmatig het schoolplein vegen. Op een keer had ik er genoeg van en zei tegen de conciërge: ik kan de bezem niet vinden. Die staat in het bezemhok zei hij. Ikke weer: waar dan? En toen hij het bezemhok inliep, heb ik de deur op slot gedaan en ben naar huis gegaan. Hoe die man er ooit uit is gekomen en of ik daar ook nog straf voor heb gehad kan ik me niet herinneren. Voor mijn klasgenoten was ik immers de heldin!!!
Verder heb ik natuurlijk regelmatig, samen met mijn klasgenoten, strafregels moeten schrijven voor iets dat iemand uit de klas had uitgehaald, maar je wilde natuurlijk niet je klasgenoot verlinken. Dus dat werd pennen….
Ik was, net als Miss Bella, een ontzettend braaf meisje. Ik vond het ongelofelijk als kinderen een leraar of lerares(middelbare school) pestten, die toch al geen orde kon houden. In zo'n rumoerige klas (iedereen kletste en de 2 grootste bekken maakten er helemaal een zootje van) draaide ik mij om naar mijn vriendin om iets te vragen en prompt was het :"Ludmilla, nablijven!". Ik geloofde mijn oren niet! Ik moest uit een literatuurboek iets van 30 bladzxijden overschrijven voor de volgende dag. Ik heb ook wat stukken overgeslagen. Maar wat me het meest raakte was de onrechtvaardigheid….En ik had nog wel zo met deze lerares (mw. Wissel) te doen.
Bij mij in de 6e klas zat een jongen en die was qua intelligentie wat minder bedeeld. En je mag het natuurlijk niet zeggen maar dat kon je ook een beetje zien… De meester liet 'm ooit voor de klas een telefoonnummer opzoeken terwijl die flikker donders goed wist dat deze jongen geen idee had hoe een telefoonboek werkte… Ik heb aan deze Held uit Hilversum, meester Brandt, sinsdien altijd een gruwelijke hekel gehad…
Het meest is mij de tik op mijn vingers bijgebleven.
Ik was linkshandig en wilde dus ook schrijven met links, maar dat mocht niet en dan kreeg je een tik op je vingers met een liniaal. Je moest namelijk met een kroontjespen schrijven en dat vlekte als je linkshandig schreef. Het gevolg is geweest, dat ik met beide handen kan schrijven.
Ja ook in de hoek staan, op de gang staan en nablijven.
Ik moest ooit in de hoek van de klas staan, dat vond ik heel erg, want iedereen keek naar je en dat was verschrikkelijk.
Op onze basisschool had je van die vierkante metalen bakken die dienst deden als prullenbak…deze stonden in de hoek van het klaslokaal.
Als er dan iemand straf had moest die IN de prullenbak staan…wat ontzettend genant was
Het was ook erg vervelend om zo je evenwicht te bewaren……en geen supernanny's om ons te redden van deze wrede "pedagogische" leraren!!
Gelukkig bestaat deze site…..er over schrijven werkt heel therapeutisch
De mooiste straf was wel die, die ik kreeg van mijn muziekleraar Dhr. Diederen op 2 Atheneum.
De hele aula, waar wij les hadden, werd verbouwd: zodoende stonden de tafels en stoelen allemaal opgestapeld achteraan in het lokaal. En wat doet die eikel ( excuseer mijn woordkeus ); hij geeft een les, en zegt achteraf dat we allemaal aantekeningen moeten maken. Ik spreek dus met iemand in mijn klas af dat hij, bij gebrek aan tafeltjes, mijn rug ( ikke voorovergebogen staand ) als tafeltje moet gebruiken, en dan zou ik in de pauze alles van hem overschrijven. Die leraar ziet ons zo staan, en gebied mij ( jawel ) op te houden en meteen ook te gaan schrijven. Nadat ik hem gezegd had, dat ik zonder tafel niet kon schrijven, werd ik voor de keus gesteld; de klas verlaten of doen wat hij zei. Ik niet gek natuurlijk, mijn spullen gepakt, en …. tabee.
Na de les kreeg ik mijn strafwerk: 3 pagina's uit het geschiedenisboek overschrijven, en wel achterstevoren EN in spiegelschrift. Daar kon hij dus mooi naar fluiten.
Eenmaal thuis, heb ik het hele verhaal aan mijn vader verteld, die een mooie brief aan mijn leraar stuurde, waarin hij hem voorstelde om mij als straf een ongeschreven symfonie te laten overschrijven, of een geschoren schaap te laten scheren ( hetgeen duidelijk de waanzin van het gegeven strafwerk aangaf ).
Uiteindelijk mocht ik het hele jaar geen muzieklessen meer bijwonen, kreeg ik op 2 tussenrapporten geen punt voor muziek, en op mijn laatste rapport een 3, waardoor ik van 2 Atheneum naar 3 Havo mocht, mits ik tijdens de zomervakantie een taak voor muziek maakte. Ik heb die taak gemaakt ( met veel tegenzin ), maar op de dag dat ik hem moest inleveren, was Dhr. Diederen niet aanwezig.
Toen ik uiteindelijk al een half jaar op 3 Havo zat ( met prima punten ), liep ik betreffende leraar nog eens tegen het lijf, en heeft hij nog geprobeerd mij van school te laten verwijderen omdat ik mijn taak niet had gemaakt.
Da's pas een kaa-uu-tee herinnering aan de middelbare school!!
Op de lagere school moest ik geregeld in de hoek gaan staan; waarschijnlijk terecht.
Echter vanaf de derde klas hoefde dat niet meer: Steeds wanneer ik in de hoek stond, viel ik flauw? Op een gegeven moment heeft men mij maar eens naar het ziekenhuis laten brengen, en na wat tests bleek, dat ik niet tegen grote rode oppevlaktes kon ( wij hadden daar van die fel rode gordijnen, vandaar ). Ikke blij, maar dat was maar van korte duur: in plaats van in de hoek staan, moest ik op mijn knieën voor de klas gaan zitten, op zo'n houten bankje ( waardoor ik later weer met tegenzin naar de kerk ging; daar moest ik met mijn toch al pijnlijke knieën alweer op zo'n houten geval gaan zitten ).
Sentiment: ik heb die reclame op video, die v Alice In Duyvisland.
'doe de duyvis dip' en dan zitten er een paar op een wipwap, en alice wil ook wippen en dippen geloof ik hahaha!
rick67:
ik ook, ik had ook een zwak voor de meisjes die gepest werden en geen vrienden/vriendinnen hadden. Ik had gewoon snel medelijden…Vond t snel sneu en zielig. Heb ik nog.
@$teven: oow geweldig dat je die nog hebt zeg! ik zie het inderdaad weer helemaal voor me, dat dippen en wippen jah!!
@$teven 1970, weer iets dat we gemeen hadden hahahaha
Op de lagere school weinig strafwerk gehad (was blijkbaar in de klas best braaf), maar op de middelbare school geregeld uit de klas gegooid: melden bij de conrector, preek aanhoren, naar de concierge voor een geschikte taakstraf (schoolplein vegen, aula vegen). Soms ook van een leraar een portie strafwerk: ik vergeet nooit die ene keer dat ik vijftig Engelse woordjes in 50 zinnetjes moest gebruiken. Toen heb ik continu de betreffende docent in de zinnetjes terug laten komen, op een onnozele manier natuurlijk. Mr. Franken has a very ugly face, in die trant. Nooit commentaar op gekregen, maar ik hoefde ook nooit meer zo'n opdracht te doen.
Sentiment:
ik heb t videootje lekker laten lopen toen er een keer een avondje TV was paar jaar terug mbt '50 jaar TV' of '75 jaar AVRO' of zoiets.
toen hebben ze ook ouwe reclames uitgezonden.
Ik zal 'm eens op video zetten voor je (digitaal kan ik niet). Tenminste…heb je een videorecorder?
@$teven1970: jaaah die heb ik nog wel
ow dat zou ik echt keigaaf vinden!! 
Op de MULO (1962) kregen we les van broeder Aquino. Bij zijn leven al een heilige. De brave borst gaf nederlands en wij treiterden hem tot martelaar.
Maar op een dag was het hem te veel. Kees M. riep bij zichzelf een erectie op om het blad van zijn tafeltje omhoog te kunnen duwen.
Br. Aquino had dat niet in de gaten en gaf zowaar een klap op die tafel. Kees gilde het uit en heeft een week krom gelopen. Aquino kwam daarna steeds vuurrood de klas binnen. De man moet niet lang meer geleefd hebben!!
Ik word er nogal vaak uitgestuurd enzo.. normaal lopen ze maar een beetje te zeuren en dan mag ik weg, want ik ben een speciaal geval ofzo :S nu moet ik ineens een "werkstuk" maken over waarom ik er zo vaak uitgestuurd word, en wat ik er allemaal aan kan doen, als dat maandag niet op het bureau van me coordinator ligt word ik van school getrapt :S
Ik heb op de basisschool niet zo heel vaak straf gehad (misschien een paar keer in een pauze binnenblijven of op de gang staan)
Op de middelbarre school werd ik echt een klier, vooral in de tweede en derde. Ik werd er soms meerdere keren per dag uitgestuurd, maar deed nooit echt erge dingen (vooral kletsen, of blijven doorgaan met iets waarvan de leraar al een aantal keer had gezegd dat het niet mocht). Op de middelbare school heb ik ook regelmatig strafwerk gehad: strafregels, stukken overschrijven, of gewoon zelf iets schrijven over een onmogelijk onderwerp.
Ik heb een keer per ongeluk een klap gehad, het was bij Latijn, de lerares was iets aan het uitleggen, het verschil tussen twee dingen die erg op elkaar leken, en ik deed het verkeerd. Ik zei toen iets in de trant van: maar ik zat in de buurt, het was een van de twee. De lerares deed toen alsof ze met een klap wilde geven (lachend), maar ik schrok en bewoog -de verkeerde kant op. Daardoor was het dus raak, zij was erger geschrokken dan ik, het deed mij niet echt pijn, maar ze heeft de hele les haar excuses lopen aanbieden…
op de lagere school heb ik wel i de hoek gestaan, en draaien om mijn oren gekregen, maar dat was dan ook in 1959 en opvolgende jaren; ook werden kinderen wel eens vóór de klas over de knie gelegd of moesten bukken voor een aantal tikken met de aanwijsstok.
Het is wel een feit dat het onderwijs nu al een stuk beter is.
Als je vroeger niet meekon moest je achteraan in de klas u maar
zetten, zo deden ze er niets aan.Er was maar één ding dat ze goed konden, dat was straf geven aan de kinderen met strafstudie.Meestal vermelden de sadisten het ook nog in de schoolagenda.Nu is daar gelukkig al betering waar te nemen.
Kinderen die niet goed mee kunnen worden bijgewerkt en niet vernederd als vroeger.Eerst praken ze een uur van naastenliefde in de godsdienstles en daarna kreeg je troef als je een woord Frans niet kon uitspreken, de rotzakken van vroeger.
Op de basisschool kregen we iedere week een uur godsdienst en dat was niet echt aan een heiden als ik besteed. Dus kwam het weleens voor dat ik met een ander zat te kletsen en ouwehoeren. Toen moest ik maar een paar pagina's uit de bijbel overschrijven. Uiteindelijk kwam er niet meer dan "In" op papier, want de rest was/is(in mijn ogen) onzin en dat heb ik de godsdienstlerares ook verteld. Daarna nooit meer zulke 'straffen' gehad. Op de Havo was ik niet lastig. Ik leed gewoon in stilte en zat mn tijd uit tot de bel ging. Nog steeds heb ik een hekel aan opleidingen en studies, maar als ik er in mn werk iets mee kan bereiken, dan onderga ik het maar.
Bij ons op de lagere school hadden we een hoofdmeester, met hele grote handen en die was ook heel fors. Deze man kon een pak slaag uitdelen waar de honden geen brood van lusten. Als klein jochie in de onderbouw, bij ons klas 1 tot en met 3, was ik als de dood voor deze man. Menig maal werd er door de juf gedreigd: wee degene, die ik nu hoor kan gelijk door naar hoofdmeester! Wij hadden op de lagere school het Jena-Plan, wat in hield, dat we niveau en stamgroepen hadden. Als je in de onderbouw niveau had, dan zat je met een groep van bijvoorbeeld allemaal eerste of tweede klassers. Als je de klas uit moest, dan moest je naar je stamgroep juf. Maar als die haar dag niet had, wat vaak voor kwam, dan kon je door naar de hoofdmeester.
“Ik moest van de juf naar mijn stamgroepjuf”klonk een zielige stem van zo’n arm schaap. “Ach, weet je wat jij doet, ga maar door naar hoofdmeester, en zeg maar dat je door twee boze juffen naar hem toe bent gestuurd!” klonk een heel boos kijkende juf. En dat was je nog niet jarig! Ik heb gezien, dat hij bijvoorbeeld twee leerlingen met de koppen tegenelkaar sloeg. Of dat je voor het bord moest komen, en je toeschreeuwde voor alles wat mooi en lelijk was!
Of dat hij ineens achter je stond, en je van de plaats sleurde en een aantal keren op je achterwerk sloeg.
De man kon in het ergste geval helemaal doordraaien, dat hij niet alleen billekoek uitdeelde, maar je ook toebrulde met allerlei verwensingen. “Lelijk dier”, “lelijke kerel” om maar wat op te noemen.
Gelukkig zijn mij dit soort dingen bespaard gebleven, als een van de weinigen denk ik.
Doordat ik goede resultaten haalde, kon ik het goed vinden met deze man. Ik moest een keer nablijven, maar was dat straal vergeten.
Toen ik door hem ter verantwoording werd geroepen, kreeg ik te horen, dat hij het voor deze keer door de vingers zou zien.
Als ik een wat minder goede verstandhouding had gehad met deze man, dan was het waarschijnlijk heel anders afgelopen. Dan had ik waarschijnlijk een site-seeing door de hele school gehad.
Uiteindelijk is de man van school gestuurd, zo heb ik achteraf begrepen.
oei, een aantal tikken met de aanwijsstok? in mijn kinderjaren was dat gelukkig niet meer het geval!!!In de hoek of even op de gang was het enige gelukkig, en draaien om je oren….tegenwoordig wordt men er voor gewaarschuwd: het mag helmaal niet meer want je kunt er nu een hersenbeschadiging aan over houden of ineens doof worden….liever niet….
Een herinnering van de MULO in 1962.
Tijdens het begin van de lessen was het rumoerig in de klas. Ik riep iets naar iemand anders en op dat moment kwam de leraar binnen. Hij vroeg: wie floot daar? Aangezien ik niet floot, zei ik ook niks.
De leraar werd ontzettend kwaad en dreigde dat de hele klas straf kreeg als de “fluiter” zich niet meldde. Op dat moment stak ik mijn vinger op. De leraar sleurde me uit de bank, sloeg me om mijn oren en stuurde me de klas uit.
‘s Middags na schooltijd moest ik mij melden.
Er zat in de lerearenkamer een andere leraar met wie ik nooit problemen had gehad. Hij verbaasde zich erover dat ik mij moest melden.
De leraar die mij eruit had gestuurd wou een straf bedenken, maar de andere docent vond dat ik al genoeg gestraft was.
De eerste leraar zei toen dat hij mij in de gaten zou houden voor de rest van dat schooljaar.
Naderhand ben ik er nog een keer bij hem uitgestuurd en heb een paar keer strafwerk van hem gehad.
Overigens heb ik op deze Mulo niet zo vaak straf gehad. Later op de HBS was dat wel anders.
Meppen, scheldnamen, denigreren, het gebeurde allemaal wel eens. Van pesterijtjes tussen leerlingen heb ik geen concrete herinneringen. Geen schokkende dingen. Met betrekking tot volwassenen weet ik wel degelijk nog dingen. Dingen die gewoon niet kunnen.
Meppen is me eenmaal overkomen, door een alleraardigste handenarbeidfeeks, 2e klas lagere school, de eerste les al. Ik weet nog hoe enthousiast ik was in dat knutsellokaal met al die spullen. Maar helaas, ik had een papiertje verkeerd om geplakt. Ze sloeg me plotseling tegen het hoofd waardoor het duizelde. Ik wist niet waarom ik geslagen werd, maar ze sloeg net zo hard als m’n moeder (was indertijd ook nog gebruikelijk kennelijk) en ik was vooral daar over verontwaardigd. Ze begon me uit te foeteren en zij iets van ‘maatregelen nemen’. Ik wist niet wat dat was en dacht dat ze het over ‘materiaal’ had. Tja, hoe dingen je bij kunnen blijven. Later zag ik dat ze ook andere kinderen sloeg als iets haar niet aanstond. Raar figuur. Handenarbeid was nooit leuk. Hoe creatief ik ook was, ik probeerde haar vooral niet boos te maken. Later op de opleiding zag ik tijdens studie leermethoden nog eens experimentjes met kinderklasjes uit een ver verleden. Een klasje kreeg dan opdracht om keurige bolletjes te kleien, mocht onderwijsmensen dit iets zeggen. Ik moest meteen aan haar denken.
Ook op andere scholen zag ik wel eens dat kinderen geslagen werden. Draaien om de oren links en rechts als iemand niet luisterde. In de 6e kwam eens een overspannen figuur de klas binnenrennen en sloeg een klasgenoot met een stokje op z’n handen. Tot bloedens toe, dat zagen we toen de jongen het lokaal uitrende. Het zat aan de deur. De jongen had het in z’n hoofd gehaald om dat stokje mee de school in te nemen terwijl dat niet mocht. Ik zie het verbijsterde gezicht van onze eigen lerares nog voor me. Hoe het verder is afgelopen weet ik niet, maar in het dorp is het verhaal nog steeds bekend.
Door de leraar op een gemene manier te kijk gezet worden gebeurde in de vierde klas. Iets waar ik nog steeds met de pet niet bij kan. Volgens mij ben je niet goed bij je hoofd wanneer je verbasterde initialen van een kind van amper 10 op het bord gaat krassen en de klas aanmoedigt om te gaan lachen om die ‘gekke naam’. Het was niet leuk en zo was het ook zeker niet bedoeld. Het zorgde bij mij voor een olifantenhuid en diep disrespect. Tja, die meneer had meer van dat soort geintjes als er iets gebeurde wat hem niet zinde, ook als je totaal niet wist wat je nu precies verkeerd had gedaan kon je het haasje zijn. Geen standje maar zeker minutenlang doorgaan. Het leken dan wel uren. Ik was zeker niet de enige en herinner me huilende kinderen. De man maakte gebruik van zwakheden en groepsdruk. Ik kan me herinneren dat ie een meisje dat al regelmatig gepest werd om haar overgewicht er klassikaal mee ging sarren. Heel vernederend moet dat zijn geweest. Het zal wel geestelijk onvermogen of overspannenheid zijn geweest van de beste man. Geen idee. Als er stagiaires, andere docenten of ouders waren veranderde z’n gedrag en gedroeg hij zich normaal. Heel typisch. Als er ‘kwekelingen’ waren achterin de klas of voor het bord waren de lessen vele malen prettiger.
Toevallig sprak ik van de week een oude schoolvriend die bepaalde herinneringen heeft aan de middelbare schooltijd bij een bepaalde docent. Die noemde die vriend altijd bij een denigrerende scheldnaam. Toen ik dit hoorde herinnerde ik me het weer. Typisch, omdat die docent in kwestie tegen mij juist heel correct was en ik had veel respect voor die man. Zodoende had ik ook echt andere herinneringen, terwijl die vriend gewoon gelijk heeft. Zo aardig was die man niet.
Ikzelf heb een stukje in het onderwijs gezeten en heb mensen in de vriendenkring die hun beroep ervan gemaakt hebben. Allerlei niveau’s. Wat betreft de benadering van kinderen is er toch een hoop veranderd in een paar decennia. Toch kan ik niet zeggen dat de over het algemeen strengere aanpak indertijd -uiteraard zonder meppen en dergelijke- zo slecht was. Maar ja, misschien maakt het ook weinig uit.
Op de lagere school was het bij een meester de gewoonte om je achter het bord te zetten, met het gezicht naar de muur. Deze straf werd uitgevoerd wanneer je zat te praten met je buurman of anders iets deed wat de meester niet wou.
Zo kon je dan soms wel een uur achter het bord staan: je hoorde alles wat in de klas gebeurde, maar je zag niemand.
Als de klas dan uitging, dan moest bij de meester komen en kreeg je een aantal strafregels te schrijven.
Het is al lang geleden, dus ik denk niet dat er zo veel mensen zijn die zich dergelijke straffen nog kunnen herinneren.
er was iets in de klas gebeurd,toen de meester even uit de klas was,bij het terug kome keek hij de klas rond,en zei;ïk weet niet wie het gedaan heeft,maar jij [wees naar mij]kijkt TE onschuldig.kom maar eens voor het bord.en zeg nu maar waarom je dat hebt gedaan.ik had er geen antwoord op[ik was het ook niet geweest],en toen draaide hij het vel van mijn hals om,als straf!ik vergeet het nooit meer.
Ja Eirrah, Er zijn meer mensen die de beul van de lagere school van Hoogeloon kennen.
Meester Castelijns!!!!!!
Maar hij woont niet in Hoogeloon maar in Casteren.
Deze man kikte erop om zijn leerlingen die daar gevoelig voor waren te vernederen. En wanneer er reeds eerder een familielid bij hem in de klas was geweest waarbij hij dit had uitgevoerd, en de ouders niet ingrepen, dan werd het nog heftiger, alsof hij daarmee ook de ouders wilde vernederen.
Ik had een lui oog, dat moest worden afgeplakt, omdat ik daardoor niet goed kon zien moest ik omdat ik niet netjes kon schrijven en public voor de hele klas van de 5e teerug naar de 2e klas, waar ik maar moeste leren nedtjes tussen de lijntjes te schrijven.
Bij deze zelfde man had je ook afgedaan als je niet voetbalde, vergeet het maar dat je dan een voldoende kreeg voor gymnastiek.
Ik ken ook de natuurkundeproefjes die hij uitvoerde, waarbij vaak toch weer iemand het slachtoffer was.
Achteraf heb ik begrepen dat voor hem de klas bestond uit een ophemelingsgroep en een vernederingsgroep.
Gelukkig weet ik ook dat er mensen zijn geweest die hebben ingegrepen, o.a. mijn vader, maar weet ook dat er een vader is geweest die s’middags naar de school is gekomen, nadat zijn dochter s’morgens voor de zoveelste keer vernederd was, hem uit het lokaal heeft gehaald, het er heftig aan toe ging in de lerarenkamer, maar we hem die dag niet meer in de klas hebben gezien.
Ik woon momenteel in Eindhoven, maar kom nog vaak in Hoogeloon, en ook hij laat zich vaak bij activiteiten daar zien, die man aanpakken is niet echt mogelijk, maar ik zal geen enkel vriendelijk woord of gebaar naar hem maken.
Een paar jaar geleden hadden we een reunie van de lagere school, voor mij stond al vast dat ik daar niet naar toe zou gaan als hij daar zou komen. Bij de groep die de reunie organiseerde waren personen uit beide groepen, en eerst toen werd voor de ophemelingsgroep duidelijk hoezeer Castelijns zijn vernederingsstrategie uitvoerde.
Wat ook de oorzaak is van zijn handelen, de man was kinderloos,
IK HEB TOTAAL GEEN RESPEKT VOOR DEZE MAN.
Halverwege de 50-iger jaren konden de lagere school leraren zich nog lekker uitleven bij het uitdelen van straffen. Aangezien ik geen lieverdje was kon ik daar op goede gronden over meepraten. Bij één onderwijzer kreeg je een tik met een lineaal op je vingers. Hij zei dan: “Hand op tafel” en dan kreeg je een lel. Tot ik m’n hand op het laatste moment terug trok en z’n lineaal in stukken brak. Als ik toen niet zo triomfantelijk had gekeken, had hij het er waarschijnlijk bij gelaten. Nu kreeg ik een knal om m’n oren.
Op die school zaten de meisjes en de jongens apart, de ene helft van het lokaal voor de meisjes en de andere helft voor de jongens. Het werd toen als een soort van straf gezien als je als jongen naast een meisje moest zitten. Ik moest toen ook een paar weken de handwerklessen meemaken in plaats van knutselen. Toen ik naast een meisje moest zitten is er toch een soort van lichte romance opgebloeid. Ik bracht haar naar huis na afloop van de school en bezocht haar ook nog toen ze naar een andere school ging. Ze had een bril met dikke glazen, zoals Freek de Jong, en daar brandde ik onze namen in een schutting tegenover haar huis. Ze is getrouwd, woont in Duitsland en ik heb nog steeds contact met haar. Wat een straf zeg!
Bij ons was het op de lagere school de gewoonte dat er aan het begin van het schooljaar een strafschrift werd gemaakt. Iedereen die strafregels kreeg moest die in zijn eigen strafschrift schrijven. Soms bladzijden vol met lange zinnnen. Wanneer het schrift vol was, kwam er een nieuwe met daarop in romeinse cijfers een II en later een III enz. In een schooljaar kwamen sommigen tot wel 5 schriften vol met strafregels. Zelf heb ik het in een jaar twee schriften vol moeten schrijven. Bestonden deze schriften ook op andere scholen?
ik zat in de tweede klas van de lagere school ,ik kreeg straf omdatik verschillende kniekousen aan had. ik moest in de hoek staan de hele middag.
vreselijk dat vroeger zo maar kon met die leraren . dat hoef je nou niet meer te proberen als juf of meester, en dat is maar goed ook , al je fustratie,s af reageren op kinderen
Wow jullie hebben wel allemaal erge dingen meegemaakt ik kan me voorstellen dat je sommige dingen nooit meer vergeet gellukig leef ik nu in deze tijd (ik zit in de 2e van de sportopleiding) :shock:
Ik heb dus zelf nooit erge dingen meegemaakt op de lagere school en nu ook niet 
Jeetje, dus nooit zo gezellig op kostschool als de Dolle Tweeling.
Ik zat begin jaren vijftig op de lagere school in Rotterdam. Op een keer had ik gevochten met een andere jongen. Onze onderwijzeres, juf van Dam, was heel streng. Ze was een lange, stevig gebouwde vrouw met een knotje en dunne lippen die er graag op los sloeg en elke tik die ze uitdeelde was goed raak! Na die vechtpartij moesten we achterblijven en kregen we allebei slaag van haar met de aanwijsstok. We moesten in onze onderbroek over een stoel gaan liggen en kregen elk vijftien zwiepende slagen met de stok. Het deed verschrikkelijk veel pijn en mijn billen zagen de volgende dag helemaal blauw. Mijn moeder moest erom lachen en zei: “Volgende keer krijg je van mij erbij met de riem.
In de 1e klas moest ik in de hoek of op de gang als ik een som of iets anders niet wist. Heel naar, ook voor de rest van je schooltijd.
Na een half jaar hadden een aantal ouders voor elkaar dat ze weg moest, ze bleek al fors te dementeren.
Door de achterstand die je dan oploopt kom je op zeker moment niet meer mee en dan sta je ochtend en middag op de gang. Hoofdrekenen, ik kan het nog steeds niet goed.
Uiteraard heb ik vroeger wel eens strafwerk gehad of moeten nablijven of in de hoek staan.
Daar heb ik geen moeite mee, dat kan gebeuren.
Alleen in de 3e klas heb ik 3 keer een pak voor mijn bips gehad van juffrouw Ravesteijn en dat is een straf , die mij mijn hele leven is bijgebleven.
bij meester kerstens inde klas schreven we met
poltlood ik drukte te hard erop en brak nog alleens de punt. omdat dit meerdere keren gebeurd was moest ik naast hem op me knieeen zitten met het poltlood op me had. dit gebeurde soms 3 keer in de week
een keer kreeg ik op de lagere school van de juf op me broek ik moest krom gaan staan voor de klas en kreeg klappen met een spaans rietje op me broek terwijl de juf tegen de andere kinderen zei dat ik een stoute jongen was
Gelukkig heb ik in die tijden dat je slaag kreeg van de meester niet op school gezeten. Maar toen ik op de basisschool zat kreeg ik best vaak straf, ik praatte teveel. Dus ik zat iedere week wel een keer op de gang. Vond het vreselijk, schaamde me dood.
Op de middelbare school kreeg en krijg ik amper straf, behalve toen ik vmbo theoretische leerweg deed toen moest ik vaak bij wiskunde de samenvatting overschrijven, nogal logisch want met mijn dyscalculie is wiskunde een nachtmerrie waar ik niks van kan begrijpen dus lette ik niet vaak op of had ik mijn huiswerk niet af. Ook heb ik toen eens een keer kauwgom moeten krabben omdat ik betrapt was op kauwgom eten in de klas en wat had ik een haast toen omdat ik rond dat tijdstip had afgesproken met mijn toenmalige vriendje. Nu doe ik havo en heb ik nooit meer straf gehad, hoogstens dat een docent moet zeggen dat ik stiller moet zijn :grin:
op de lagere school bestonden de straffen eigenlijk alleen uit nablijven. Echter als dit iets te vaak gebuerde naar de zin van mijn ouders werd er thuis wel ingegrepen. Zo jongedame , het wordt weer eens tijd om jouw manieren bij te brengen. Dit deden ze dan door middel van flinke klappen op mijn blote billen met hand, dubbel gevouwen riem of kleerhanger. Dit is doorgegaan tot mijn 14e of 15e jaar. Ik schaamde me erg en was als de dood dat iemand er achter zou komen. Vooral als ik de dag erna gymles had was ik ontzettend bang dat iemand mijn rode plekken kon zien.
ik herken je verhaal sanne en vooral als ik in de zomer in korte broek aan had en in de hoek moest staan was ik bang dat er rood onder me broekje uitkwam.
Ik heb nooit veel straf gehad, behalve op de kleuterschool, waar ik nogal eens in de hoek terecht kwam.Een keer is het daar gebeurd dat we een werkje moesten uitprikken en dat op het mijne een kras stond. Van wasco of zoiets. Ik had geen idee waar die kras vandaan kwam, ik had die in elk geval niet zelf gemaakt. Maar onze kleuterleidster zag die kras en vroeg me hoe die op mijn werkje kwam. Ja, dat wist ik dus niet. Dat geloofde zij weer niet en ik werd naar de hoek gestuurd. Vervelend, natuurlijk, maar wat ik het ergste vond was dat ze me toeriep dat ik eventueel de hele dag en nacht daar kon blijven staan.Dat gebeurde natuurlijk niet echt, maar weet dat als kind van ongeveer vijf jaar maar. Dat was dus huilen…Uit protest ging ik een paar stapjes achteruit maar toen schopte ze naar me. Het leek wel of ze iets tegen me had, voor mij was ze nogal streng en voor onhandigheidjes werd ik nogal gauw eens naar de hoek gestuurd. Later leek het of ze toch spijt had van de harde maniet waarop ze me aanpakte.Op een vrijdagmiddag hadden we onszelf getekend en mijn tekening was goed gelukt; ik tekende best goed en vond het ook leuk om te doen. Op een gegeven moment riep juf me bij zich. Ik dacht dat het om mijn tekening ging en die nam ik dus mee. Maar daar ging het niet om; juf nam me op schoot en toen merkte ik dat ze spijt had. Ik was heel blij dat het nu weer goed was tussen juf en mij en het gekke was dat ik zelfs een beetje ontroerd was. En dat voor een kind van zes…Op de lagere school werd ik dus weinig gestraft en die straffen die je kon krijgen waren meestal: op de gang staan, nablijven e.d. Wat ik echter ook als straf ervoer was een flinke donderpreek als je iets deed wat de leerkracht niet zinde. Dan stond je er mooi gekleurd op, heel vernederend. Ik was best wel bang voor boze volwassenen; ze konden je zo naar beneden halen als je iets niet goed deed en dan daalde je eigenwaarde een heel eind.Je kreeg dan het gevoel dat je niets was en niets kon, terwijl je eigenlijk ook wel wist dat er genoeg dingen waren waar je wel goed in was.Er wordt wel eens gezegd dat schelden geen pijn doet, maar dat doet het wel!En vernederingen in het verlengde daarvan kunnen meer verpesten dan veel mensen willen toegeven.Eigenlijk zou iedereen die in het onderwijs wil een psychologische test moeten ondergaan, zo uitgebreid mogelijk.Natuurlijk hoeft het niet heel soft toe te gaan, straffen zijn nu eenmaal nodig en tegenwoordig zijn er soms van die brutale ettertjes die wel eens aangepakt mogen worden, maar dan wel in het redelijke en zonder vernederingen e.d.
Kan me niet herrinneren dat ik op de lagere school straf heb gehad. Op de middenbare school echter ontelbare keren. Het begon al op de 1e dag v/d middelbare school, de aller eerste les. Mijn tafeltje viel om (niet expres) en ik kon er meteen uit. Nou, fijne kennismaking met de middelbare school! De 5 jaren die volgde natuurlijk een hekel gehad aan die lerares (mw de Koning) en dat goed laten merken ook (zij had trouwens ook een hekel aan mij, en ook dat liet ze merken) Vaak werd ik er meerdere keren per dag uitgestuurd, veel strafwerk en ook vaak nablijven. Bij sommige leraren mocht ik ook af en toe geen lessen meer volgen. 1 leraar heeft me zelfs bij de diploma uitreiking geen hand gegeven. Hij liep me zo voorbij en gaf de 2 mensen die naast mij stonden wel een hand. Wel echt een super leuke schooltijd gehad, die ik, als ik het nog een keer over zou moeten doen, waarschijnlijk precies hetzelfde zou doen. Al die uren die ik buiten het lokaal heb doorgebracht (als ik er weer eens uitgestuurd was) waren altijd super gezellig, omdat er altijd wel een bekende van een andere klas te vinden was om gezellig mee te kletsen. Echt een leuke schooltijd gehad. Wel blij dat ze in onze tijd niet mochten slaan ofzo, want dan was ik vast bont en blauw geweest mijn hele schooltijd (of zou ik dan misschien wat liever/beleefder zijn geweest?…. wie weet..)
Ik kreeg aardig wat straf vroeger op school. Het begon al op de kleuterschool de juf en ik lagen elkaar gewoon niet (ik was ok best een ondeugend meisje) Maar ik stond eigenlijk best wel veel in de hoek voor straf minimaal 1 per week. Eerste klas lagre school had ik een lieve juf die niet echt van straffen hield desondanks heb ik bij haar ook wel eens in de hoek gestaan maar lang niet zo veel als op de kleuterschool. Tweede en derde kreeg ik amper straf omdat ik me me goed ging gedragen en we hadden ook een leuke juf en meester. Vierde kreeg ik helaas een kreng van een juf dus daar veel strafwerk en nablijven etc etc en dat ging door tot de zesde. Middelbareschool was ik echt rebels bekant elke dag uit de les gestuurd in de tweede nog een paar dagen geschorsd geweest. Maar goed uit eidnelijk heb ik me diploma s gehaald.
De ergstra straf kreeg ik op de lagere school.
De meester van de 4de klas stuurde me uit de klas, met de woorden ga maar aan de juf van de 3de vragen of zij een plekje voor je heeft hier kom je er niet meer in. Huilend ging ik bij de juf naar binnen. Ik heb toen ongeveer 3 weken bij de juf gezeten. (was echt een vernedering)toen mocht ik terug, ben de rest van het jaar een hele lieve jongen geweest.
Ik kreeg thuis en op school niet vaak straf. In de 6deklas heb ik bij het eind schoolfeest uit de leraren kamer (een kamer waar ze besprekingen doen en koffie drinken) een tas gepakt van een lerares. Ik wilde er iets gaan instoppen voor de grap (we hadden een plastic spin van de kermis) Alleen een beete sloom van ons want we hadden het er beter meteen stiekem in kunnen doen iplv de tas mee te nemen en terug te leggen. We werden op de gang meteen gepakt nl. Ze dachten dat we gestolen hadden en het verhaal van de spin ging er niet bij ze in. Mijn ouders zijn gebeld ze moesten komen voor een gesprek. Heel veel gezeur en alhoewel mijn toch wel een beetje de lol in konden zien van de grap kreeg ik thuis van mijn moeder voor mijn billen en ik moest een excuus brief schrijven.. Alhoewel ik geschrokken was kan ik me nog herinneren dat ik de staf wel terecht vond en niet echt raar.
Ik heb op de lagere school heel veel straf gehad. Op de kleuterschool moest ik altijd bij de juf over de knie voor een pak voor mijn broek en daarna voor de rest van de dag in de hoek. De petsen deden wel pijn, maar ik kon wel wat hebben hoor. Was ik thuis ook wel gewend. Daarna in de hogere klassen was het gebukt staan voor de klas en flinke klappen met de stok voor je broek. Of wat ook wel gebeurde: met blote billen over de bank en dan maar kletsen met een grote lineaal. Heel pijnlijk en heel vernederend. Maar ik was ook wel een ettertje vroeger. Het is gelukkig allemaal goedgekomen.
Zelf heb ik veel straf gehad op de middelbare school, ik was vaak te laat en verstoorde de les met grappen. Van alle straffen is er maar eentje die echt indruk heeft gemaakt: ik moest 8 pagina’s wichtigste wörter uit mijn hoofd leren en daar heb ik wel 8 uur over gedaan. Ik werd de les erop 10 minuten lang overhoord voor de klas. Die straf kreeg ik omdat ik te hard ‘Amen’ had gezegd na het middaggebed.
Andere straffen die ik bij klasgenoten heb meegemaakt:
een keer op de kleuterschool werd een vriendje waar ik vaak mee speelde die teveel praatte, met zijn stoel op het aanrecht gezet, dat midden in de klas stond; daarbij werd zijn mond dichtgeplakt met plakband. Ik weet niet hoelang dat geduurd heeft, misschien een half uur of zo. Ik was wel blij dat ik het niet was die daar zat.
Ook moest op de lagere school een jongen met een raar gevormd hoofd in de vijfde klas ( groep7 nu) vaak in de prullenbak gaan staan omdat hij maar ‘een prul’ was.
Ik vond dat altijd heel zielig voor die jongen, die altijd serieus en hard werkte was en ik vond dat die docent hem vernederde zonder reden en zijn macht misbruikte.
Ik zat begin jaren vijftig in de tweede klas van de lagere school in een buitenwijk van Rotterdam. Op een keer zag ik hoe een klasgenoot van me, die om de een of andere reden overstuur was en niet meer tot bedaren was te brengen, hij bleef maar blèren, door mijn onderwijzeres en haar collega, de juf van het belendende lokaal, werd beetgepakt en met zijn hoofd een poosje onder de koude kraan werd gehouden. “Om af te koelen”. Ik zie de boze rode gezichten van de twee vrouwen nog steeds voor me. Het jongetje hield wel op met huilen.
Het is mij overkomen dat ik op de middelbare school mijn les niet had geleerd. En, zoals altijd dan gebeurt, moest ik juist toen voor de klas komen. Ik werd overhoord over een hoofdstuk van economie. Ik wist op alle vragen geen (of een verkeerd) antwoord te geven.
De volgende dag hadden we een tentamen over een moeilijk onderwerp. Omdat ik mijn lessen niet had geleerd kreeg ik strafwerk en moest de niet geleerde les drie maal overschrijven voor de volgende dag. Naast het te leren tentamen dus ook nog strafwerk! Ik heb nog geprobeerd de straf voor de dag daarna in te leveren, maar daar was niet over te praten. Toen ik het nog een keer probeerde om uitstel te krijgen, viel dit helemaal verkeerd en kon ik de niet geleerde les vijf maal overschrijven. Ik heb die avond vier uur zitten schrijven!! Overigens heb ik dat tentamen gehaald met een mager zesje.
Na het lezen van de reacties hierboven ben ik toch blij dat ik niet in die periode op school gezeten heb. Waarschijnlijk voor de leerkrachten ook want mijn ouders hadden dat nooit goed gevonden. Zeker mijn vader had direct op school gezeten en of de leerkracht dat dan zo leuk had gevonden ?? Ook ik ben tegen fysiek zeker op school en zou het ook nooit goed vinden dat volwassen mensen mijn kinderen slaan Er zijn meerdere manieren om te straffen
Als aanvulling op mijn eerdere bijdrage bij dit onderwerp het volgende.
In de 2e klas Lagere School moest ik eens in de hoek staan. Omdat de normale hoek al bezet was moest ik in de hoek naast de kachel staan. Dat was een groot gevaarte met een ronde zwarte stalen koker er om heen. Die brandde toen niet. Omdat ik toen erg lenig was kroop ik in de ruimte achter de kachel. Toen aan het einde van het uur de straf afgelopen was bleek ik verdwenen te zijn. Toen ik onvindbaar bleek is de juffrouw in paniek ook buiten het lokaal gaan zoeken. Toen ben ik weer op m’n plaats gaan zitten. Waar heb je gezeten: gilde ze. Gewoon hier: zei ik met een onnozele blik. In het vervolg kreeg ik strafwerk mee.
Later in m’n Lagere School carrière werd ik een keer valselijk beschuldigd van iets. Ik moest op de gang gaan staan maar weigerde. De leraar begon aan me te trekken maar ik hield me aan de bank vast. De bank schoof met medeleerling en al tot aan de drempel. Toen hield de leraar me bij m’n hals vast en door luchtgebrek moest ik wel loslaten. Ik glipte lang hem heen de gang op maar hij kreeg me weer te pakken. Ik hield me met beide handen aan de gietijzeren kapstokhaken vast en hij ging weer aan m’n hals trekken. Toen werd ik echt kwaad en ramde m’n elleboog naar achteren. Nu had hij de gewoonte om constant een shaggie te roken en met mijn beweging had ik het brandende peukje in z’n strot geramd. Hij begon te kuchen en we hebben hem de rest van de dag niet meer gezien.
Op de LTS begon ik m’n leven al te beteren maar bij één bepaalde leeraar lukte dat niet echt. Als je met je buurman stond te kletsen tijdens praktijkles kwam hij aansluipen, pakte je bij je haar en begon je heen en weer te schudden. Totdat ik m’n haar een keer insmeerde met een overdosis Brylcream (voorhistorisch haargel). Getverderrie was z’n reactie en hij heeft het nooit meer gedaan.
Het heeft mij wat moeite gekost maar het is allemaal toch goed gekomen met mij. Als gepensioneerde kan ik met voldoening terugzien op een nuttige en plezierige carrière.
In de tweede klas hadden we een hele jonge juf de dochter van de hoofdonderwijzer
Barend een hele dikke jongen probeerde haar uit door 4 punaises op haar stoel te leggen.Ze ging er met haar achterste recht in zitten en veerde op.De hele klas begon te lachen en te joelen.De juf tikte een paar keer hard met haar aanwijsstokje op de lessenaar stilte riep ze beheerst.Ze liep naar Anja een verlegen meisje en zei je krijgt morgen een zak drop als je zegt wie dat gedaan heeft Barend juf.
Ze schoof har stoel voor het bord Barend kom onmiddellijk voor de klas.
Ze had haar aanwijsstokje nog in haar hand Barend moest met zijn knieen op het
zitgedeelte van de stoel en over de rugleuning buigen .De juf trok zijn broek strak over zijn omvangrijke achterwerk en sloeg 10 keer heel hard met het aanwijsstokje op zijn billen .Het klatsen van het stokje hadden ze in de andere klas kunnen horen.
Zo kwamen stoute jongetjes vroeger te pas.
Ik zat op een school voor speciaal basisonderwijs, een ‘mongolenschooltje’, zoals mijn beste vriend dat uiterst liefdevol noemt. Ik was de ‘slimste’ van de klas, omdat ik als enige van die school VWO ging doen. In groep 8 had ik twee superleuke vriendinnen (toevallig hadden we allemaal een vorm van autisme), we deden echt alles samen. Er zat toen ook een jongen bij mij in de klas, die had ADHD en die zat de hele verdomde dag iedereen te jennen, daardoor wilde niemand naast hem zitten. De meester besloot, omdat ik tenslotte de slimste was, dat de jongen naast mij moest komen te zitten, zodat ik wat kon leren over ADHD.
Niet dat ik dat erg vond, of zo, het was mij buiten toch altijd veel te druk. 
Ik had constant ruzie met die gozer. Het lulligste was, ik werd altijd gestraft, die jongen niet. ‘Dat begrijpt hij niet’ zei de leraar altijd. Zo oneerlijk!
Ik kan me nog herinneren dat ik als straf een keer moest opschrijven hoe het kwam dat wij ruzie kregen. Ik moest precies opschrijven wat hij en ik hadden gezegd en gedaan. Nou, dat had ik gedaan, precies zoals het was gebeurd. Maar de meester zei dat hij het niet geloofde en ik mocht het opnieuw doen. Ik schreef weer precies hetzelfde en toen mocht ik de rest van de week binnenblijven tijdens de pauze.
Achteraf gezien zat het die jongen echt niet mee, want hij kreeg al die tijd medicijnen voor de ADHD die niet werkten. Ergens halverwege dat schooljaar kreeg hij andere medicijnen. Daarna was hij een stuk beter te hachelen.