Ik heb me er nooit zo mee beziggehouden maar kende altijd wel een kind dat met een taxi-busje werd opgehaald om naar school te gaan. Het had altijd iets geheimzinnigs voor mij. Later begreep ik dat deze kinderen vaak naar speciaal onderwijs gaan.
Tegenwoordig gaan er meer kids naar een vso of bso (voortgezet speciaal onderwijs, buitenschoolse opvang) en zie je meer van die busjes rijden. Zelf ben ik sinds kort chauffeur op zo’n busje en weet dat sommige kids ermee gepest worden, waar ik nu superbenieuwd naar ben is of er jeugdsentimentjes zijn die ook met zo’n bus naar school zijn gebracht of vriendjes hadden die gingen en hoe zij dat vonden, ik heb de eerste week ervaren dat ze een pesthekel hadden aan de bus (en dus ook de chauffeur).
Nu kan ik het wel met ze vinden gelukkig….We zingen voetballiedjes en hebben de bus versierd met turkse en nederlandse vlaggetjes, dat schept een band, maar het heeft moeite gekost. Ben erg benieuwd naar jullie ervaringen…
Fijne dag nog!!!!
Ha Ria, leuk weer iets van je te lezen! Ken deze busjes wel, maar niet direct als taxi voor het speciale onderwijs. Kom uit een klein gehucht waar geen kleuteronderwijs was (heb geen kleuterschool doorlopen en, zoals al eens eerder gezegd, kan nog nooit recht knippen). Op een gegeven moment (rond 1968) waren er zoveel kleine ukkies in ons dorp, dat de ouders bij elkaar kwamen en de buurtcommissie een volkswagenbusje aanschafte die de kleuters iedere dag naar Wildervank heen en weer reed. Zo ging mijn broer wel naar de kleuterschool (en knipt recht). Het busje werd genoemd ‘t Horreltje’, een gronings woord wat zoiets als windvlaag betekent, want zo zag je de bus en zo zag je ‘m niet. De ouders waren op een rij-rooster samen met de kleuterleidster, Juf Staal. De kinderen werden tussen de middag zelfs heen en weer gependeld!!!
Hier in het noord oosten van Nederland worden ook de kinderen van een Vrijgemaakt
Gereformeerde school vanuit vele plaatsen naar Uithuizermeeden gebracht, het gaat daarbij om minimaal 3 busjes per morgen en in de namiddag worden deze kinderen weer naar huis gebracht.
Dirk
Uit mijn jeugd kan ik me geen busjes herinneren, het kan ook zijn dat ze mij niet opvielen. Bij mijn ouderlijk huis vlak in de buurt had je wel een BLO-school zoals dat roeger heette maar busjes heb ik daar ook niet gezien.
Nu zie ik wel busjes rijden , die kinderen naar de vrijgemaakt gereformeerde school brengen.
En er rijden busjes rond die mensen naar de sociale werkplaats brengen of busjes met bejaarden die naar de dagopvang gaan, busjes met bouvakkers en busjes van grote fabrieken die werknemers ophalen. Dus nu zie ik busjes zat
Ja, dat weet ik nog wel van vroeger dat deze busjes voor “speciale” kinderen was en wij noemden zo’n busje altijd een hortsik busje, weet nog steeds niet waarom!
In onze wijk hebben wij nu de buurtbus, niet alleen voor ouderen, maar ook voor andere mensen die naar het strand toe willen en bijvoorbeeld niet kunnen fietsen of de parkeertarieven voor de auto bij het strand te duur vinden, hier euro 1,50 per uur aan de kust! :shock:
En inderdaad bestaan deze busjes nog, twee broertjes bij ons in de straat worden elke dag opgehaald omdat ze naar speciaal onderwijs toe moeten, ze worden om kwart voor acht opgehaald en rond vier uur elke dag weer thuis gebracht!
Ze bestaan dus nog steeds.
Wij hadden in onze straat ook een kind dat met zo een busje werd opgehaald. We hadden er ook een naam voor, maar die schiet mij niet zo gauw te binnen.
De Busjes waren groen en van de firma Jonk uit de Beemster volgens mij. Toen het liedje “Busje komt zo” uit kwam werd dat, ondanks dat het niet op dat soort busjes betrekking had, een beetje een schimpliedje.
Mijn broer heeft op een mytylschool gezeten en werd altijd met een taxi gebracht (geen busje). Onze oudste zoon heeft een tijdje op de bso gezeten en werd altijd met een busje gebracht. Ik geloof niet dat hij daarmee gepest werd, maar hij vond het niet zo leuk. En ik vond het zelf ook geen prettig idee. Niets ten nadele van het busje of de chauffeur, maar puur dat hij dan weer naar een andere locatie moest.
Ja hoor die busjes reden bij ons ook. Wij namen het aan als iets wat er gewoon wás, we wisten dat het kinderen waren die naar een andere school gingen met ‘ander’ onderwijs, maar dachten er verder niet over na.
@Henny Jane: Ik heb wel de kleuterschool doorlopen maar kan ook niet recht knippen
Achter mijn basisschool zat een mythylschool, maar we deelden dezelfde ingang om naar het schoolplein te lopen, en ook bij ons kwamen er iedere dag busjes voorgereden, maar net als Aidain zei, we dachten er verder niet over na het was gewoon zo dus bij ons werden ze niet echt gepest denk ik.
Busjes, ik heb ze 40 jaar zien komen en gaan bij ons kinderdagverblijf voor kinderen met een verstandelijke beperking.
Naast de bestuurder was op elk busje een begeleider aanwezig voor toezicht,veiligheid van rolstoelen, sfeer, en eerste hulp bij epileptische aanvallen.
Gouden handen hadden zij, die meestal vrouwelijke begeleidsters. Twee maal drie kwartier dag in dag uit wisten zij kinderen allen zeer verschillend van karakter toch weer blij thuis te brengen.
Ouders waren niet altijd tevreden. Sneeuw en file kon tot vertraging leiden. Maar de begeleidsters hebben ook menig maal voor een gesloten deur gestaan bij thuiskomst.
Als dit op vrijdagavond gebeurde dan was ik als leidinggevende er van verzekerd dat ik in het weekend een logeerkind in huis had.
Toch hebben we jaren gezongen; Het busje komt zo al was dit soms tegen beter weten in.
O ja nu weet ik het weer “Hortsik” heette die busjes.
Geen jeugdsentiment voor mij, maar tegenwoordig als ik uit de tram stap van mijn werk om naar huis te gaan staat een straat verder altijd een rolstoelbusje want in een van de huizen daar woont een jongen die in een rolstoel zit en wellicht meervoudig gehandicapt is; hij kan geloof ik alleen zijn hoofd bewegen en soms zie ik zijn vader achter die rolstoel zijn zoon voortbewegen. Ik heb zo het vermoeden dat die jongen naar een soort dagverblijf gaat. Triest is het om te bedenken dat hij later waarschijnlijk nooit zal kunnen werken; zelfs niet in de sociale werkvoorziening. Ik heb niet het idee dat hij gepest wordt, gelukkig maar! Ik weet wel dat sommige gehandicapte kinderen nog steeds niet geaccepteerd zijn door de maatschappij en dat ze soms met de nek aangekeken worden en daar kan ik me zo kwaad om maken; verdorie, noch de ouders noch het kind zelf heeft schuld aan zijn gehandicapt zijn, maar de maatschappij is helaas kei en keihard en wat me helemaal boos en verdrietig maakt is als men zegt dat die kinderen beter een spuitje kunnen krijgen omdat ze zouden profiteren van de pappot. Het zegt meer iets van die mensen zelf als ze zulke domme ondoordachte dingen zeggen, die zelf natuurlijk wel gezonde kinderen hebben en kijken naar gehandicapte kinderen met zo’n blik van: gelukkig is mijn kind normaal! en dan gauw de andere kant opkijken. Is dit een van de laatste taboes die doorbroken moeten worden?
een jongen had ik in de bus die finaal fctwente fan was, ook een rolstoeler een paar dagen nadat twente van ajax had gewonnen, zagen we ze lopen in het bos het hele elftal en wij maar toeteren en juichen…lol.
Een flink aantal jaar terug woonden er 2 meisjes in mijn straat die ook met een busje naar school moesten, één van hun zat eerst in dezelfde klas als mij, op de basisschool. Als ik opstond zag ik dat busje dan al staan wachten voor het huis en ergens vond ik dat ook altijd best apart.
Ze was een moeilijk persoon, kon niet goed leren en ontzettend kwaad worden. Tóch was ik bevriend met haar en dat maakte mij er niet populairder op. Helaas is dat gezin moeten verhuizen en weet ik totaal niet hoe het nu met haar gaat, ik zou het wel willen weten.
Tja Frank, er is al wel eens vaker over het onderwerp gehandicapten in JS geschreven (verstandelijk gehandicapten geloof ik). Als die mensen maar niet ‘abnormaal’ worden genoemd, een soort paraplu waaronder alles en iedereen ‘anders’ belanden. Maar terugkomend op Ria’s taxibusje, die rijden al rond met een onzichtbaar ‘plakkaat’…
had ik al verteld dat ik het geweldig leuk vind om te doen???
Bij ons in Alkmaar e.o. een begrip; de Hort-sik busjes. Ik kan er niets aan doen. Zo heette het bedrijf wat in mijn jeugd het bedrijf die deze dienstverlening deed. Niet alleen naar school, maar ook naar de sociale werkplaats.
De naam hort-sik werd een synoniem voor putjesschepper. “Als je niet je best doet op school word je volgend jaar opgehaald door de Hort-sik bus”.
Over speciaal onderwijs was er in die tijd bij mensen die er niet mee te maken hadden niet zo veel meer bekend dan een term als BLO-school. En helaas had dat toen nog een negatieve klank. Gelukkig weten de mensen nu over het algemeen meer over speciaal onderwijs en werkvoorzieningschap.
Ik zie regelmatig van die busjes rijden, goed dat ze er zijn.
Haha Roefel, jij weet het dus ook nog van de hortsik busjes, ik vertelde het hierboven ook al en het is toevallig omdat we vlakbij elkaar in de buurt wonen he?
Als kleuter ben ik naar een dagcentrum geweest voor kinderen met een handicap. Dit omdat ik een aangeboren licht spasme heb. Of ik met een busje gehaald en gebracht werd…volgens mij niet. Ik heb verder ‘gewoon’ onderwijs gevolgd. Afwijzing door anderen en het ‘erbuitenstaan’ omdat je toevallig met een handicap ter wereld gekomen bent herken ik maar al te goed. Er bestaat niet voor niets het gezegde ‘wie de mens leert kennen gaat van de dieren houden’.
Gedicht: Taxi Wouter (Hilversum)
Ze waren vervelend
want Raymond die ruftte
En Wouter werd boos
omdat Bernhard hem tufte
Nu allemaal…stil
en anders ……eruit
als Wouter dat zei
dan was dat besluit
Dus waren ze stil
Want ze waren niet dom
al droeg Wouters busje
het stempeltje LOM
Maar Raymond èn stil
was als water en vuur
Dat merkte ook Wouter
de man aan het stuur
Hij voelde al snel
dat een handige voet
de knopenbekleding
los had gewroet
Maar Wouter bleef stil
Slechts rust in gedachte
tot die kleine Martine
om Raymondje lachtte
Wat.. had..ik..gezegd
klonk hol door de bus
Er volgde een klap:
zo’n schuifdeuren-kus
Het busje reed verder
en Martientje te voet
Ze kende die weg
zelfs blindelings goed
Toch is er één ding
dat Martientje niet weet.
Er hangt in dat busje
nog altijd die scheet
Ik ben 17 jaar met zo’n busje naar school gegaan.
wat had ik er een pesthekel aan
het waren lange dagen die ik maakte, en ik was in de begin jaren 5 a 6 jaar oud.
ik werd om half 8 van huis opgehaald en dan moesten we nog een stuk 9 andere kinderen ophalen.
smiddags was ik als laatste thuis om 5 uur
ik heb nu nog een hekel aan taxi’s