Skip to content


Onze rugzakken

Kortgeleden zat ik in het theater te kijken en luisteren naar de musical “Doe maar.” Behalve de herkenbare liedjes was vooral het decor erg leuk en herkenbaar voor iemand die in de “Doe Maar-jaren’ opgroeide.

Opeens zegt mijn dochter die naast me zat: “Kijk! Zo’n rugzak hadden we thuis ook liggen!”

Daar stond ie, de donkerblauwe nylon rugzak die haar vader meesjouwde op vakantie. Het was een extra handige, want de onderste beugel was uitklapbaar, zodat je hem gemakkelijk neer kon zetten en er evt. op kon gaan zitten. Zelf had ik een knaloranje exemplaar, bestikt met wapens etc. van plaatsen waar we geweest waren. Ongelofelijk wat er allemaal in ging en aan hing: kleding en wat toiletartikelen uiteraard, een lichtgewicht tent, een slaapmatje en slaapzak, een campinggaz kooktoestelletje, een paar pannetjes, een kruidenmolentje en als klap op de vuurpijl hing mijn gitaar er aan. Achteraf moet het loeizwaar geweest zijn, toen merkte ik dat niet.
Al vergeet ik nooit die grote steen in Luzern, we gingen er even op uitrusten en ik gleed er achterover vanaf, net een schildpad die op z’n schild terecht kwam en probeer dan maar eens overeind te komen met zo’n rugzak op je rug!

Tijdens een van de rugzakvakanties met een stel vriendinnen leerde ik mijn man kennen.
Hij had een autootje, dus de rugzakvakanties kwamen daarna minder voor, maar we zijn wel een keer een maand wezen interrailen en toen gingen de blauwe en de oranje uiteraard ook mee. Een supervakantie was dat!

Waar zullen ze eigenlijk gebleven zijn? Ik kan me niet voorstellen dat we ze ooit weggegooid hebben

Posted in Er op uit.


13 Responses

Stay in touch with the conversation, subscribe to the RSS feed for comments on this post.

  1. Henny Jane says

    Precies zo’n oranje nylon rugzak gehad, was eigenlijk van mijn broer maar ben er in ’82 mee geemigreerd. Ik moest hem toen zeer goed schoonmaken, omdat je NZ niet mag binnenkomen met rauwe agrarische produkten zoals plantenmateriaal en bodemrestjes. Mijn broer was op vakantie naar Luxemburg geweest niet al te lang voor mijn vertrek aan en ik weet nog hoe ik die klei tussen de stangetjes heb weggeschraapt.

  2. Frank Faber says

    Toen ik 21 werd kreeg ik voor die verjaardag een blauwe rugzak met zo’n beugel. Mijn vader is hem toen samen met mij wezen kopen bij Bever Sport. Hij was speciaal bedoeld voor vakantie in Zweden. Eigenlijk heb ik die rugzak zelden gebruikt; hij staat nu nutteloos op zolder weg te kwijnen.

    Ik weet wel dat ik destijds die rugzak heel handig vond, omdat er zoveel vakjes inzaten.

  3. Joke61 says

    Wat een verschil in materiaal etc. met de rugzakken van tegenwoordig.
    Heb nooit een rugzak gehad, op zolder ligt wel een prachtige blauwe nylon fietstas gebruikt tijdens een eenmalige fietsvakantie naar de Veluwe in ’78.

  4. Henny Jane says

    Vergat ik nog te vertellen dat toen ik eenmaal in NZ aangekomen was, ik me verbeeldde (?) dat er nog restjes Luxemburgse klei onder de stangetjes verborgen zaten. Ik helemaal in paniek dat ik een verschrikkelijke plantenziekte overgebracht zou hebben. Achteraf dus niet, maar heb de rugzak nogmaals schoongemaakt met bleekmiddel geloof ik. :red:

  5. marianne says

    Ja Henny-Jane: Je kunt niet voorzichtig genoeg zijn met Gods Own Country!!!!

    Mijn oudste dochter heeft vorig jaar een trektocht van 5 dagen gemaakt door de Belgische Ardennen, per dag 30 km, mét bepakking, zijnde o.a. zo’n rugtas.
    Ze had voor veel geld een goede uitrusting, sowieso al wandelschoenen van 150 euro en die rugtas was ook erg prijzig, maar niet kapot te krijgen met natuurlijk zo’n extra heupband en aparte wandelsokken en weet ik veel wat al niet meer.
    En alles gaat in Augustus weer mee naar de Ardèche.

  6. marianne says

    Gods Own Country: dan is bleekmiddel nog niet genoeg misschien.

    Mijn oudste dochter heeft vorig jaar een 5-daagse trektocht door de Ardennen gemaakt en heeft zo’n super-rugzak met extra heupbanden enzo. Was voor de gehele uitrusting kapitalen kwijt maar ja, niet kapot te krijgen en dus gaat alles in augustus weer mee naar de Ardeche.

  7. marianne says

    typisch: zo ben je alles kwijt en zo staat alles er 2 keer.

    Het lijkt wel maandag…………….

  8. judith63 says

    Ja, de rugtassen van tegenwoordig zijn ook mooi voor de middelbare scholieren om schoolboeken in te stoppen alleen ja, die arme ruggetjes he? Tip: laat de schouderbanden zakken en laat de rugtas rusten op je bagagedrager……Haha, en wij mochten dat vroeger niet eens, wij hadden gewoon een leren schooltas, maar dat is een andere log!

  9. masja says

    Henny Jane, mijn rugzak is ook in Luxemburg geweest, in die vakantie leerde ik mijn huidige man kennen en daarna kreeg mijn oranje rugzak gezelschap van het blauwe exemplaar :razz:

  10. Henny Jane says

    masja: met knaloranje raak je jezelf tussen de sparretjes ook niet kwijt!

  11. Sentiment says

    Nooit met een rugzak op vakantie geweest, ik moet ook zeggen dat ik niet zo van k(r)amperen hou :) Wel in een caravan met alle voorzieningen erbij, maar goed ik word ook al wat ouder ;)
    Toch heb ik ook wel bewondering voor mensen die op die manier op vakantie gaan, gewoon niet boeken en wel zien waar je uitkomt, ook dat heeft natuurlijk zijn charmes!

  12. wr1944 says

    Ik ben een paar maal met een rugzak, ook een oranje, op trektocht geweest. Dit was voor mij strikt gezien geen jeugdsentiment, tenzij je bij 35 jaar in je 2e jeugd zit.
    M’n eerste tocht was een deel van de GR5, een wandelroute van Nice naar Hoek van Holland. Ik zou maar een klein stukje lopen vanuit Menton (bij Nice). Omdat het voor mij de eerste keer was, nam ik natuurlijk teveel mee. Ik vertrok half april in stralend weer. Het ging steil de bergen in maar met veel rusten was het wel te doen. Aan het einde van de tweede dag ging ik een kleine pas over en staarde noordwaarts over één groot sneeuwlandschap. Oeps, iets te vroeg in het seizoen. De volgende dag in één ruk weer terug naar de camping.
    De tweede en derde tocht waren bij Le Puy in het Massif Central. 200 km rondgaande wandeling, 1 x linksom en 1 x rechtsom. Niet zo zwaar maar landschappelijk erg mooi. De vierde tocht was de GR20 op Corsica, van noord naar zuid, erg zwaar maar vreselijk mooi, over bergen van 2000 m. Doordat er weinig dorpjes op de route lagen, moest je het eten goed plannen en ook dat is een kunst heb ik gemerkt.
    Nu ligt de rugzak op zolder bij te komen van de zware mishandelingen, maar hij hoeft voor mij niet meer in actie te komen.

  13. Grompie says

    Een rugzak heb ik nooit gehad. Wij gingen ook nooit k(r)amperen, gelukkig. Ik heb ooit een keer gekampeerd maar doe dat nooit weer. Op vakantie moet ik een goed bed en goede sanitaire voorzieningen hebben. Verwend ben ik he? :rofl:



Some HTML is OK

or, reply to this post via trackback.



Bad Behavior has blocked 991 access attempts in the last 7 days.