Vandaag is weer een zomer begonnen. En waar profileert de zomer zich beter dan aan het strand? Maar op het zomerstrand gebeurt ook iets waar je nog maar weinig over hoort. En dan geeft onze heerlijke site uitkomst.
Natuurlijk altijd afhankelijk van het weer en de afstand van wonen, maar als het even kan dan gaat de Nederlander naar het zeestrand. Op de eerste drukke dag is vanzelfsprekend het Journaal aanwezig om te laten zien dat er geen handdoek meer bij kon. Althans… overdag! Want ‘s middags loopt het strand leeg en veel mensen missen dan de Noctiluca scintillans.
Eric Erres kent dit alg-plantje goed uit de tijd van de Katwijk vakanties. Ons huisje was op pakweg 100 meter van het strand en zodoende gingen we ‘s avonds nog wel eens het strand op. De branding was dan verlicht en ook onze stappen aan de waterlijn. Noctiluca scintillans, met de Nederlandse naam Zeevonk, was voor deze fluoriscerende beelden verantwoordelijk. Licht uit het niets: dat komt aan bij een kind.
Na een trouwerij in Hoek van Holland zijn we nog wel eens nachtelijk gaan zwemmen: ook toen lichtte de Noordzee op. Om nooit te vergeten. Met een duikbril schijnt het natuurverschijnsel nog fraaier te zijn.
Wanneer ben jij voor het laatst met een geliefde op het nachtelijk zeestrand geweest om niet alleen van die ondergaande zon te genieten maar ook van bovenstaand organisme? Je hebt nu weer twee maanden een kans en wie weet schiet de (zee)vonk wel weer over..?!
Geen dank: graag gedaan!
(voor mijn partner en jongens)
Mijn naam is...
Eindelijk de zeevonk! Heeft zo lang bij de “geplande berichten” gestaan, nu is het dan zomer (of winter, de zon staat vandaag aardig laagjes hier) en…weet helaas niets over die zeevonk te vertellen! Geen strandnachtbraken dus in mijn geval. Wel een leuk verhaal, Eric!
Ik heb deze verschijning zo’n 20 jaar geleden voor het eerst gezien op een strand in california,al stapte je op de grond dan lichte dat op.Nooit geweten wat dat was,weer wat geleerd,bedankt.
De zomer is hier trouwens ook begonnen morgen word het 31 graden.
Nee kan niet zeggen dat ik het ken
Ik kom wel van de kust maar heb het verschijnsel jamemrgenoeg nooit zelf meegemaakt. Maar mijn moeder wist er alles over te vertellen. Ze zei dan ook dat het verschijnsel zich altijd snachts of in de late avond voltrok en “de zee licht”zei ze dan. Dat waren vuurvliegjes, volgens haar. Het leek mij, die overal bang voor was, knap eng. Maar helaas, nooit ben ik snachts aan zee geweest. Ik was ook wel een keer in Engeland aan de kust, bij een vriendin en toen liepen we om een uur of 11 daar nog, maar toen was het niet zo. Wel lagen er twee mensen in het zand iets onduidelijks te doen, dus, making whoopy? Dat is wel waarschijnlijk op een warme zomeravond in Augustus.
Ooit zou ik het wel eens willen zien, maar ja, dat kan helaas niet meer want ik woon maar liefst 85 km van de kust af. Ik kan er wel heen met de trein, maar dan zou ik er snachts moeten blijven en daar begin ik als oude tante van 60 toch maar niet meer aan.
Hoewel ik vroeger vaak (overdag) op het strand geweest ben heb ik dit fraaie natuurverschijnsel nooit waargenomen. Ik weet dat je op de noordpool het noorderlicht hebt, ook dat heb ik nooit gezien; ik ben van mijn leven nog nooit op de noordpool geweest en het zal er ook wel nooit van komen vrees ik. Maar uit de beschrijving heb ik begrepen dat het noorderlicht toch wat anders is.
Midden jaren zeventig was ik regelmatig in de avond op het strand van Egmond a/Zee en Binnen te vinden. Vrees dat ik oog voor andere dingen als de zeevonk had
Haha Joke61, ik was daar ook vaak te vinden in die tijd in Egmond aan Zee…….en zeevonk???? Ook ik had oog
voor andere dingen! Ik ben nog steeds vaak daar te vinden, zeker met mooi weer en in de herfst om lekker uit te waaien!!!! :positief:
Heb dit verschijnsel meerdere keren meegemaakt toen ik bij de in aanleg zijnde Eemshaven achter Roodeschool als bewaker werkte.
Zeer indrukwekkend vond ik dat, en ook een beetje spookachtig.
Als geboren en getogen Hagenaar was het strand bij wijze van spreken m’n voor- en achtertuin. Ik was dan ook op de meest vreemde momenten op of bij het strand te vinden. Ik kan me niet herinneren ooit het verschijnsel zeevonk gezien te hebben. Ik heb er wel mensen over horen praten en als ik dan ‘s nachts ging kijken, was het er niet.
Wat ik wel een paar keer aan het strand gezien heb is onweer aan de horizon. Ik ging dan speciaal naar de nu afgebroken draaikom van de Scheveningse haven. Daar was je door de basaltglooing van de buitenwereld afgesloten en had je geen hinder van straatverlichting. Het is zeer indrukwekkend om aan de horizon het onweer te zien flitsen maar het is te ver weg om de donder te horen.
Dat ik nooit zeevonk gezien heb kan natuurlijk ook komen doordat ik met een ander oogmerk ‘s nachts op het strand was, evenals enkele dames hierboven.
Het ‘lichten’ van de zee, ik heb het wel eens een paar keer meegemaakt, als je dan het natte zand of het water omhoog schopte kreeg je een soort vuurwerk te zien van groenige vonken.
Ik woon nu aan het strand maar hier heb ik het nog niet meegemaakt, het moet ook een bepaald soort weer zijn voor het ‘lichten’ van de zee.
Een steek van afgunst overviel me, bofkonten…( degenen die dit prachtverschijnsel on ‘t echt hebben gezien ). Ik ben een heikneuter, kwam eigenlijk zelden aan zee, maar hou er wel van! Ik ken de zeevonk helaas alleen van plaatjes en documentaires :sad: …Maar ik ben vastbesloten om dat ééns in mijn leven tóch mee te maken!
@René: hoe ben je dan ooit ingeburgerd op WK?
Eind jaren 70, begin jaren 80 vaak ‘s avonds naar Bergen aan Zee geweest met vrienden en vriendinnen en me regelmatig verbaasd over dit wonderlijke natuurverschijnsel. Another ride over Memory Lane.
Mooie laatste zin, Roefel en welkom terug!
Dank Eric en zal weer wat meer tijd hier gaan rondhangen.
@Eric Erres
Dat proces loopt nog, maar het gaat voorspoedig hoor.
Het zal EE vast niet verbazen dat ik het verschijnsel nooit heb gezien of van heb gehoord. Het Noorderlicht waar FF over sprak daarentegen wel, maar dan niet op de Noordpool maar in Lapland!
ops:
Eh…ook ik hield me meer bezig met andere nachtelijke bezigheden op het strand
@ FF en DF :Voor het noorderlicht hoef je niet op de noordpool te zijn hoor.Ik woon hier in Canada ter hoogte van parijs en wij zien het ook.
Niet zo mooi als je veel verder noord zou gaan,maar je kan het zien,en is heel mooi soms.
Aardige site maar zonder Zeevonk
http://home.zonnet.nl/yorickdw/bnv.htm#X
@Bart 66, nu is Parijs wat dichterbij voor mij, maar in Lapland heb je toch minder ‘licht’!
Een keer heb ik dit fantastische verschijnsel mogen meemaken in onze Zeilvakantie van 1974 op de wadden. Als je, net als ik toen, niet wist wat het was dus ook nooit gezien vond ik het heel spookachtig aandoen. Maar natuurlijk moest er van alles geprobeerd worden om het zo mooi mogelijk te laten oplichten.Lopen in het natte zand, rennen door het water, gooien van zand en stenen. Natuurlijk moest er ook even geplast worden
ops: Wat een schitterend gezicht!!! Nooit geweten dat dit zo heet,en volgens mij had het ook met de maanstand te maken of zoiets. Dit verschijnsel verder nooit meer gezien, jammer.
Ik heb dit verschijnsel nooit gezien. Er bestaat ook zoiets als ‘de groene straal’: als tijdens zonsondergang bij onbewolkt weer de zon ‘in de zee zakt’ is er op het moment dat de zon verdwijnt even een groene flits te zien. Heeft iemand dat weleens gezien? Ik in elk geval niet.
@Grompie. Dit kan je o.a. vinden in de boeken van Jules Verne.
Zie deze link voor wat uitleg:
http://www.groenestraal.nl/home/4
Zeevonk had ik altijd al eens willen zien. Wij gingen in onze vakanties bijna altijd naar zee: wij hadden een huis(je) in Zeeland. Mijn ouders hadden eens een avondwandeling op het strand gemaakt en zagen het “lichten der zee” zoals ze dat noemden. Ze liepen terug naar huis (nogal een eind) en maakten de kinderen wakker en namen hen mee naar de zee om het te zien. Helaas was ik daar toen niet bij :sad:
Ik heb jarenlang bij een strandtent in Kijkduin gewerkt en heb dit nooit mogen aanschouwen. Wist niet eens van het bestaan af..!?
ahhhhh Wij gingen vroeger in de 60-70 er jaren altijd naar Zeeland voor een weekje ofzo….en ik heb het meedere malen gezien…. Zo mooi.
Ik kan me herinneren dat ik een zakje zand mee nam naar huis ….het lichten werkte nog paar weekjes door. Nooit geweten hoe het heette….trouwens ook al in geen jaren meer aan gedacht. Bedankt voor deze herinnering :positief:
Hoorde vanmorgen op radio 2 een gesprek over verlichte haring!!
Daar waren ze weer de algen…. er was enige herkenning.
Ik woon m’n hele leven aan de kust en heb dit verschijnsel een paar keer meegemaakt. Een keer, toen we met een groepje ‘s nachts naakt in zee zwommen. Zo krachtig hadden we het nog nooit gezien. Ik had het op datum opgeschreven in m’n agenda. Ongeveer tien jaar later ontmoette ik een vrouw die tijdens een zakelijk gesprek aan zee over dit verschijnsel begon. Achteraf bleken we het over dezelfde nacht te hebben gehad, zij in Hoek van Holland, ik in Den Haag. Het blijft echt bijzonder, Thomas
In de zestigerjaren heb ik als kind dit verschijnsel ook meerdere malen in Katwijk gezien. Wij stonden op de zuidcamping en het is wel voorgekomen dat we op weg naar het vuurwerk in de bosjes langs het duinpad glimwormpjes zagen en later vanaf de boulevard de “lichtende zee” als toetje kwam dan het vuurwerk er nog achteraan.
Bedank voor de herinnering.
@Grompie: Mocht je de groene straal ooit zien, op ‘t strand; je schijnt de duur te kunnen verlengen door snel (achteruit) ‘t duin op te rennen, waardoor je iets omhoog gaat en het onderzakken van de zon compenseert. Nou is achteruit het duin oprennen niet echt makkelijk en bovendien is die groene straal zo weinig te zien, dat ik er vermoedelijk voor kies te blijven staan. Mocht ik ‘m ooit zien. :eeh:
Ik had er nog nooit van gehoord maar een aantal weken geleden heb ik het voor het eerst gezien. De ouders van de vriend van mijn dochter vertelde ervan en zijn wij met z’n allen naar het strand Wassenaarseslag geweest. Was helaas maar heel beperkt aanwezig maar het was er en is een bijzonder gezicht. Gaan we zeker nog eens doen. Ik begreep dat het langere tijd warm weer moet zijn.
@Edde: ik heb verleden week een korte vakantie doorgebracht in Bergen aan Zee. Het was te bewolkt weer en dus geen groene straal. Ik heb er trouwens ook niet aan gedacht. Uitwaaien aan zee is erg prettig en ik heb diverse badplaatsen bezocht.
Ga nu naar het strand. Na een uur of elf, als het goed donker is, zijn ze vooral in de branding te vinden. Het is betoverend. Afgelopen twee avonden in Bergen aan Zee in ieder geval tussen paal 32 en 33 waren ze veelvuldig aanwezig. Ik weet niet hoe lang ze er nog zijn, maar in de delen waar de zee een soort voorbode van de vloed op het strand legt (met een zandbankje tussen dit lage waterstroompje en de zee zelf) waren ze zoveel aanwezig, dat je ze uit het water op je handen kon zien glinsteren. Sommigen houden het langer vol, de meeste duren slecht een seconde of korter. Ze schijnen vooral eind juli, begin augustus vaak te zien te zijn.
Geweldig @Marieke! Nu naar het nachtelijk strand! En op 12 augustus ook naar boven kijken: meteorieten regen.
Houd je ons svp op de hoogte, Kuifje Marieke
12 augustus staat in mijn agenda genoteerd, goeie tip EE!
Hoop ook aan de Zeevonk te denken, als ik weer in de avond op het Langevelderslag strand ben, blijkt nu vlgs @Marieke dé Zeevonk tijd te zijn.
Zeevonk, zeer bijzonder.
Wij waren in augustus in Canada, op een camping in het pitoreske plaatsje Egmont.
Daar kwam een vrouwtje ons wijzen op “glow in the dark” visjes. Wij mee, want het klonk bijzonder. In het haventje stampten wij op de steigers, waardoor de vissen schrokken en oplichten in de zee. Als je een steen in het water gooide, lichte deze op in het water. We kwamen er daar achter dat alles wat bewoog in het water, oplichtte.
Twee jongens hadden daar laat op de avond nog gecanoed en een waterval op zien lichten.
Ik vond het super bijzonder om te zien, en ben blij dat ik nu weet wat het is.
Groeten,
Benno
In Wadden (van de Waddenvereniging) dec.08 een artikel waarin verlichte voetstappen op het strand van Schier nog voorkomen in het laatste weekend van oktober! De zee koelt natuurlijk langzaam af maar zo laat nog!
Mijn vader vertelde regelmatig over zijn belevenis van de oplichtende golven van de Noordzee en de voetstappen in het natte zand.
Zijn belevenis vond plaats in noordwijkerhout, op en broeierige Augustus avond/nacht, vlak voor een onweersbui in de late 60er jaren.
Al jaren op zoek naar dit fenomeen stuit ik nu op jou herinnering.
Ik hoop dit zelf ook ooit eens te mogen meemaken, maar woon in Limburg, dus te ver van zee om even op en neer te gaan voor een nachtwandeling.
Ik denk dat ik er toch maar eens een poosje heen moet in mijn vakantie !
Bedankt voor jou herinnering !